1大衛的詩，交給詩班長。耶和華啊！你鑒察了我，你認識我。（本節在《馬索拉抄本》包括細字標題）
1ای خداوند، تو مرا آزموده ای و می شناسی.
2我坐下，我起來，你都知道；你在遠處就明白我的意念。
2تو نشستن و برخاستن مرا می دانی و فکرهای مرا از دور فهمیده ای.
3我行路，我躺臥，你都細察；我的一切行為，你都熟悉。
3راه و خوابگاه مرا تفتیش کرده ای و همۀ طریق های مرا می دانی.
4耶和華啊！我的舌頭還沒有發言，你已經完全知道了。
4زیرا که سخنی بر زبان من نیست، جزء اینکه تو ای خداوند آنرا تماماً دانسته ای.
5你在我前後圍繞著我，你的手按在我身上。
5از هر طرف مرا احاطه کرده ای و با قدرت خود حفظم می کنی.
6這樣的知識奇妙，是我不能理解的；高超，是我不能達到的。
6اینگونه معرفت برایم بسیار عجیب است و بلندتر از توان درک من.
7我到哪裡去躲避你的靈？我往哪裡去逃避你的面呢？
7از روح تو کجا بروم؟ و از حضور تو کجا بگریزم؟
8如果我升到天上，你在那裡；如果我在陰間下榻，你也在那裡。
8اگر به آسمان صعود کنم، تو آنجا هستی! و اگر در دنیای مُردگان بستر بگسترانم اینک تو آنجا هستی!
9如果我展開清晨的翅膀，飛到海的極處居住，
9اگر بسوی طلوع آفتاب پرواز کنم و یا اگر در غرب ترین نقطۀ بحر ساکن شوم،
10就是在那裡，你的手仍必引導我，你的右手也必扶持我。
10در آنجا نیز دست تو مرا رهبری نموده و دست راست تو مرا خواهد گرفت.
11如果我說：“願黑暗遮蓋我，願我周圍的亮光變成黑夜。”
11اگر بگویم: «تاریکی مرا بپوشاند و روشنایی گرداگرد من شب شود.»
12但對你來說，黑暗也不算是黑暗，黑夜必如同白晝一樣發亮，黑暗和光明，在你看來都是一樣的。
12بازهم تاریکی نزد تو تاریک نیست و شب مثل روز روشن و تاریکی مانند روشنایی است.
13我的臟腑是你所造的，在我母腹中你塑造了我。
13زیرا که تو آفریدگار دل و وجود من هستی؛ مرا در رَحِم مادرم نقش بستی.
14我要稱謝你，因為我的受造奇妙可畏；你的作為奇妙，這是我深深知道的。
14تو را می ستایم زیرا که بطور مهیب و عجیب ساخته شده ام. کارهای تو شگفت انگیز است و جان من این را خوب می داند.
15我在隱密處被造，在地的深處被塑造，那時，我的形體不能向你隱藏。
15استخوانهایم از تو پنهان نبود وقتی که در نهان ساخته می شدم و در آغوش زمین نقشبندی می گشتم.
16我未成形的身體，你的眼睛早已看見；為我所定的日子，我還未度過一日，都完全記在你的冊上了。
16چشمان تو جنین مرا دیده است و پیش از آنکه روزهای زندگی من آغاز شود، تو همۀ آن ها را در کتاب خود ثبت کرده بودی.
17 神啊！你的意念對我多麼珍貴（“珍貴”或譯：“深奧”），數目何等眾多。
17ای خدا، فکرهای تو نزد من چقدر گرامی است و همگی آن ها چه عظیم است!
18如果我數點，它們比海沙更多；我睡醒的時候，仍然與你同在。
18اگر آن ها را بشمارم، از ریگ زیاده است. وقتی که بیدار می شوم هنوز نزد تو حاضر هستم.
19 神啊！甚願你殺戮惡人；你們流人血的啊，離開我去吧！
19یقیناً ای خدا شریران را خواهی کشت، پس ای مردمان خون ریز از من دور شوید.
20他們惡意說話頂撞你，你的仇敵妄稱你的名。
20آن ها دربارۀ تو حرفهای پلید می زنند و دشمنانت نام تو را بیهوده بر زبان می آورند.
21耶和華啊！恨惡你的，我怎能不恨惡他們呢？起來攻擊你的，我怎能不厭惡他們呢？
21ای خداوند آیا نفرت نمی دارم از آنانی که تو را نفرت می دارند، و آیا مخالفان تو را ناپسند نمی شمارم؟
22我極度恨惡他們，把他們視為我的仇敵。
22ایشان را به نفرت تام نفرت می دارم. ایشان را دشمنان خویشتن می شمارم.
23 神啊！求你鑒察我，知道我的心思；試驗我，知道我的意念。
23ای خدا، مرا امتحان کن و دل مرا بشناس. مرا بیازما و فکرهای مرا بدان،و ببین که آیا در من راه فساد است! و مرا به طریق جاودانی هدایت فرما.
24看看我裡面有甚麼惡行沒有，引導我走永恆的道路。
24و ببین که آیا در من راه فساد است! و مرا به طریق جاودانی هدایت فرما.