1A odpowiadając Ijob rzekł:2Dokądże trapić będziecie duszę moję, a nacierać na mię mowami swemi?3Już dziesięćkroć zawstydziliście mię, i nie wstydże was, że się tak zatwardzacie przeciwko mnie?4A niech tak będzie, żem zbłądził; przy mnie zostanie błąd mój.5A jeźli się przeciw mnie wynosicie, a obwiniacie mię pohaóbieniem mojem,6Wiedzcież, żeć mię Bóg odwrócił, i siecią swoją obtoczył mię.7Oto, wołamli o krzywdę, nie bywam wysłuchany; krzyczęli, niemasz sądu.8Drogę moję zagrodził, żebym przejść nie mógł, a na ścieszce mojej ciemności położył.9Z sławy mojej złupił mię, i zdjął koronę z głowy mojej.10Popsuł mię zewsząd, abym zaginął, a wyrwał jako drzewo nadzieję moję.11Nadto zapalił się na mię gniew jego, a policzył mię w poczet nieprzyjaciół swoich.12Przyszły razem hufy jego, i utorowały przeciwko mnie drogę swoję, i obległy w około namiot mój.13Braci moich odemnie oddalił, a znajomi moi stronią odemnie.14Opuścili mię bliscy moi, a znajomi moi zapomnieli mię.15Komornicy domu mego, i służebnice moje mają mię za obcego, cudzoziemcem stałem się w oczach ich.16Wołamli na sługę mego, nie ozywa mi się, chociaż go proszę ustami memi.17Tchem moim brzydzi się żona moja, choć proszę przez synów żywota mego.18I najlichsi pogardzają mną, a gdy powstaję, urągają mi.19Brzydzą się mną wszyscy najwierniejsi moi, a którychem umiłował, stali mi się przeciwnymi.20Do skóry mojej, jako do ciała mego przyschła kość moja; skóra tylko została około zębów moich.21Zmiłujcie się nademną, zmiłujcie się nademną, wy przyjaciele moi! bo ręka Boża dotknęła mię.22Czemuż mię prześladujecie, jako Bóg, a ciała mego nie możecie się nasycić?23Oby teraz napisane były słowa moje! oby je na księgach wyrysowano!24Oby rylcem żelaznym i ołowiem na wieczną pamiątkę na kamieniu wydrążone były!25Aczci ja wiem, iż Odkupiciel mój żyje, a iż w ostateczny dzieó nad prochem stanie.26A choć ta skóra moja roztoczona będzie, przecież w ciele mojem oglądam Boga;27Którego ja sam oglądam, i oczy moje ujrzą go, a nie inny; choć zniszczały nerki moje we wnętrznościach moich.28Przeczże nie mówicie: Czemuż go prześladujemy? gdyż się przy mnie znajduje grunt dobrej sprawy.29Ulęknijcie się sami miecza, bo pomsta nieprawości jest miecz; a wiedzcie, że będzie sąd.