¹　神懲罰耶路撒冷主在烈怒中，怎麼竟然使黑雲遮蓋錫安的居民（“居民”原文作“女子”）！他把以色列的榮美，從天上拋到地上；他在發怒的日子，竟不記念自己的腳凳。

¹خداوند دختر سهیون را با ابر خشم و غضب خود تیره و تار ساخت. شُکوه و زیبائی اسرائیل را که به اوج آسمان می رسید بر زمین زد و در هنگام خشم خود حتی عبادتگاه خویش را هم از یاد برد.

²主吞滅了雅各所有住處，毫不顧惜；他在忿怒中，把猶大居民的堅固城拆毀；他使國家和國中眾領袖都倒在地上，受盡羞辱。

²خداوند خانه های اسرائیل را بی رحمانه ویران کرد. با قهر و غضب قلعه های یهودا را منهدم ساخت. سلطنتش را بی حرمت و حاکمانش را خوار کرد.

³他在烈怒中砍斷以色列所有的角；他從仇敵面前，收回自己的右手。他像吞滅四周物件的火燄，在雅各中間焚燒。

³با خشم شدید، قدرت اسرائیل را در هم شکست و در هنگامی که دشمن بر ما حمله کرد به داد ما نرسید. خشم او مانند آتش علیه ما شعله ور شد و هست و بود ما را نابود کرد.

⁴他像仇敵拉弓，他的右手已經預備好。他像敵人把一切悅人眼目的都殺滅了；他如火的忿怒倒在錫安居民（“居民”原文作“女子”）的帳棚上。

⁴مثل دشمن ما را هدف تیر خود قرار داد و جوانان ما را که مایۀ خوشی و سرفرازی ما بودند، هلاک ساخت و در خانه های خود، در سهیون، سوزش آتش غضب او را احساس کردیم.

⁵主好像成了仇敵；他吞滅了以色列和她所有的宮殿，毀壞了她的堅固城。他在猶大居民的中間，增添了悲哀和哭號。

⁵خداوند مثل یک دشمن اسرائیل را نابود ساخت. قصرها و قلعه هایش را بخاک یکسان کرد و یهودا را به ماتمسرا تبدیل نمود.

⁶他把自己的住所破壞，好像園子一樣；他毀壞了屬他的聚會之處。耶和華使節期和安息日都在錫安被忘記；他在他的盛怒中棄絕了君王和祭司。

⁶خداوند خانۀ خود را که عبادتگاه ما بود ویران کرد. به روزهای عید و ایام سَبَت خاتمه داد و پادشاه و کاهن را یکسان مورد خشم و غضب خود قرار داد.

⁷主丟棄了自己的祭壇，厭棄了自己的聖所。他把宮殿的圍牆，交付在仇敵的手裡；他們在耶和華的殿中喧嚷，好像慶祝節日一樣。

⁷خداوند قربانگاه خود را ترک کرد و عبادتگاه مقدس خود را خوار شمرد. قصرهای اورشلیم را به دشمنان سپرد و به آن ها اجازه داد که دیوارهای شان را خراب کنند. در عبادتگاه مقدس خداوند که زمانی جایگاه عبادت مردم بود، حالا دشمنان ساز پیروزی و خوشی را می نوازند.

⁸耶和華定意要拆毀錫安居民（“居民”原文作“女子”）的城牆；他拉了準繩，決不停手，務要把它吞滅。他使堡壘和城牆都悲哀，一同受痛苦。

⁸خداوند تصمیم گرفته است تا دیوارهای شهر اورشلیم را ویران سازد. او همۀ شهر را برای ویرانی اندازه گیری کرد تا بکلی خراب شود و هیچ قسمت آن آباد نماند و حتی برجها و حصارهایش هم فرو ریزند.

⁹錫安的眾城門已經陷入地裡；耶和華把錫安的門閂都毀壞折斷了。錫安的君王和領袖都身在列國中；錫安再沒有律法了；它的眾先知也得不到從耶和華而來的異象。

⁹دروازه های شهر در زمین فرورفته و میله های شان شکسته اند. پادشاه و حاکمانش در کشورهای دیگر تبعید شده اند. احکام خداوند دیگر تعلیم داده نمی شوند و انبیاء هم از جانب خداوند رؤیا نمی بینند.

¹⁰錫安居民（“居民”原文作“女子”）的長老都坐在地上，默默無聲；他們把塵灰撒在頭上，腰束麻布。耶路撒冷的處女都垂頭至地。

¹⁰مو سفیدان اورشلیم با لباس ماتم بر زمین نشسته اند و بر سر خود خاک می ریزند. دوشیزگان اورشلیم از غم و اندوه سر بر زمین نهاده اند.

¹¹我的眼睛因流淚而失明，我的心腸激動，我的肝膽傾倒在地，都因我的子民（“我的子民”原文作“我子民的女子”）遭毀滅，孩童和嬰兒在城裡的街上昏倒。

¹¹بخاطر مصیبتی که بر قوم من آمده و اطفال و کودکان شیرخوار در جاده های شهر از حال رفته اند، چشمانم از گریه تار شده اند، روحم افسرده و غمگین است و دلم از غم به جوش آمده است.

¹²他們像被刺傷的人昏倒在城裡街上的時候，他們在母親的懷裡快要喪命的時候，他們就問母親：“五穀和酒在哪裡呢？”

¹²آن ها با تن مجروح، گرسنه و تشنه در جاده ها افتاده اند. از مادران خود خوراک می طلبند و در آغوش آن ها جان می دهند.

¹³耶路撒冷的居民哪，我怎樣向你說明呢？用甚麼與你比較呢？錫安的居民哪，我們用甚麼跟你相比，好安慰你呢？你的裂口像海那樣大，誰能醫治你呢？

¹³ای دختر اورشلیم، به تو چه بگویم و حال ترا با چه کسی مقایسه کنم؟ ای دختر سهیون چگونه تسلی ات بدهم؟ زیرا هیچ کسی مثل تو رنج نکشیده است. غمها و مصیبت هایت همچون بحرِ عظیم و بیکران است و کسی نیست که ترا شفا بدهد.

¹⁴你的假先知為了你所見的異象，盡是虛謊和愚昧；他們沒有顯露你的罪孽，使你的命運得以挽回；他們為你所得的默示，全是虛謊，是引人走錯路的。

¹⁴کلام انبیایت همه دروغ بود. با موعظه های خود ترا فریفته و گناهانت را آشکار نساخته اند و با پیامهای دروغ خود ترا قانع ساخته اند که گناهی نکرده ای و مجبور نیستی که توبه کنی.

¹⁵所有過路的人，都拍掌嘲笑你；他們嗤笑耶路撒冷的居民，並搖頭說：“被人稱為最完美，為全地所喜悅的，就是這城嗎？”

¹⁵هر کسی که از کنار تو می گذرد، با تمسخر سر خود را تکان می دهد و می گوید: «آیا این همان شهری نیست که با زیبائی کامل خود محبوب ترین شهرهای جهان و مایۀ خوشی همۀ مردم بود؟»

¹⁶你所有的仇敵都張開口攻擊你，他們嗤笑你，又咬牙切齒，說：“我們吞滅它了！這真是我們期待的日子！我們等到了！親眼看見了！”

¹⁶تمام دشمنانت ترا مسخره می کنند و با نفرت به تو می نگرند و می گویند: «برای همین روز انتظار می کشیدیم و ببینید که چطور نابودش کردیم.»

¹⁷耶和華作成了他定意去作的，成就了他的話，就是他昔日所宣告的，他把你拆毀，並不憐惜，他使仇敵因勝過你而高興，他高舉你敵人的角。

¹⁷خداوند آنچه را که سالها پیش اراده فرموده بود، بالاخره انجام داد. ما را با بیرحمی نابود کرد و دشمنان ما را بر ما پیروز و آنها را از شکست ما خوشحال ساخت.

¹⁸錫安居民（“居民”原文作“女子”）的城牆啊，你要一心向主哀求；願你的眼淚像江河般湧流，晝夜不息；願你得不著歇息，願你眼中的瞳人不能休息。

¹⁸ای دیوار سهیون، به آواز بلند بحضور خداوند گریه کن! شب و روز سیلاب اشک را از دیده جاری ساز و از گریه و اندوه دست برندار.

¹⁹夜裡每到交更的時分，你要起來呼喊；在主面前你要傾心如水！你的孩童在各街頭上因飢餓而昏倒，你要為他們的性命向主舉手禱告。

¹⁹شب هنگام برخیزید و غم و درد دل تان را مثل آب در حضور خداوند بریزید. برای کودکان تان که در جاده ها از گرسنگی بی حال افتاده اند، دست دعا را بلند کنید.

²⁰“耶和華啊，求你觀看！求你鑒察！你曾這樣對待過誰呢？難道婦人應該吃掉自己所生的，就是自己所撫養的嬰孩嗎？難道祭司和先知應該在主的聖所裡被殺害嗎？”

²⁰ای خداوند، چرا با ما این چنین رفتار می کنی؟ زنها کودکان نازپرور خود را می خورند. کاهنان و انبیاء در خانۀ تو به قتل رسیده اند.

²¹少年人和老年人都在街上倒臥在地死了；我的年輕男女都倒斃於刀下；在你忿怒的日子，你殺了他們，你屠殺了他們，毫不憐惜。

²¹پیر و جوان در کوچه ها در خاک و خون می غلتند. دوشیزگان و مردان جوان با شمشیر کشته شده اند. در روز غضبت همه را کشتی و رحمی بر آن ها نکردی.تو دشمنان را دعوت کردی که بر من هجوم آورند و آن ها مثل کسانی که در جشنها جمع می شوند، آمدند و از هر طرف مرا به وحشت انداختند. در هنگام غضبت کسی نتوانست جان سالم بدر بَرَد. دشمنان فرزندان محبوب مرا که در آغوش خود پرورده بودم، هلاک کردند.

²²耶路撒冷的哀禱你從四圍招聚驚嚇我的，好像招聚人過節的日子一樣。在耶和華忿怒的日子，沒有人可以逃脫，可以生存。我所撫育、所養大的，我的仇敵都滅盡了。

²²تو دشمنان را دعوت کردی که بر من هجوم آورند و آن ها مثل کسانی که در جشنها جمع می شوند، آمدند و از هر طرف مرا به وحشت انداختند. در هنگام غضبت کسی نتوانست جان سالم بدر بَرَد. دشمنان فرزندان محبوب مرا که در آغوش خود پرورده بودم، هلاک کردند.