1
با کلمات زیبایی که از فکرم تراوش میکنند،
میخواهم مانند نویسندهای با استعداد،
شعر دلنوازی در وصف پادشاه بسرایم.
2
تو زیباتر از همهٔ انسانهایی،
فیض از لبان تو جاری است،
خدا برای همیشه تو را مبارک ساخته است.
3
ای پادشاه مقتدر، شمشیر خود را به کمر ببند،
تو پُر جلال و با شکوهی،
4
برای دفاع از حقیقت و راستی
با شکوه بر مَرکب خود سوار شو،
دست توانای تو، تو را پیروز میگرداند.
5
تیرهای تو به قلب دشمنانت خواهد نشست،
ملّتها به پای تو خواهند افتاد.
6
سلطنتی را که خدا به تو بخشیده است،
تا به ابد پایدار خواهد بود.
تو با عدالت بر ملّت خود حکومت میکنی.
7
راستی را دوست میداری
و از شرارت متنفری.
بنابراین خدای تو، تو را برگزیده،
بیش از هرکس دیگر تو را شادمان ساخته است.
8
لباسهای تو همه آمیخته با عطر است، عطر مُر، عود و دارچین،
در کاخ عاج، نوای شیرین موسیقی تو را شادمان میسازد.
9
دختران پادشاهان، ندیمههای دربار تو هستند،
ملکه، مُزیّن به طلای خالص
در سمت راست تخت تو ایستاده است.
10
ای دختر، پند مرا بشنو و به آن توجّه کن.
مردم و خانهٔ پدری خود را فراموش کن.
11
پادشاه شیفتهٔ زیبایی جمال توست.
او سَروَر توست، او را تعظیم نما.
12
مردم صُور برای تو هدیه میآورند،
و ثروتمندان طالب رضامندی میباشند.
13
عروس پادشاه را بنگرید،
او در حجلهٔ خود، در لباس قلّابدوزی چه زیباست!
14
او را با لباس رنگانگش به حضور پادشاه میبرند،
و ندیمههایش در عقب او هستند،
و آنها نیز همچنین به حضور پادشاه حاضر میشوند.
15
آنان با سرور و شادمانی
به کاخ پادشاه وارد میشوند.
16
ای پادشاه، تو پسران بسیار خواهی داشت،
آنان نیز مانند اجداد تو بر تخت پادشاهی خواهند نشست،
و تو آنان را به حکمرانی سراسر جهان خواهی گماشت.
سرود من، آوازهٔ تو را همیشه پایدار خواهد ساخت،
و تمام مردم پیوسته تو را ستایش خواهند نمود.
17
سرود من، آوازهٔ تو را همیشه پایدار خواهد ساخت،
و تمام مردم پیوسته تو را ستایش خواهند نمود.