¹　神規劃萬事叫人敬畏他萬事都有定期，天下萬務都有定時：

¹Sa bawa't bagay ay may kapanahunan, at panahon sa bawa't panukala sa silong ng langit:

²生有時，死有時；栽種有時，拔出所種的也有時；

²Panahon ng kapanganakan, at panahon ng kamatayan; panahon ng pagtatanim, at panahon ng pagbunot ng itinanim;

³殺戮有時，醫治有時；拆毀有時，建造有時；

³Panahon ng pagpatay, at panahon ng pagpapagaling; panahon ng paggiba, at panahon ng pagtatayo;

⁴哭有時，笑有時；哀慟有時，踴躍有時；

⁴Panahon ng pagiyak, at panahon ng pagtawa; panahon ng pagtangis, at panahon ng pagsayaw;

⁵拋擲石頭有時，堆聚石頭有時；擁抱有時，避免擁抱有時；

⁵Panahon ng paghahagis ng mga bato, at panahon ng pagpipisan ng mga bato; panahon ng pagyakap, at panahon ng pagpipigil sa pagyakap;

⁶尋找有時，捨棄有時；保存有時，拋棄有時；

⁶Panahon ng paghanap, at panahon ng pagkawala: panahon ng pagiingat, at panahon ng pagtatapon;

⁷撕裂有時，縫補有時；靜默有時，講話有時；

⁷Panahon ng pagpunit, at panahon ng pananahi; panahon ng pagtahimik, at panahon ng pagsasalita;

⁸愛有時，恨有時；戰爭有時，和平有時。

⁸Panahon ng pagibig, at panahon ng pagtatanim; panahon ng digma, at panahon ng kapayapaan.

⁹作工的人在自己的勞碌上得到甚麼益處呢？

⁹Anong pakinabang ang tinatamo niya, na gumagawa sa kaniyang pinagpapagalan?

¹⁰我看　神給予世人的擔子，是要他們為此煩惱。

¹⁰Aking nakita ang sakit na ibinigay ng Dios sa mga anak ng mga tao upang pagsanayan.

¹¹他使萬事各按其時，成為美好；他又把永恆的意識放在人的心裡；雖然這樣，人還是不能察覺　神自始至終的作為。

¹¹Ginawa niya ang bawa't bagay na maganda sa kapanahunan niyaon: inilagay rin niya ang sanglibutan sa kanilang puso, na anopa't hindi matalos ng tao ang gawa na ginawa ng Dios mula sa pasimula hanggang sa wakas.

¹²我曉得人生最好是尋樂享福，

¹²Nalalaman ko, na walang maigi sa kanila, kay sa magalak, at gumawa ng mabuti habang sila'y nabubuhay.

¹³人人有吃有喝，在自己的一切勞碌中自得其樂；這就是　神的恩賜。

¹³At ang bawa't tao rin naman ay marapat kumain at uminom, at magalak sa kabutihan sa lahat niyang gawa, siyang kaloob ng Dios.

¹⁴我知道　神所作的一切，都必永存，無可增添，無可減少；　神這樣作，為要使人在他面前存敬畏的心。

¹⁴Nalalaman ko, na anomang ginagawa ng Dios, magiging magpakailan pa man: walang bagay na maidadagdag, o anomang bagay na maaalis: at ginawa ng Dios, upang ang tao ay matakot sa harap niya.

¹⁵現在有的，先前就有；將來有的，早已有了；因為　神使已過的事重新出現（“　神使已過的事重新出現”原文作“　神尋回已過的事”）。

¹⁵Ang nangyari sa nagdaan ay nangyari na; at ang mangyayari pa ay nangyari na rin; at hinahanap uli ng Dios ang nakaraan na.

¹⁶　神的審判都有定時我在日光之下又看見：審判的地方有奸惡，維護公義的地方也有奸惡。

¹⁶At bukod dito'y aking nakita sa ilalim ng araw, sa dako ng kahatulan, na nandoon ang kasamaan; at sa dako ng katuwiran, na nandoon ang kasamaan.

¹⁷我自己心裡說：“　神必審判義人和惡人，因為各樣事務、各樣工作都有定時。”

¹⁷Sinabi ko sa puso ko, Hahatulan ng Dios ang matuwid at ang masama: sapagka't may panahon doon sa bawa't panukala at sa bawa't gawa.

¹⁸我自己心裡說：“至於世人，　神要試驗他們，使他們看見自己與牲畜無異。

¹⁸Sinabi ko sa puso ko, Dahil sa mga anak ng mga tao, upang subukin sila ng Dios, at upang kanilang makita na sila'y mga hayop lamang.

¹⁹因為世人所遭遇的與牲畜所遭遇的，都是一樣：這個怎樣死，那個也怎樣死，兩者的氣息都是一樣，所以人並不勝於牲畜。一切都是虛空。

¹⁹Sapagka't ang nangyayari sa mga anak ng mga tao ay nangyayari sa mga hayop: sa makatuwid baga'y isang bagay ang nangyari sa kanila: kung paanong namamatay ang hayop, gayon namamatay ang tao; oo, silang lahat ay may isang hininga; at ang tao ay wala ng karangalang higit sa hayop: sapagka't lahat ay walang kabuluhan.

²⁰大家都到一個地方去，都出於塵土，也都歸回塵土。

²⁰Lahat ay nagsisiyaon sa isang dako; lahat ay buhat sa alabok, at lahat ay nangauuwi sa alabok uli.

²¹有誰知道人的靈是往上升，牲畜的魂（“魂”的原文與“靈”〔3:21〕和“氣息”〔3:19〕相同）是下降而入地呢？”

²¹Sinong nakakaalam ng diwa ng tao kung napaiilanglang, at ng diwa ng hayop kung napaiibaba sa lupa?

²²因此我看人最好是在自己所作的事上自得其樂，因為這也是他的分；誰能使他看見他自己死後的事呢？

²²Kaya't aking nakita, na walang bagay na maigi, kundi ang tao ay magalak sa kaniyang mga gawa; sapagka't siyang kaniyang bahagi: sapagka't sinong magbabalik sa kaniya upang makita ang mangyayari pagkamatay niya?