¹世事难测宜忠心勤劳

¹ به دیگران نیکی کنید، زیرا نیکی کردن پاداش دارد.

²你要分为七份，或分为八份，因为你不知道将来会有什么灾祸在地上发生。

² چیزی را که می‌بخشید آن را به هفت یا هشت نفر تقسیم کنید، چون نمی‌دانید چه پیش می‌آید.

³云若充满水气，雨就倾倒在地上；树无论向南倒，或向北倒，倒在哪里，就横在哪里。

³ وقتی ابر پر شود، باران بر زمین می‌بارد. درخت از هر طرف که بیفتد در همان‌جا که افتاده است، باقی می‌ماند.

⁴看风的，不撒种；观云的，不收割。

⁴ دهقانی که منتظر هوای مناسب باشد، نه چیزی می‌کارد و نه چیزی درو می‌کند.

⁵你不晓得风的路向，不知道骨头如何在孕妇胎中形成，照样，创造万物之　神的作为，你也不得而知。

⁵ کارهای خدا را که خالق همه‌چیز است، کسی درک نکرده است. همچنین کسی نمی‌داند که باد چگونه می‌وزد و یا طفل چگونه در رحم مادر حیات می‌یابد.

⁶早晨要撒你的种，直到黄昏也不要歇手；因为你不知道哪一样种得成，是早撒的，或晚撒的，或两者都一样好。

⁶ روز و شب به کشت و کار بپردازید، زیرا نمی‌دانید که کشت، کدام وقت ثمر می‌دهد، ممکن است همهٔ آنها ثمر بیاورند.

⁷当趁壮年记念主光是美好的，眼睛得见天日，也是好的。

⁷ زندگی شیرین و نور آفتاب دلپذیر است

⁸人无论多长寿，都当乐在其中，不过他要想到黑暗的日子，因为这些日子将会很多；要来的，都是虚空的。

⁸ پس برای هر سالی که زندگی می‌کنید، شکرگزار باشید و از آن لذّت ببرید. بدانید که روزهای تاریکی در پیش رو خواهید داشت و سرانجام خواهید مرد و امیدی برایتان باقی نخواهد ماند.

⁹年轻人哪！你在幼年时要快乐，在壮年的日子，要使你的心欢畅；顺着你心所愿的，眼所见的去行。不过，你要知道，为了这一切事，　神必审问你。

⁹ ای جوان، روزهای جوانیّت را خوش بگذران و از آنها لذّت ببر. هرچه چشمت می‌بیند و دلت می‌خواهد انجام بده، امّا فراموش مکن که برای هر کاری باید به خدا جواب بدهی. غم و درد را در دلت راه مده، زیرا دوران جوانی کوتاه و زودگذر است.

¹⁰所以你当除掉心中的烦恼，除去肉体的疾苦，因为无论是幼年或是壮年，都是虚空的。

¹⁰ غم و درد را در دلت راه مده، زیرا دوران جوانی کوتاه و زودگذر است.