¹世上福乐不能满足人心

¹ مصیبت بزرگی را در زیر آسمان دیده‌ام که برای بشر بسیار سنگین است.

²蒙　神赐予财富、资产和荣誉的人，心里所愿的，都一无所缺，可是　神使他无力享用，反而有外人来享用。这是虚空，也是祸患。

² خدا به بعضی ثروت، دارایی و عزّت می‌دهد به طوری که در زندگی کمبودی ندارند، امّا قدرت استفاده از آن را به آنها نداده است. در عوض بیگانه‌ای می‌آید و از ثروت آنها استفاده می‌کند. این نیز بیهوده و مصیبت بزرگی است.

³人如果生下百子，活了许多岁数，年日长久，但是心里不因美物满足，又得不到安葬，我以为流产的胎比他还好。

³ طفل مرده بهتر است از شخصی که صد فرزند داشته باشد و سالهای زیادی زندگی کند، امّا از خوشیهای دنیا بهره‌ای نگیرد و جنازه‌اش آبرومندانه دفن نگردد.

⁴因为这胎虚虚而来，暗暗而去，黑暗把他的名字遮蔽了。

⁴ زیرا تولّد طفل مرده بیهوده است. در تاریکی از بین رفت و فراموش شد.

⁵这胎既看不见天日，又一无所知，就比那人更得安息。

⁵ روشنی آفتاب را هرگز ندید و از وجود آن باخبر نشد، امّا حداقل آسودگی یافت.

⁶那人即使活了一千年，再活一千年，也享受不到什么；他们两者不是都归一个地方吗？

⁶ اگر کسی دو هزار سال هم زندگی کند، ولی در زندگی خوش و راضی نباشد چه فایده‌ای دارد؟ سرانجام همگی به یک‌‌جا می‌روند.

⁷人的一切劳碌都为口腹，他的心却还是填不满。

⁷ تمامی زحمت انسان برای شکمش می‌باشد، ولی هرگز سیر نمی‌شود.

⁸智慧人比愚昧人有什么长处呢？穷人在众人面前知道怎样行事为人，又有什么长处呢？

⁸ برتری شخص حکیم بر شخص نادان چیست؟ یا برتری فقیری که می‌داند چگونه زندگی خود را اداره کند؟

⁹眼睛看见的，胜过心中想望的。这也是虚空，也是捕风。

⁹ بهتر است به آنچه که دارید و با چشم خود می‌بینید قانع باشید تا اینکه همیشه در آرزوی داشتن چیزهای باشید که ندارید، زیرا این نیز بیهوده و به دنبال باد دویدن است.

¹⁰已经存在的，早已有了名称；大家都知道人是怎样的；人绝对无法与比自己强的抗辩。

¹⁰ هرچه که هست از قبل معیّن شده و سرنوشت انسان نیز معلوم است و کسی نمی‌تواند با آن که از او تواناتر است مجادله کند.

¹¹因为话语增多，虚空也增多，这对人有什么益处呢？

¹¹ هرچه حرف بیشتر، بیهودگی بیشتر. پس چه چیز بهتر است؟ انسان چگونه بداند که برای این عمر کوتاهی که همچون سایه، کوتاه و درگذر است، چه چیز خوب است؟ و یا چگونه بداند که پس از مرگش، در دنیا چه اتّفاقی خواهد افتاد؟

¹²在虚空、消逝如影的人生，短暂的日子里，有谁知道什么是对人有益处呢？谁能告诉人他死后在日光之下会发生什么事呢？

¹² انسان چگونه بداند که برای این عمر کوتاهی که همچون سایه، کوتاه و درگذر است، چه چیز خوب است؟ و یا چگونه بداند که پس از مرگش، در دنیا چه اتّفاقی خواهد افتاد؟