1可拉子孫的訓誨詩，交給詩班長。 神啊！你在古時，在我們列祖的日子所作的事，我們親耳聽見了，我們的列祖也給我們述說過。
1ای خدا، ما به گوش خود شنیده ایم و پدران ما کاری را که در روزهای شان و در ایام قدیم انجام داده ای، به ما بیان کرده اند.
2你曾親手把列國趕出去，卻栽培了我們的列祖；你曾苦待眾民，卻使我們的列祖昌盛。
2تو با دست خود امت ها را بیرون کردی، اما پدران ما را برقرار نمودی. قوم ها را تباه کردی و ایشان را منتشر ساختی.
3因為他們取得那地，不是靠自己的刀劍；他們得勝，也不是靠自己的膀臂；而是靠你的右手、你的膀臂和你臉上的光，因為你喜悅他們。
3زیرا که اجداد ما با شمشیر خود زمین را تسخیر نکردند و بازوی ایشان آن ها را نجات نداد بلکه دست راست تو و بازوی تو و نور روی تو. زیرا از ایشان خشنود بودی.
4 神啊！你是我的王；求你出令，使雅各得勝。
4ای خدا تو پادشاه من هستی، پس بر نجات اولادۀ یعقوب امر فرما.
5我們靠著你，必打倒我們的敵人；靠著你的名，必踐踏那些起來攻擊我們的。
5با کمک تو دشمنان را مغلوب می کنیم و به نام تو مخالفان خود را پایمال می سازیم.
6因為我不是倚靠我的弓，我的刀劍也不能使我得勝。
6زیرا بر کمان خود اعتماد نمی کنم و شمشیرم مرا نجات نمی دهد،
7但你使我們勝過了我們的敵人，使憎恨我們的人都羞愧。
7بلکه تو ما را از دست جفاکنندگان ما رهایی می بخشی و دشمنان ما را رسوا می سازی.
8我們整天因 神誇耀，我們要永遠稱讚你的名。（細拉）
8تمامی روز بر خدا فخر می نمائیم و نام تو را تا به ابد ستایش می کنیم.
9現在，你卻棄絕我們，使我們受辱，不再和我們的軍隊一同出征。
9اما حالا تو ما را ترک کرده و رسوا ساخته ای و دیگر لشکرهای ما را همراهی نمی کنی.
10你使我們在敵人面前轉身後退；憎恨我們的人都任意搶掠。
10ما را از پیش دشمن فرار داده ای و آنانی که از ما نفرت دارند، ما را تاراج می کنند.
11你使我們像給人宰吃的羊，把我們分散在列國中。
11ما را مثل گوسفندان برای خوراک تسلیم کرده ای و ما را در میان امت ها پراگنده ساخته ای.
12你把你的子民廉價出售；他們的售價並沒有使你得到利益。
12قوم برگزیدۀ خود را ارزان فروختی و از قیمت ایشان سودی نبردی.
13你使我們成為鄰居的羞辱，成為我們四周的人譏笑和諷刺的對象。
13ما را نزد همسایگان خوار ساخته ای و ما مورد توهین و تمسخر اطرافیان قرار گرفته ایم.
14你使我們在列國中成為話柄，在萬民中使人搖頭。
14ما را در میان امت ها ضرب المثل ساخته ای و باعث جنبانیدن سر در میان قوم ها.
15我的羞辱整天在我面前，我臉上的羞愧把我遮蓋了；
15رسوایی من همه روزه در نظر من است و خجالت رویم را پوشانیده است،
16都因那辱罵和毀謗的人的聲音，並因仇敵和報仇者的緣故。
16از آواز ملامت کننده و دشنام دهنده، از روی دشمن و انتقام گیرنده.
17這一切臨到我們身上，我們卻沒有忘記你，也沒有違背你的約。
17این همه بر ما واقع شده است، ولی تو را فراموش نکرده ایم و پیمانی را که با ما بسته ای نشکسته ایم،
18我們的心沒有退後，我們的腳步也沒有偏離你的路。
18دل ما از تو دور نگردیده و پاهای ما از طریق تو منحرف نشده است.
19但你竟在野狗之地把我們壓傷了，又以死亡的陰影籠罩我們。
19هرچند ما را در مکان شغالان کوبیدی و با تاریکی مطلق پوشانیدی.
20如果我們忘記了我們 神的名，或是向別神伸手禱告；
20اگر ما نام خدای خود را فراموش می کردیم و دست خود را بسوی خدایان غیر دراز می کردیم،
21 神不會查究這事嗎？因為他知道人心的隱祕。
21آیا خدا از این واقف نمی شد؟ زیرا او اسرار قلب را می داند.
22為你的緣故，我們終日被置於死地；人看我們如同將宰的羊。
22یقیناً به خاطر تو همواره با مرگ روبرو بوده و مثل گوسفندانی هستیم که منتظر کشته شدن باشند.
23主啊！求你醒來，為甚麼還睡著呢？求你起來，不要永遠棄絕我們。
23ای خداوند، بیدار شو! چرا خوابیده ای؟ برخیز و ما را تا به ابد ترک مکن.
24你為甚麼掩面，忘記了我們的苦難和壓迫呢？
24چرا روی خود را از ما پنهان کرده و ذلت و خواری ما را نادیده می گیری؟
25我們俯伏在塵土之上；我們的身體緊貼地面。
25زیرا که جان ما بر خاک افتاده و بدن ما به زمین خم شده است.به جهت کمک ما برخیز و به خاطر رحمت خود ما را نجات بخش.
26求你起來幫助我們，為了你慈愛的緣故救贖我們。
26به جهت کمک ما برخیز و به خاطر رحمت خود ما را نجات بخش.