1
وای به حال اورشلیم سرکش، شهر آلوده و ستمگر.
2
به صدای خداوند گوش نمیدهد و نصیحت نمیپذیرد. به خداوند اعتماد نمیکند و از او کمک نمیطلبد.
3
حاکمان آن مانند شیرهای غرّان و قضات آن مثل گرگهای گرسنهٔ شب هستند که از شکار خود تا صبح چیزی باقی نمیگذارند.
4
انبیای آن خودخواه و فاسد میباشند، کاهنانش مقدّسات را بیحرمت میسازند و از احکام خداوند تجاوز مینمایند.
5
خداوند هنوز هم در آن شهر حضور دارد. او عادل و با انصاف است و بیعدالتی نمیکند. هر بامداد عدالت خود را به مردم نشان میدهد، امّا با وجود این، بدکاران با بیشرمی به کارهای شرم آور خود ادامه میدهند.
6
خداوند میفرماید: «من اقوام زیادی را از بین بردهام. شهرهایشان را ویران و دیوارها و بُرجهای آنها را خراب کردهام. شهرها متروک و کوچهها خالی شدهاند و یک نفر هم باقی نمانده است.
7
گفتم شاید مردم از من بترسند و به نصایح من گوش کنند و آنچه به آنها تعلیم دادهام، فراموش نکنند، امّا آنها توجّهی نکردند و به کارهای فاسد خود ادامه دادند.»
8
خداوند میفرماید: «صبر کنید، روزی که علیه اقوام جهان برخیزم و آنها را محکوم سازم بزودی میرسد. من تصمیم گرفتهام که تمام ملل و همهٔ سلطنتها را جمع کنم و خشم خود را بر آنها بریزم. تمام دنیا در آتش غیرت من گداخته خواهد شد.
9
«آنگاه به مردم جهان زبان پاک عطا میکنم تا فقط نام مرا یاد کنند و تنها مرا بپرستند.
10
قوم پراکندهٔ من از آنسوی رودهای حبشه با هدایای خود برای عبادت من خواهند آمد.
11
در آن زمان شما ای قوم من، دیگر از سرکشیها و کارهایی که علیه من کردهاید، شرمنده نمیشوید. تمام مردم متکبّر و خودخواه را از میان شما دور میکنم. بعد از آن دیگر در کوه مقدّس من غرور و تکبّر وجود نخواهد داشت.
12
در آنجا کسانیکه فروتن و متواضع هستند و به من پناه میآورند، باقی خواهند ماند.
13
آنهایی که در اسرائیل باقی میمانند، دیگر به کارهای زشت دست نمیزنند، دروغ نمیگویند، فریب نمیدهند، بلکه در کامیابی و امنیّت زندگی میکنند و کسی نمیتواند آنها را بترساند.»
14
ای قوم اسرائیل، سرود بخوانید و شادی کنید!
ای اورشلیم، از صمیم قلب آواز شادمانی را بلند کن!
15
خداوند از مجازات تو صرف نظر کرده
و دشمنانت را شکست داده است.
خداوند، پادشاه اسرائیل، همراه توست
و دیگر از چیزی نخواهی ترسید.
16
در آن روز به صهیون میگویند:
«نترس! دلیر و قوی باش!
17
خداوند خدایت با تو میباشد؛
قدرت او تو را پیروز خواهد کرد.
خداوند از تو خشنود است.
و در عشق خود به تو زندگی تازه خواهد داد.»
18
خداوند میفرماید:
«من بلایا را از شما دور میسازم،
و شما را از پریشانی بیرون میآورم.
19
روز جزای کسانیکه بر تو ظلم کردهاند فرا میرسد.
مردمان لنگ را نجات میدهم
و تبعیدشدگان را به وطنشان بازمیگردانم.
ننگشان را به عزّت و افتخار تبدیل میکنم
و آن وقت تمام دنیا آنها را تحسین میکنند.
در آن زمان همهٔ شما را به خانه میآورم،
شما را در جهان مشهور میسازم
و دوباره شما را کامیاب میگردانم.»
این را خداوند فرموده است.
20
در آن زمان همهٔ شما را به خانه میآورم،
شما را در جهان مشهور میسازم
و دوباره شما را کامیاب میگردانم.»
این را خداوند فرموده است.