¹悲歎現在的處境“但現在年紀比我小的人都笑我；我不容許他們的父親與我羊群的犬隻為伴。

¹Tetapi kini aku diejek oleh orang yang lebih muda. Dahulu ayah mereka kupandang terlalu hina untuk menjaga dombaku bersama anjing gembala.

²他們的氣力已經衰退了，他們兩手的力量對我有甚麼益處呢？

²Bagiku mereka tidak berguna karena sudah kehabisan tenaga.

³他們因窮乏與飢餓而消瘦，在黑夜荒廢與荒涼之地咀嚼曠野的乾草；

³Mereka lapar dan menderita sekali, sehingga makan akar kering di gurun yang sunyi.

⁴他們在草叢中採摘鹹草，以羅騰樹根作食物。

⁴Mereka mencabut belukar di padang belantara lalu memakan baik daun maupun akarnya.

⁵他們從人群中被趕出去，人追喊他們如追喊賊一樣，

⁵Mereka diusir dengan tengking seperti orang mengusir maling.

⁶以致他們住在驚嚇谷之中，在地洞和巖穴之間；

⁶Mereka tinggal di dalam gua-gua; lubang-lubang di dinding gunung menjadi rumah mereka.

⁷他們在草叢中間喊叫，在雜草之下集合起來。

⁷Di rimba mereka meraung-raung seperti binatang, berkelompok di bawah semak belukar di hutan.

⁸他們都是愚頑人、下流人的子孫，被人鞭打逐出境外。

⁸Mereka tak bernama dan tak berharga, orang-orang yang sudah dihalau dari negerinya.

⁹現在他們以我為歌曲，我竟成了他們的笑柄。

⁹Sekarang mereka datang dan aku ditertawakannya; bagi mereka, aku ini lelucon belaka.

¹⁰他們厭惡我，遠遠地離開我，又不住吐唾沫在我臉上，

¹⁰Aku dipandang oleh mereka hina dan keji, bahkan mukaku mereka ludahi.

¹¹因為　神把我的弓弦鬆開，叫我受苦，他們就在我面前任意妄為。

¹¹Karena Allah membuat aku lemah tidak berdaya, mereka melampiaskan amukan mereka.

¹²一窩暴民在我右邊興起，推開我的腳，築起災難的路攻擊我。

¹²Gerombolan itu menyerang aku dari depan, dan kejatuhanku mereka rencanakan.

¹³他們拆毀了我的路，沒有別人的幫助也能毀滅我；

¹³Mereka memotong jalanku untuk membinasakan aku; tak seorang pun menghalangi ketika mereka menyerbu.

¹⁴他們闖進來如闖大破口，在廢墟之中輥過來，

¹⁴Bagaikan banjir mereka dobrak tembok pertahananku; beramai-ramai mereka datang menindih tubuhku.

¹⁵驚駭臨到我的身上，驅逐我的尊嚴如風吹一般，我的好景像雲一樣過去。

¹⁵Kedahsyatan meliputi diriku; bagaikan hembusan angin, harga diriku berlalu; bagaikan awan lewat, hilanglah kebahagiaanku.

¹⁶訴說　神不聽他的呼求現在我的心傷慟有如倒了出來，苦難的日子把我抓住。

¹⁶Sekarang hampir matilah aku; tak ada keringanan bagi deritaku.

¹⁷夜間痛苦刺透我的骨頭，疼痛不止，不住地咀嚼我。

¹⁷Pada waktu malam semua tulangku nyeri; rasa sakit yang menusuk tak kunjung berhenti.

¹⁸我的衣服因　神的大力變了形，他的大力如外衣的領口把我束緊。

¹⁸Allah mencengkeram aku pada leher bajuku sehingga pakaianku menggelambir pada tubuhku.

¹⁹　神把我扔在泥中，我就像塵土和爐灰一般。

¹⁹Ke dalam lumpur aku dihempaskan-Nya, aku menjadi seperti sampah saja!

²⁰　神啊！我向你呼求，你卻不應允我，我站起來，你也不理我。

²⁰Aku berseru kepada-Mu, ya Allah, Kau tak memberi jawaban; bila aku berdoa, Kau tak memperhatikan.

²¹你變成待我殘忍，用你大能的手迫害我，

²¹Engkau berlaku kejam terhadapku, Kautindas aku dengan seluruh kekuatan-Mu.

²²你把我提到風中，使我被風颳去，使我在暴風中消散。

²²Engkau membiarkan angin melayangkan aku; dalam angin ribut Kauombang-ambingkan diriku.

²³我知道你必使我歸回死地，歸到那為眾生所定的陰宅。

²³Aku tahu, Kaubawa aku kepada alam kematian, tempat semua yang hidup dikumpulkan.

²⁴然而人跌倒，怎會不伸手？人遇災禍，怎會不呼救呢？

²⁴Mengapa Kau menyerang orang yang celaka, yang tak dapat berbuat apa pun kecuali mohon iba?

²⁵內心的迷惘與痛苦艱難過日的，我不是為他哀哭；貧窮的，我不是為他憂愁嗎？

²⁵Bukankah aku menangis bersama orang yang kesusahan, dan mengasihani orang yang berkekurangan?

²⁶我希望得福樂，災禍就來了；我等候光明，幽暗就到了。

²⁶Aku mengharapkan bahagia dan terang, tapi kesukaran dan kegelapanlah yang datang.

²⁷我的心腸沸騰、不安，痛苦的日子臨到我。

²⁷Aku terkoyak oleh duka dan nestapa; hari demi hari makin banyak yang kuderita.

²⁸我四處行走，全身發黑，並不是因為日曬；我在會中站著呼求。

²⁸Di dalam kelam, tanpa cahaya, aku berkeliaran; aku berdiri di muka umum, minta pertolongan.

²⁹我與野狗為兄弟，又與鴕鳥作同伴。

²⁹Suaraku sedih penuh iba seperti tangis serigala dan burung unta.

³⁰我的皮膚發黑脫落，我的骨頭因熱發燒，

³⁰Kulitku menjadi hitam; tubuhku terbakar oleh demam.

³¹所以我的琴音變為哀音，我的簫聲變為哭聲。”

³¹Dahulu kudengar musik gembira, kini hanya ratapan tangis belaka.