1以下是傳道者，就是在耶路撒冷作王、大衛的兒子所說的話。
1نویسندۀ این کتاب، پسر داود است که در اورشلیم سلطنت می کرد و لقب «حکیم» به او نسبت داده شده بود.
2萬事令人厭倦都是虛空傳道者說：虛空的虛空。虛空的虛空，一切都是虛空。
2حکیم می گوید: «بیهودگی است! بیهودگی است! همه چیز بیهوده است!»
3人的一切勞碌，就是他在日光之下的勞碌，對自己有甚麼益處呢？
3از اینهمه رنج و زحمتی که انسان در روی زمین می کشد چه فایده می بیند؟
4一代過去，一代又來，地卻永遠存在。
4یک نسل می آید و نسل دیگری می رود، اما دنیا همیشه بحال خود باقی می ماند.
5太陽升起，太陽落下，匆忙回到它上升之處。
5آفتاب طلوع و غروب می کند و باز بجائی می شتابد تا دوباره از آنجا طلوع کند.
6風向南颳，又往北轉，循環周行，旋轉不息。
6باد به سمت جنوب و شمال می وزد و به هر طرف دوران می کند و باز به مدار خود بر می گردد.
7江河向海裡流，海卻不滿溢；江河之水歸回本源，循環流轉。
7همه دریاها در بحر می ریزند، اما بحر باز هم پُر نمی شود. آب به سرچشمه ای که دریا از آن جاری می شود باز می گردد و دوران دوباره آغاز می یابد.
8萬事都令人厭倦，人說，說不盡；眼看，看不飽；耳聽，聽不足。
8همه چیز آنقدر خسته کن است که زبان از بیان آن عاجز است. هر قدر ببینیم و هر قدر بشنویم باز هم قانع نمی شویم.
9已有的事必再有，作過的事必再作；日光之下並無新事。
9در حقیقت تاریخ تکرار می شود، یعنی آنچه را که می بینیم بارها در گذشته اتفاق افتاده است. در جهان واقعاً چیز نو و تازه ای دیده نمی شود.
10有甚麼事人可以說：“看啊！這是新的”？其實，很久之前已經有了，在我們之前早就有了。
10آیا کدام چیز تازه ای را نشان داده می توانید؟ هر چیزی قبلاً و پیش از آنکه ما بدنیا بیائیم وجود داشته است.
11以前的事，無人記念；將來的事，後來的人也不追憶。
11از احوال گذشتگان و پیشینیان کسی خبر ندارد و همچنین دربارۀ نسل آینده، کسانی که بعد از آن ها بدنیا می آیند چیزی نخواهند دانست.
12智慧知識都是虛空那時，我傳道者在耶路撒冷作以色列的王。
12من، حکیم، پادشاه اسرائیل در اورشلیم بوده ام.
13我曾用智慧專心尋求查究天下所發生的一切事；原來 神給予世人的，是勞苦的擔子，叫他們為此煩惱。
13من خواستم تا دربارۀ هر چیز این دنیا تحقیق نموده معلوماتی حاصل کنم.
خدا بار زحمت را بدوش انسان نهاده است.
14我看過日光之下所發生的一切事，不料，一切都是虛空，都是捕風。
14همه کارهای این دنیا را تجربه کرده ام و به این نتیجه رسیدم که همه پوچ و بیهوده و باد را دنبال کردن است.
15彎曲的，不能弄直；缺少的，不能數算。
15چیز کج را نمی توان راست کرد و چیزی را که وجود ندارد، نمی توان شمرد.
16我自己心裡說：“我得了極大的智慧，勝過所有在我以前統治耶路撒冷的人；我見識了許多智慧與知識。”
16بخود گفتم: «من حکمت و معرفت زیادی اندوختم و بیشتر از همه کسانی که قبل از من در اورشلیم حکومت می کردند، علم و دانش کسب کردم.»
17我又專心究察智慧和知識，狂妄和愚昧，才知道這也是捕風。
17تصمیم گرفتم که فرق بین حکمت و جهالت را بدانم، اما پی بردم که این کار هم مثل دویدن بدنبال باد، بیهوده است،زیرا کثرتِ حکمت غم افزا است و هر که به دانش خود بیفزاید، اندوه خود را زیاد می کند.
18因為多有智慧，就多有煩惱；加增知識，就加增痛苦。
18زیرا کثرتِ حکمت غم افزا است و هر که به دانش خود بیفزاید، اندوه خود را زیاد می کند.