¹約伯緬懷過往的幸福約伯繼續他的講論，說：

¹Ayub melanjutkan uraiannya, katanya,

²“但願我的景況像以前的歲月，像　神保守我的日子。

²"Kiranya hidupku dapat lagi seperti dahulu, waktu Allah melindungi aku.

³那時他的燈照在我的頭上，我靠著他的光行過黑暗。

³Aku selalu diberi-Nya pertolongan, diterangi-Nya waktu berjalan dalam kegelapan.

⁴但願我仍然活在年輕力壯的日子，那時　神在我的帳棚裡與我親密。

⁴Itulah hari-hari kejayaanku, ketika keakraban Allah menaungi rumahku.

⁵全能者仍然與我同在，我的孩子都環繞我。

⁵Waktu itu, Yang Mahakuasa masih mendampingi aku, dan anak-anakku ada di sekelilingku.

⁶我用油洗腳，磐石為我出油成河。

⁶Ternakku menghasilkan banyak sekali susu. Banyak minyak dihasilkan oleh pohon-pohon zaitunku, meskipun ditanam di tanah berbatu.

⁷我出到城門那裡去，在廣場上預備我的座位。

⁷Jika para tua-tua kota duduk bersama, dan kuambil tempatku di antara mereka,

⁸年輕人看見我，就迴避，年老的也起身站立。

⁸minggirlah orang-orang muda, segera setelah aku dilihat mereka. Juga orang-orang tua bangkit dengan khidmat; untuk memberi hormat.

⁹王子都停止說話，並且用手掩口。

⁹Bahkan para pembesar berhenti berkata-kata,

¹⁰眾領袖都不敢作聲，他們的舌頭緊貼上顎。

¹⁰dan orang penting pun tidak berbicara.

¹¹耳朵聽見我的，就稱我有福。眼睛看見我的，就作證稱讚我。

¹¹Siapa pun kagum jika mendengar tentang aku; siapa yang melihat aku, memuji jasaku.

¹²因為我救了呼救的窮人，和無人幫助的孤兒。

¹²Sebab, kutolong orang miskin yang minta bantuan; kusokong yatim piatu yang tak punya penunjang.

¹³將要滅亡的，為我祝福；我使寡婦的心歡呼。

¹³Aku dipuji oleh orang yang sangat kesusahan, kutolong para janda sehingga mereka tentram.

¹⁴我以公義作衣服穿上；我的公平好像外袍和冠冕。

¹⁴Tindakanku jujur tanpa cela; kutegakkan keadilan senantiasa.

¹⁵我作了瞎子的眼，瘸子的腿。

¹⁵Bagi orang buta, aku menjadi mata; bagi orang lumpuh, aku adalah kakinya.

¹⁶我作過貧窮人的父親，我查究過我素來不認識的人的案件。

¹⁶Bagi orang miskin, aku menjadi ayah; bagi orang asing, aku menjadi pembela.

¹⁷我打碎了不義的人的牙齒，使捕食的掉下來。

¹⁷Tapi kuasa orang kejam, kupatahkan, dan kurban mereka kuselamatkan.

¹⁸那時我心裡想：‘我必在家中安然去世，我必增添我的日子像沙塵那麼多。

¹⁸Harapanku ialah mencapai umur yang tinggi, dan mati dengan tenang di rumahku sendiri.

¹⁹我的根蔓延到水邊，露水整夜沾在我的枝上。

¹⁹Aku seperti pohon yang subur tumbuhnya, akarnya cukup air dan embun membasahi dahannya.

²⁰我的榮耀在身上常新，我的弓在我手上重新得力。

²⁰Aku selalu dipuji semua orang, dan tak pernah kekuatanku berkurang.

²¹大家都聆聽我，等候我；靜默無聲地領受我的指導。

²¹Orang-orang diam, jika aku memberi nasihat; segala perkataanku mereka dengarkan dengan cermat.

²²我說了話以後，他們就不再說，我的言語像雨露一般滴在他們身上。

²²Sehabis aku bicara, tak ada lagi yang perlu ditambahkan; perkataan meresap seperti tetesan air hujan.

²³他們等候我像等候雨水，又大大張嘴如切慕春雨。

²³Semua orang menyambut kata-kataku dengan gembira, seperti petani menyambut hujan di musim bunga.

²⁴我向他們微笑，他們也不敢相信；他們珍惜我臉上的光。

²⁴Kutersenyum kepada mereka ketika mereka putus asa; air mukaku yang bahagia menambah semangat mereka.

²⁵我為他們選擇道路，又坐首位；我像君王住在軍隊中，又像個安慰悲傷的人。’”

²⁵Akulah yang memegang pimpinan, dan mengambil segala keputusan. Kupimpin mereka seperti raja di tengah pasukannya, dan kuhibur mereka dalam kesedihannya.