¹哀叹锡安的遭遇

¹ اورشلیم که زمانی شهری پُر جمعیّت بود، اکنون متروک و تنها شده است! اورشلیم شهری که در جهان، عزّت و شکوهی داشت، حال بیوه گشته است. ملکهٔ شهرها بود و اکنون کنیز مردم شده است.

²她在夜间痛哭，泪流满面。在她所有亲爱的人中，没有一个安慰她的。她所有的朋友都以诡诈待她，都成了她的仇敌。

² شبها زار زار گریه می‌کند و اشکش، قطره‌قطره بر گونه‌هایش می‌ریزد. از تمام دوستانی که داشت، یک نفر هم برایش باقی نمانده است. دوستانش به او خیانت کرده‌ و همگی با او دشمن شده‌اند.

³犹大受尽痛苦，饱经劳役，更遭流徙异地。她住在列国中，找不着安居之所。在困境之中，追赶她的人把她追上了。

³ مردم مصیبت‌زده و بلا دیدهٔ یهودا به اسارت رفته‌اند. در بین اقوام جهان زندگی می‌کنند و جایی برای استراحت ندارند. دشمنان دورش را گرفته‌اند و راه گریز از هر سو به رویش بسته شده است.

⁴通往锡安道路悲哀，因为没有人去守节。锡安一切的城门冷落，祭司唉哼，处女忧伤，锡安也受尽痛苦。

⁴ در روزهای مقدّس، دیگر کسی برای پرستش به معبد بزرگ نمی‌آید. همهٔ دروازه‌هایش متروک شده و کاهنانش آه می‌کشند. دخترانش که سرود می‌خواندند، اینک غمگین و افسرده‌اند و خودش در رنج و عذاب به سر می‌برد.

⁵锡安的敌人成为主人；她的仇敌亨通。因为她的过犯众多，耶和华就使她受苦。她的孩童在敌人面前被掳去。

⁵ دشمنانش پیروز شده و بدخواهانش به قدرت رسیده‌اند، زیرا خداوند او را به‌خاطر گناهان بی‌شمارش مجازات کرده است. فرزندانش به دست دشمنان اسیر و به کشورهای بیگانه تبعید شده‌اند.

⁶锡安（“锡安”原文作“锡安的女子”）所有的尊荣，都离开了她的居民。她的众领袖都像找不着牧场的鹿；在追赶的人面前无力逃走。

⁶ اورشلیم جلال و شکوه خود را از دست داده است. رهبرانش مانند آهوانی هستند که از گرسنگی ضعیف و ناتوان شده‌اند و نمی‌توانند از چنگ صیاد فرار کنند.

⁷耶路撒冷在困苦飘流的日子，就追念她昔日的一切珍宝。她的人民落在敌人手里的时候，没有人帮助她。敌人看见她，就讥笑她的灭亡。

⁷ اورشلیم که اکنون در حال مصیبت است، دوران گذشته خود را به یاد می‌آورد؛ دورانی که صاحب شکوه و جلال بزرگی بود. زمانی که مردمانش اسیر دشمن شدند، کسی نبود که به او کمک کند. دشمن او را شکست داد و به شکست او خندید.

⁸耶路撒冷犯了大罪，因此成了不洁之物。素来尊敬她的现在都藐视她，因为看见她赤身露体；她自己也唉哼，转身退避。

⁸ اورشلیم به‌خاطر گناهان زیاد خود مورد تمسخر قرار گرفته است. کسانی‌که به او احترام می‌گذاشتند، اکنون از او نفرت دارند؛ زیرا برهنگی و وضع شرم‌آور او را دیده‌اند. او خود نیز آه می‌کشد و روی خود را از خجالت می‌پوشاند.

⁹她的污秽沾满了衣裙；她从不思想自己的结局。所以她令人惊异地败落了；没有人安慰她。她说：“耶和华啊！求你看看我的苦难，因为仇敌显为大。”

⁹ لکهٔ ننگی بر دامنش بود ولی او اعتنایی به آن نکرد، پس به وضع وحشتناکی سقوط نمود و کسی نبود که او را تسلّی دهد. دشمنانش پیروز شدند و او در حضور خداوند زاری می‌کند و رحمت می‌طلبد.

¹⁰敌人伸手夺取她的一切珍宝，她看着外族人闯入她的圣所：你曾禁止他们进入你的会中。

¹⁰ دشمنان دست دراز کردند و اشیای نفیس او را ربودند. او به چشم خود دید که اقوام بیگانه، یعنی آن کسانی‌که ورودشان به معبد بزرگ ممنوع بود، به آنجا داخل شدند.

¹¹她所有的人民都在唉哼，到处寻觅食物；他们为了维持生命，拿自己的珍宝去换取粮食。她说：“耶和华啊！求你垂看，求你鉴察，因为我被人藐视。”

¹¹ اهالی اورشلیم برای یک لقمه نان، آه می‌کشند. اشیای نفیس و قیمتی خود را به عوض خوراک می‌دهند تا بخورند و نمیرند. اورشلیم می‌گوید: «خداوندا، ببین که چقدر خوار شده‌ام.»

¹²耶路撒冷自述苦况所有过路的人啊！你们毫不在意吗？你们要细察要观看，有没有痛苦像我所受的痛苦，就是耶和华在他发烈怒的日子使我所受的痛苦。

¹² به هر رهگذری می‌گوید: «هیچ‌کس به وضع و حال من گرفتار نشود! به من نگاه کنید. ببینید که خداوند هنگام خشم خود مرا به چه مصیبتی مبتلا ساخته است. هیچ‌کسی مثل من درد و رنج نکشیده است.

¹³他从高天降火，使火进入我的骨头里。他设置网罗绊我的脚，使我退去。他使我孤单凄凉，终日愁烦。

¹³ «خداوند از آسمان آتش فرستاد و تا مغز استخوانم را سوزانید. پاهایم را در دام انداخت و مرا بر زمین کوبید. او مرا ترک کرد و در غم و رنج همیشگی رهایم نمود.

¹⁴我的过犯像轭一样被绑好；是他亲手缠绑的。我的过犯加在我的颈上，他使我的气力衰弱。主把我交在我不能对抗的人手中。

¹⁴ «گناهانم را به هم پیچید و آنها را مانند یوغی بر گردنم انداخت. توان و نیرویم را از من گرفت و مرا به دست کسانی تسلیم کرد که در برابرشان عاجز و بیچاره‌ام.

¹⁵主丢弃我中间的所有勇士；他招聚了一大群人来攻击我，要打碎我的青年人。主践踏犹大女儿中的处女，像践踏压酒池一样。

¹⁵ «خداوند، مردان شجاع مرا ترک کرد. او لشکری را فرستاد تا جوانان مرا نابود کند. خداوند، مردم مرا مانند انگور در چرخشت پایمال کرد.

¹⁶为了这些事我不住哭泣，我的眼不住流下泪水；因为那安慰我、使我重新振作的，都远离了我。我的儿女孤单凄凉，因为仇敌得胜了。

¹⁶ «به‌خاطر غمهای خود می‌گریم و اشک از چشمانم جاری است. کسی نیست که مرا تسلّی دهد و جانم را تازه کند. دشمنانم پیروز گشته‌اند و برای فرزندانم آینده‌ای نیست.

¹⁷锡安伸出双手，但没有人安慰她。论到雅各，耶和华已经下令，使他四围的人都与他为敌；耶路撒冷在他们中间，已经成了不洁的东西。

¹⁷ «دستهای خود را برای کمک دراز می‌کنم، ولی کسی به یاری من نمی‌آید. خداوند دشمنانی را از هر سو علیه من فرستاده است و آنها از من نفرت دارند.

¹⁸　神的公义耶和华是公义的，他这样待我，是因为我违背了他的命令。万民哪！请你们听我的话！看看我的痛苦！我的少女和青年人都已经被掳去了。

¹⁸ «خداوند حق دارد که مرا تنبیه کند، زیرا من از کلام او سرپیچی کرده‌ام. امّا ای مردم جهان، به درد و رنج من توجّه کنید و ببینید که چطور پسران و دختران جوانِ مرا به اسارت بردند.

¹⁹我向我所爱的人呼求，他们却欺骗我。我的祭司和长老为了延续生命，寻找粮食的时候，就在城中气绝身亡了。

¹⁹ «از دوستان خود کمک خواستم، ولی آنها مرا فریب دادند. کاهنان و رهبران من برای خوراک تلاش کردند تا بخورند و نیرویی پیدا کنند، امّا همگی در جاده‌های شهر از گرسنگی هلاک شدند.

²⁰耶和华啊！你看，患难临到我！我的心肠激动，我的心在我里面翻转，因为我曾经非常悖逆。街上有刀剑使人丧子，屋里也有死亡。

²⁰ «خداوندا، به حال اندوهبار من نظر کن. روح من در عذاب است و قلبم از غم به درد آمده است، زیرا از فرمان تو سرپیچی کرده‌ام. در جاده‌ها شمشیر و در خانه مرگ در انتظار من است.

²¹有人听见我的唉哼，却没有人安慰我，我所有的仇敌都听见我的灾难；你作了这事，他们就欢乐。愿你使你所宣告的日子来临那时，他们就必像我一样。

²¹ «همه ناله‌های مرا می‌شنوند، ولی فریادرسی نیست. دشمنان از مصیبت‌هایی که تو بر سرم آوردی، خوشحال شدند. خداوندا، آن روزی را که وعده داده‌ای بیاور و دشمنانم را هم به بلای من گرفتار نما. «گناهانشان را به‌یاد آور و همان‌طور که مرا به‌خاطر گناهانم مجازات کردی، آنها را هم به سزای کارهایشان برسان. ناله‌هایم زیاد و دلم بی‌تاب و بی‌قرار است.»

²²愿他们的一切恶行都摆在你面前，愿你对付他们，好像你因我的一切过犯对付我一样。因为我唉哼甚苦，我心里愁烦。

²² «گناهانشان را به‌یاد آور و همان‌طور که مرا به‌خاطر گناهانم مجازات کردی، آنها را هم به سزای کارهایشان برسان. ناله‌هایم زیاد و دلم بی‌تاب و بی‌قرار است.»