¹財富享樂都是虛空我自己心裡說：“來吧，我用享樂試試你，讓你看看有甚麼好處。”想不到，這也是虛空。

¹بخود گفتم: «عیش و عشرت را تجربه می کنم و از زندگی لذت می برم، اما دیدم که آن هم یک چیز فانی است.

²對嬉笑，我說：“那是狂妄”；對享樂，我說：“這有甚麼作用呢？”

²و خندۀ بیجا نیز جنون و یک عمل احمقانه است؛ فایدۀ آن چیست؟»

³我心裡籌思，怎樣用酒使我的身體暢快，又保持愚昧，但我的內心仍由智慧引導；直到我看明世人，在諸天之下一生有限的年日中所行的，對他們有益的是甚麼。

³در حالی که مشتاق کسب حکمت بودم، تصمیم گرفتم که با نوشیدن شراب خود را سرمست ساخته دَم خوش داشته باشم و حماقت را امتحان کنم و فکر کردم که این بهترین راهی است که انسان می تواند زندگی کوتاه خود را صرف کند.

⁴我大事發展：為自己建造房屋，栽種葡萄園，

⁴کارهای بزرگی را انجام دادم. برای خود خانه ها آباد کردم، تاکستانها و باغهای گل و میوه بنا نموده و در آن ها هر نوع درختان میوه دار را غرس نمودم. برای آبیاری آن ها مخزن های آب ساختم.

⁵修造園囿，在園中栽種各類果樹，

⁵غلام و کنیز زیاد خریدم و برعلاوه، غلامان و کنیزان خانه زاد هم داشتم. مانند من هیچیک از کسانی که پیش از من در اورشلیم حکومت می کردند، دارائی و گله و رمه نداشتند.

⁶挖造水池，用來澆灌培植樹木的林園。

⁶با جزیه ای که از پادشاهان تحت اثر خود می گرفتم نقره و طلای زیادی اندوختم. خوانندگان مرد و زن برای سرگرمی من می سرائیدند. زنهای قشنگ، آنقدر که دلم می خواست، در اختیار من بودند.

⁷我買了僕婢，也有生在家中的奴僕；又擁有大群牛羊，勝過任何比我先在耶路撒冷的人所擁有的。

⁷بلی، من شخص بزرگی بودم و برتر از همه کسانی شدم که قبل از من در اورشلیم حکومت می کردند. در عین حال، از حکمت و دانش نیز برخوردار بودم.

⁸我又為自己積蓄金銀，以及列王和各省的財寶。我又為自己招募男女歌手，收納許多妃嬪，是世人所以為樂的。

⁸هر چیزی که می خواستم بدسترس من بود و برای خوشی دل خود از هیچ گونه لذت دنیا دریغ نکردم. از زحماتی که می کشیدم لذت می بردم و همین برای من کافی و پاداش بزرگی بود.

⁹於是我就日漸昌大，超過任何比我先在耶路撒冷的人；我的智慧仍然與我同在。

⁹اما وقتی به کارهائی که کرده ام و زحماتی که کشیده ام فکر کردم، فهمیدم که همگی آن ها مثل دویدن به دنبال باد بیهوده بود و فایده ای نداشت.

¹⁰我眼中所求的，我都不禁止；我心所喜歡的，我都沒抑制。我的心因我的一切勞碌而快樂，這就是我從一切勞碌中所得的分。

¹⁰یک پادشاه باید همان کاری را کند که پادشاهانِ پیش از او کرده بودند. بنابران، حکمت و حماقت و جهالت را مطالعه و مقایسه کردم.

¹¹然後，我省察我手所作的一切，和我勞碌所成就的，想不到一切都是虛空，都是捕風，在日光之下毫無益處。

¹¹معلوم شد همان طوری که روشنی بر تاریکی برتری دارد، حکمت هم برتر از جهالت است.

¹²智愚同一命運都是虛空我轉過來觀察智慧、狂妄和愚昧。王的繼承人還能作甚麼呢？只不過作先前作過的罷了。

¹²شخص حکیم بصیرت دارد و راه و چاه را می داند، اما مرد جاهل در نادانی بسر می برد. برعلاوه، این را هم دانستم که عاقبت هر دو یکسان است.

¹³於是我看出智慧勝過愚昧，如同光明勝過黑暗一樣。

¹³در دل خود گفتم: «چون من و جاهل به یک سرنوشت گرفتار می شویم، پس فایدۀ حکمت چیست؟» و فهمیدم که حتی داشتن حکمت هم بیهوده است.

¹⁴智慧人的眼目明亮，愚昧人卻走在黑暗中。我也知道同一的命運要臨到這兩種人身上。

¹⁴زیرا خاطرۀ مرد حکیم و شخص جاهل تا ابد باقی نمی ماند و بالاخره فراموش می شوند و عاقبت هر دو می میرند.

¹⁵我自己心裡說：“臨到愚昧人身上的，也必臨到我身上；那麼，我為甚麼要更有智慧呢？”於是我心裡說：“這也是虛空。”

¹⁵بنابران، از زندگی نفرت دارم و از همه کارهای این دنیا بیزارم، زیرا که همگی بیهوده و بیفایده اند و باد را دنبال کردن است.

¹⁶因為智慧人和愚昧人一樣，沒有人永遠記念他們，在未來的日子裡，都會被人遺忘。可歎智慧人跟愚昧人一樣，終必死亡。

¹⁶تمام زحماتی که در این دنیا کشیدم برای من بی ارزش هستند، زیرا می دانم که بعد از من همۀ دسترنج من به بازماندگانم می رسد.

¹⁷因此我恨惡生命，因為在日光之下所發生的事，都使我厭煩。一切都是虛空，都是捕風。

¹⁷چه کسی می داند که بازماندۀ من چگونه شخصی خواهد بود، دانا یا جاهل؟ لهذا او مالک همه چیزهائی که من با رنج و مشقت زیاد در زندگی خود به دست آورده ام، می شود. همۀ اینها پوچ و بیهوده اند.

¹⁸勞碌一生都是虛空我恨惡我的一切勞碌，就是我在日光之下的勞碌，因為我不得不把勞碌的成果留給後人。

¹⁸بنابران از اینهمه زحمتی که در دنیا کشیده ام پشیمان هستم،

¹⁹那人將來是智是愚，有誰曉得呢？可是他竟要掌管一切我勞碌得來的，就是我在日光之下用智慧得來的。這又是虛空。

¹⁹زیرا یک شخص با زحمت فراوان و از روی عقل و دانش و مهارت مال و دارائی می اندوزد بعد همه را برای استفادۀ کسی بجا می گذارد که هرگز برای آن زحمت نکشیده است. این کار نه تنها بیهوده است، بلکه بدبختی بار می آورد.

²⁰於是我轉念，對日光之下我所勞碌的一切，心感絕望；

²⁰از اینهمه زحماتی که یک انسان در زندگی خود متحمل می شود چه حاصل می بیند؟

²¹因為人用智慧、知識和技能所勞碌得來的，卻必須留給未曾勞碌的人為分。這也是虛空，是極大的憾事。

²¹تا که زنده است بغیر از تشویش و درد سر چیز دیگری عایدش نمی شود. حتی در شب هم آرامش فکری ندارد. همه بیهوده و عبث اند.

²²人的一切勞碌和操心，就是他在日光之下所勞碌的，對自己有甚麼益處呢？

²²پس بهتر است که انسان بخورد و بنوشد و از دستمزد خود لذت ببرد. اما این را هم دانستم که همین لذت را نیز خدا به ما عطا می کند،

²³其實終其一生，他的擔子既痛苦又煩惱，在夜間也不能安心。這也是虛空。

²³زیرا کیست که بتواند جدا از خدا چیزی بخورد و لذت ببرد؟خدا به کسانی که او را خوشنود می سازد، حکمت، دانش و خوشی می بخشد، ولی به خطاکاران مشقتِ کار و زحمتِ اندوختن مال را می دهد تا خدا آنرا از او گرفته به کسانی عطا کند که از آن ها راضی است. همۀ اینها مثل دویدن بدنبال باد بی فایده و بیهوده اند.

²⁴人生享樂皆　神所賜人最好是吃喝，在自己的勞碌中自得其樂；我看這也是出於　神的手。

²⁴خدا به کسانی که او را خوشنود می سازد، حکمت، دانش و خوشی می بخشد، ولی به خطاکاران مشقتِ کار و زحمتِ اندوختن مال را می دهد تا خدا آنرا از او گرفته به کسانی عطا کند که از آن ها راضی است. همۀ اینها مثل دویدن بدنبال باد بی فایده و بیهوده اند.

²⁵離開了他（“他”按照《馬索拉抄本》應作“我”；現參照《七十士譯本》翻譯），誰能有吃的呢？誰能享樂呢？

²⁶　神把智慧、知識和喜樂賜給他所喜悅的人，卻使罪人作收集和積聚的差事，把所得的歸給　神所喜悅的人。這也是虛空，也是捕風。