¹人生在世多有愁苦“人在世上怎能沒有勞役呢？你的日子不像雇工的日子嗎？

¹Manusia itu seperti dipaksa berjuang; hidupnya berat seperti hidup seorang upahan;

²正如僕人切慕暮影，又像雇工盼望工價。

²seperti budak yang merindukan naungan; seperti buruh yang menantikan imbalan.

³照樣，我有空虛的歲月，也有勞苦的黑夜為我派定。

³Bulan demi bulan hidupku tanpa tujuan; malam demi malam hatiku penuh kesedihan.

⁴我躺下的時候，就說：‘我甚麼時候起來？’然而，長夜漫漫，我輾轉反側，直到黎明。

⁴Bila aku pergi tidur, malam merentang panjang; kurindukan fajar, tak dapat kuberbaring tenang.

⁵我的肉體以蟲子和土塊為衣裳，我的皮膚裂開又流膿。

⁵Tubuhku penuh cacing dan kerak darah; kulitku luka dan mengeluarkan nanah.

⁶我過的日子比梭還要快，在毫無盼望之中而結束。

⁶Hidupku yang tanpa harap itu melaju menuju akhirnya, lebih laju daripada penenun menjalankan sekocinya.

⁷求你記念我的性命不過是一口氣，我的眼必不再看見福樂。

⁷Ingatlah, ya Allah, hidupku hanya hembusan napas; kebahagiaanku hilang, tak meninggalkan bekas.

⁸看我的，他的眼再也看不到我，你的眼要看我，我已經不在了。

⁸Kini Engkau melihat aku--tetapi itu tidak lama. Jika nanti aku Kaucari, maka sudah tiada.

⁹雲彩怎樣消散逝去，照樣，人下陰間也不再上來。

⁹Seperti awan yang meredup lalu menghilang, manusia pun mati, tak akan kembali pulang. Semua orang yang pernah mengenal dia, lupa kepadanya dan tak lagi mengingatnya.

¹⁰他不再回自己的家，故鄉再也不認識他。

¹⁰(7:9)

¹¹因此，我不再禁止我的口，我要說出靈裡的憂愁，傾訴心中的痛苦。

¹¹Sebab itu aku tak dapat tinggal diam! Rasa pedih dan pahitku tak dapat kupendam. Aku harus membuka mulutku, dan mencurahkan isi hatiku.

¹²埋怨　神待他過嚴我豈是洋海或是海怪，你竟然設守衛防備我？

¹²Mengapa aku ini terus Kauawasi dan Kaujaga? Apakah aku ini naga laut yang berbahaya?

¹³我若說：‘我的床必安慰我，我的榻必減輕我的苦情’，

¹³Aku berbaring dan mencoba melepaskan lelah; aku mencari keringanan bagi hatiku yang gundah.

¹⁴你就用夢驚擾我，又用異象驚嚇我，

¹⁴Tetapi Kautakuti aku dengan impian; Kaudatangkan mimpi buruk dan khayalan.

¹⁵以致我寧可窒息而死，也不肯保留我這一身的骨頭。

¹⁵Sehingga aku lebih suka dicekik lalu mati daripada hidup dalam tubuh penuh derita ini.

¹⁶我厭惡自己，不願永遠活下去。任憑我吧，因為我的日子都是空虛的。

¹⁶Aku lelah dan jemu hidup; aku ingin mati! Biarkan aku, sebab hidupku tidak berarti.

¹⁷人算甚麼，你竟看他為大，又把他放在心上；

¹⁷Mengapa manusia begitu penting bagi-Mu? Mengapa tindakannya Kauperhatikan selalu?

¹⁸每天早晨你都鑒察他，每時每刻你也試驗他。

¹⁸Kauselidiki dia setiap pagi, dan setiap saat dia Kauuji.

¹⁹你到甚麼時候才轉眼不看我，任憑我咽下唾沫呢？

¹⁹Kapankah Engkau berpaling daripadaku, sehingga sempat aku menelan ludahku?

²⁰鑒察世人的主啊！我若犯了罪，跟你有甚麼關係呢？你為甚麼把我當作箭靶，使我以自己為重擔呢？

²⁰Hai Penjagaku, rugikah Engkau karena dosaku? Mengapa Kaupakai aku sebagai sasaran panah-Mu? Begitu beratkah aku membebani diri-Mu?

²¹你為甚麼不赦免我的過犯，除去我的罪孽呢？現在我快要躺臥在塵土中，那時你尋找我，我卻不在了。”

²¹Tidak dapatkah Engkau mengampuni dosaku? Tidak mungkinkah Engkau menghapuskan salahku? Sebentar lagi aku terbaring dalam kuburan, dan bila Kaucari aku, tak akan Kaudapatkan."