¹善人与恶人的苦况

¹ چرا خدا وقتی را برای داوری تعیین نمی‌کند؟ تا به کی بندگان او انتظار بکشند؟

²恶人挪移地界，抢夺群畜去牧养。

² مردم شریر حدودِ زمین را تغییر می‌دهند تا زمین زیادتری به دست آورند. گلّهٔ مردم را می‌دزدند و به چراگاهِ خود می‌برند.

³他们赶走孤儿的驴，强取寡妇的牛作抵押。

³ الاغانِ یتیمان را می‌ربایند و گاو بیوه زنان را گرو می‌گیرند.

⁴他们使穷人离开大道，世上的贫民都一起躲藏起来。

⁴ مردم مسکین را از حق خود محروم می‌سازند و نیازمندان از ترس آنها خود را مخفی می‌کنند.

⁵这些贫穷人像旷野的野驴，出外劳碌，殷勤寻觅食物，野地为他们和他们的孩子供应食物。

⁵ مردم فقیر، مانند الاغهای وحشی به‌خاطر به دست آوردن خوراک برای خود و فرزندان خود، در بیابان زحمت می‌کشند.

⁶他们在田里收割草料，在恶人的葡萄园中摘取剩余的葡萄。

⁶ در کشتزاری که مال خودشان نیست درو می‌کنند و در تاکستان شریران خوشه می‌چینند.

⁷他们赤身露体无衣过夜，在寒冷中毫无遮盖。

⁷ شبها برهنه و بدون لباس در سرما می‌خوابند.

⁸他被山上的大雨淋湿，因为没有躲避之处就紧抱磐石。

⁸ در زیر بارانِ کوهستان خیس می‌شوند و در بین صخره‌‌ها پناه می‌برند.

⁹有人从母亲的怀中抢走孤儿，又强取穷人的衣物作抵押，

⁹ اشخاص ظالم، کودکان یتیم را از آغوش مادرانشان می‌ربایند و اطفال فقیران را در مقابل قرض خود گرو می‌گیرند.

¹⁰因此穷人赤身露体流浪，他们因饥饿就抬走禾捆；

¹⁰ این مردم مسکین، برهنه و با شکم گرسنه محصول دیگران را حمل می‌کنند.

¹¹他们在那些人的行列之内榨油，又踹酒，自己仍然口渴。

¹¹ در کارخانه‌ها روغنِ زیتون می‌کشند و شراب می‌سازند، بدون آن که خودشان مزهٔ آن را بچشند.

¹²有人从城里唉哼，受伤的人呼求，　神却不理会恶人的愚妄。

¹² صدای ناله و فریاد ستمدیدگان و زخمیانِ در حال مرگ، از شهر به گوش می‌رسد که کمک می‌طلبند، امّا خدا به نالهٔ آنها توجّه نمی‌کند.

¹³又有人与光为敌，不认识光明的道，不留在光明的路中。

¹³ کسانی هستند که برضد نور طغیان می‌کنند! راه آن را نمی‌شناسند و در آن راه نمی‌روند.

¹⁴杀人的黎明起来，杀戮困苦人与穷人，夜间又去作盗贼。

¹⁴ آدمکشان، صبح زود برمی‌خیزند تا مردم فقیر و محتاج را به قتل برسانند، و در شب دزدی می‌کنند

¹⁵奸夫的眼睛等待黄昏，说：‘没有眼可以看见我’，就把自己的脸蒙起来。

¹⁵ زانیان منتظر سپیده‌دَم هستند و صورت خود را می‌پوشانند، بنابراین هیچ‌کس نمی‌تواند آنها را ببیند.

¹⁶盗贼黑夜挖穿屋子，白天却躲藏起来，他们不想认识光明。

¹⁶ شبها برای دزدی به خانه‌های مردم نقب می‌زنند و هنگام روز خود را پنهان می‌کنند و روی روشنی را نمی‌بینند.

¹⁷他们看晨光如死荫，因为他们认识死荫的惊骇。

¹⁷ شب تاریک برای آنها همچون روشنی صبح است، زیرا سر و کارشان با وحشتِ تاریکی است. صوفر

¹⁸这些恶人如水面上飘浮的东西迅速流逝，他们在世上所得的分被咒诅，他们不能再走葡萄园的路。

¹⁸ شخص شریر دستخوش سیل و توفان می‌شود و زمین او مورد لعنت خدا قرار می‌گیرد و بی‌ثمر می‌ماند.

¹⁹干旱与炎热怎样消除雪水，阴间也这样除去犯罪的人。

¹⁹ خشکی و گرما، آب برف را تبخیر می‌کند و گناهکاران در کام مرگ فرو می‌روند.

²⁰怀他的母胎忘记他，虫子要以他为甘甜，他不再被人记念，不义的人必如树折断。

²⁰ حتّی مادرانشان هم آنها را از یاد می‌برند و فراموش می‌کنند؛ و آنها همچون درختی شکسته، توسط کرمها خورده می‌شوند.

²¹他恶待不能生育，没有孩子的妇人，也不善待寡妇。

²¹ به زنان بدون فرزند آزار می‌رسانند و به بیوه زنان احسان نمی‌کنند.

²²　神却用自己的能力延长强暴的人的性命，生命难保的仍然兴起。

²² خدا با قدرت خود ظالمان را نابود می‌سازد. آنها ظاهراً موفّق به نظر می‌رسند، امّا در واقع امیدی در زندگی ندارند.

²³　神使他们安稳，他们就有所倚靠，他的眼也看顾他们的道路。

²³ شاید خدا به آنها در زندگی امنیّت ببخشد و از آنها حمایت کند، ولی همیشه مراقب رفتار آنهاست.

²⁴他们被高举不过片时，就没有了，他们降为卑，如众人一样被收拾起来，他们又如谷穗枯干。

²⁴ برای مدّتی موفّق می‌شوند، لیکن بزودی مثل علف، پژمرده می‌شوند و مانند خوشه‌های گندم، قطع می‌گردند. چه کسی می‌تواند سخنان مرا تکذیب کند؟

²⁵如果不是这样，谁能证明我是撒谎的，指出我的言语为空虚的呢？”

²⁵ چه کسی می‌تواند سخنان مرا تکذیب کند؟