1
خداوند را سپاس باد!
ای جان من، خداوند را ستایش کن!
2
تا زمانی که زنده هستم، خداوند را ستایش خواهم نمود،
تا وقتی جان در بدن دارم برای خدای خود سرود خواهم خواند.
3
به رهبران انسانی توکّل نکنید،
هیچ انسانی نمیتواند نجات بدهد.
4
وقتی بمیرند، به خاک برمیگردند
و در همان روز تمام نقشههایی که کشیده بودند از بین میرود.
5
خوشا به حال کسیکه خدای یعقوب مددکار اوست
و بر خداوند، خدای خود توکّل میکند،
6
که آسمان و زمین و دریاها
و هرآنچه در آنهاست آفرید،
خدایی که پیوسته به وعدههای خود وفادار است.
7
او به فریاد مظلومان میرسد
و گرسنگان را سیر میکند
و اسیران را آزاد میسازد.
8
خداوند کورها را بینا میسازد،
افتادگان را برمیخیزاند،
مردم نیکوکار را دوست میدارد.
9
خداوند غریبان را محافظت میکند،
و از بیوه زنان و یتیمان مراقبت مینماید.
امّا شریران را هلاک میسازد.
سلطنت خداوند جاودان است،
و خدای تو ای صهیون، تا ابد فرمانروایی میکند.
خداوند را سپاس باد!
10
سلطنت خداوند جاودان است،
و خدای تو ای صهیون، تا ابد فرمانروایی میکند.
خداوند را سپاس باد!