1(Pieśó psalmu samego Dawida.)2Gotowe jest serce moje, Boże! śpiewać i wysławiać cię będę, także i chwała moja.3Ocućże się lutnio i harfo! gdy na świtaniu powstaję.4Wysławiać cię będę między ludźmi, Panie! a będęć śpiewał między narodami.5Albowiem większe jest nad niebiosa miłosierdzie twoje, i aż pod obłoki prawda twoja.6Wywyszże się nad niebiosa, o Boże! a nad wszystkę ziemię chwała twoja.7Niech będą wybawieni umiłowami twoi; zachowajże ich prawicą swoją, a wysłuchaj mię.8Bóg mówił przez świętobliwość swoję; dlatego się weselić będę, że rozdzielę Sychem, a dolinę Sukkot rozmierzę.9Mojeć jest Galaad, mój i Manases, a Efraim mocą głowy mojej, Juda zakonodawca mój.10Moab jest miednicą do umywania mego, na Edoma porzucę obuwie moje: przeciwko Filistynom trąbić będę.11Któż mię zaprowadzi do miasta obronnego? Któż mię przywiedzie aż do ziemi edomskiej?12Izali nie ty, o Boże! któryś nas był odrzucił, a nie wychodziłeś, o Boże! z wojskami naszemi?13Dajże nam pomoc z ucisku; albowiem omylna jest pomoc ludzka.14W Bogu sobie mężnie poczynać będziemy, a on podepcze nieprzyjaciół naszych.