聖經新譯本

Dari

Psalms

147

1稱頌 神復興耶路撒冷之恩你們要讚美耶和華。歌頌我們的 神,這是多麼美善,讚美他,這是美好的,是合宜的。
1هَلّلِویاه، سپاس به خداوند، چه نیکوست که برای خدای خود سرود بسرائیم و چقدر دلپذیر که او را ستایش کنیم!
2耶和華重建耶路撒冷,召聚被趕散的以色列人。
2خداوند اورشلیم را بنا می کند و پراگنده شدگان اسرائیل را جمع می نماید.
3他醫好傷心的人,裹好他們的傷處。
3شکسته دلان را شفا می دهد و زخم های ایشان را می بندد.
4他數點星辰的數目,一一給它們起名。
4خداوند شماره و تعداد ستارگان را می داند و هر کدام آن ها را به نام می شناسد.
5我們的主偉大,大有能力;他的智慧無法測度。
5خداوند ما بزرگ است و قوّت او عظیم و حکمت وی بی نهایت.
6耶和華扶持謙卑的人,卻把惡人丟棄在地。
6خداوند مسکینان را بر می افرازد و شریران را به زمین می اندازد.
7你們要以感謝的心向耶和華歌唱,用琴向我們的 神歌頌。
7خداوند را با سرود سپاسگزاری بپرستید، و با نوای رباب برای خدای ما نغمه بنوازید.
8他以密雲遮蓋天空,為大地預備雨水,使群山長滿青草。
8او آسمان ها را با ابر ها می پوشاند، باران را برای زمین مهیا می نماید و گیاه را بر کوهها می رویاند.
9他把食物賜給走獸,也賜給啼叫的小烏鴉。
9او حیوانات را آذوقه می دهد و زاغچه ها را وقتی روزی می خواهند، تغذیه می کند.
10他喜歡的不是馬的力大,他喜悅的不是人的腿快。
10در قوّت اسپ رغبت ندارد و از نیروی پای انسان راضی نمی باشد.
11耶和華喜悅敬畏他的人,喜悅仰望他慈愛的人。
11رضامندی خداوند از ترسندگان وی است و از آنانی که به رحمت وی امیدوارند.
12耶路撒冷啊!你要頌讚耶和華;錫安哪!你要讚美你的 神。
12ای اورشلیم، خداوند را شکر کن. ای سهیون، خدای خود را ستایش کن.
13因為他堅固了你城門的門閂,賜福在你中間的兒女。
13زیرا که پشت بندهای دروازه هایت را مستحکم کرده و ساکنین ترا برکت می دهد.
14他使你的邊界平靖;用上好的麥子使你飽足。
14به سرحدات تو صلح می آورد و تو را از بهترین گندم سیر می کند.
15他向地發出命令,他的話迅速頒行。
15فرمان خود را به زمین می فرستد و کلام او با سرعت پخش می گردد.
16他降下像羊毛一樣的雪,撒下像爐灰一樣的霜。
16زمین را با لحاف برف می پوشاند و باران یخ را مانند گَرد می پاشد.
17他拋下像碎屑一樣的冰雹;面對他發出的寒冷,誰能抵受得住呢?
17ژاله را مثل سنگریزه می فرستد و کیست که طاقت سرمای آن را داشته باشد؟
18他發出命令,這一切就都融化;他使風颳起,水就流動。
18کلام خود را می فرستند و به امر او یخها آب می شوند، باد می وزد و آب به جریان می آید.
19他把自己的話向雅各頒布,把自己的律例和典章向以色列頒布。
19کلام خود را به یعقوب بیان کرده و احکام و داوری های خود را به اسرائیل.با هیچ قوم دیگری چنین نکرده است و داوری های او را نمی دانند. هَلّلِویاه، سپاس به خداوند!
20他從沒有這樣對待其他各國;他們都不知道他的典章。你們要讚美耶和華。
20با هیچ قوم دیگری چنین نکرده است و داوری های او را نمی دانند. هَلّلِویاه، سپاس به خداوند!