1
خداوندا، نسبت به من خشمگین مباش
و در غضب خود مرا تنبیه نکن.
2
خداوندا، افسرده دلم، بر من رحم فرما؛
بسیار ناتوانم، پس ای خداوند یاریم کن.
3
جان من بشدّت پریشان است.
ای خداوند تا به کی صبر کنم؟
4
بیا ای خداوند و مرا نجات بده؛
مرا به بهخاطر رحمت خود رهایی ده.
5
در دنیای مردگان یادی از تو نیست
و کسی در آنجا تو را سپاس نمیگوید.
6
از ناله خسته شدهام.
هر شب سیل اشک
در رختخواب من جاری است.
7
به سختی میتوانم ببینم؛
چشمانم ورم کردهاند
زیرا از دست دشمنانم گریهٔ بسیار نمودهام.
8
ای بدکاران، از من دور شوید،
زیرا خداوند صدای گریهٔ مرا شنیده است.
9
خداوند التماس مرا شنیده
و دعای مرا مستجاب نموده است.
دشمنانم بشدّت شرمنده گردیده
و با خجالت از پیشگاه خداوند رانده میشوند.
10
دشمنانم بشدّت شرمنده گردیده
و با خجالت از پیشگاه خداوند رانده میشوند.