¹　神惩罚耶路撒冷

¹ خداوند دختر صهیون را با ابر خشم و غضب خود تیره و تار ساخت. شکوه و جلال اسرائیل را که به اوج آسمان می‌رسید، بر زمین زد و در هنگام خشم خود حتّی خانهٔ خویش را هم از یاد برد.

²主吞灭了雅各所有住处，毫不顾惜；他在忿怒中，把犹大居民的坚固城拆毁；他使国家和国中众领袖都倒在地上，受尽羞辱。

² خداوند خانه‌های اسرائیل را بی‌رحمانه ویران کرد. با قهر و غضب، قلعه‌های یهودا را منهدم ساخت. سلطنتش را بی‌حرمت و حاکمانش را خوار ساخت.

³他在烈怒中砍断以色列所有的角；他从仇敌面前，收回自己的右手。他像吞灭四周物件的火焰，在雅各中间焚烧。

³ با خشم شدید، قدرت اسرائیل را درهم شکست و هنگامی‌که دشمن بر ما حمله کرد به داد ما نرسید. خشم او مانند آتش علیه ما شعله‌ور شد و دار و ندار ما را نابود کرد.

⁴他像仇敌拉弓，他的右手已经预备好。他像敌人把一切悦人眼目的都杀灭了；他如火的忿怒倒在锡安居民（“居民”原文作“女子”）的帐棚上。

⁴ همچون دشمن، ما را هدف تیر خود قرار داد و جوانان ما را که مایهٔ خوشی و سرفرازی ما بودند، هلاک ساخت. در اورشلیم، سوزش آتشِ غضبِ او را احساس کردیم.

⁵主好像成了仇敌；他吞灭了以色列和她所有的宫殿，毁坏了她的坚固城。他在犹大居民的中间，增添了悲哀和哭号。

⁵ خداوند مثل یک دشمن، اسرائیل را نابود ساخت. قصرها و قلعه‌هایش را با خاک یکسان کرد و شهرهای یهودا را به ماتم‌سرا تبدیل نمود.

⁶他把自己的住所破坏，好像园子一样；他毁坏了属他的聚会之处。耶和华使节期和安息日都在锡安被忘记；他在他的盛怒中弃绝了君王和祭司。

⁶ خداوند خانهٔ خود را که معبد بزرگ ما بود، ویران کرد. به روزهای عید و روزهای سبت خاتمه داد و پادشاه و کاهنان را مورد خشم و غضب خود قرار داد.

⁷主丢弃了自己的祭坛，厌弃了自己的圣所。他把宫殿的围墙，交付在仇敌的手里；他们在耶和华的殿中喧嚷，好像庆祝节日一样。

⁷ خداوند قربانگاه خود را ترک کرد و جایگاه مقدّس خود را خوار شمرد. او دیوارهای اورشلیم را به دشمنان سپرد و به آنها اجازه داد که دیوارهایش را خراب کنند. در معبد بزرگ که زمانی جایگاه پرستش مردم بود، دشمنان شیپور پیروزی و خوشی ‌‌نواختند.

⁸耶和华定意要拆毁锡安居民（“居民”原文作“女子”）的城墙；他拉了准绳，决不停手，务要把它吞灭。他使堡垒和城墙都悲哀，一同受痛苦。

⁸ خداوند تصمیم گرفته است تا دیوارهای شهر صهیون را ویران سازد. او همهٔ شهر را برای ویرانی علامت‌گذاری کرد تا بکلّی خراب شود و هیچ قسمت آن آباد نماند و حتّی بُرجها و دیوارهایش هم فرو ریزند.

⁹锡安的众城门已经陷入地里；耶和华把锡安的门闩都毁坏折断了。锡安的君王和领袖都身在列国中；锡安再没有律法了；它的众先知也得不到从耶和华而来的异象。

⁹ دروازه‌های شهر در زمین فرو رفته و میله‌هایشان شکسته شد. پادشاه و رهبرانش به کشورهای دیگر تبعید شده‌اند. احکام خداوند دیگر تعلیم داده نمی‌شوند و انبیا هم از جانب خداوند رؤیا نمی‌بینند.

¹⁰锡安居民（“居民”原文作“女子”）的长老都坐在地上，默默无声；他们把尘灰撒在头上，腰束麻布。耶路撒冷的处女都垂头至地。

¹⁰ ریش‌سفیدان اورشلیم با لباس ماتم بر زمین نشسته‌اند و بر سر خود خاک می‌‌ریزند. دوشیزگان اورشلیم، از غم سر بر زمین نهاده‌اند.

¹¹我的眼睛因流泪而失明，我的心肠激动，我的肝胆倾倒在地，都因我的子民（“我的子民”原文作“我子民的女子”）遭毁灭，孩童和婴儿在城里的街上昏倒。

¹¹ به‌خاطر مصیبتی که بر قوم من آمده و اطفال و کودکان شیرخواری که در جاده‌های شهر از حال رفته‌اند، چشمانم از گریه تار شده‌اند، روحم افسرده و غمگین است و دلم از غم به جوش آمده است.

¹²他们像被刺伤的人昏倒在城里街上的时候，他们在母亲的怀里快要丧命的时候，他们就问母亲：“五谷和酒在哪里呢？”

¹² آنان با تن مجروح، گرسنه و تشنه در جاده‌ها افتاده‌اند. از مادران خود خوراک می‌‌خواهند و به تدریج در آغوش آنها جان می‌‌دهند.

¹³耶路撒冷的居民哪，我怎样向你说明呢？用什么与你比较呢？锡安的居民哪，我们用什么跟你相比，好安慰你呢？你的裂口像海那样大，谁能医治你呢？

¹³ ای اورشلیم به تو چه بگویم و تو را با چه مقایسه کنم؟ چگونه تو را تسلّی دهم؟ زیرا هیچ‌کسی مثل تو رنج نکشیده است. غمها و مصیبت‌هایت همچون دریایی بزرگ و بی‌کران است و کسی نیست که تو را شفا دهد.

¹⁴你的假先知为了你所见的异象，尽是虚谎和愚昧；他们没有显露你的罪孽，使你的命运得以挽回；他们为你所得的默示，全是虚谎，是引人走错路的。

¹⁴ انبیای تو رؤیاهای باطل می‌دیدند و به دروغ نبوّت می‌کردند. آنها با موعظه‌های خود، تو را فریب داده و گناهانت را آشکار نساخته‌اند. با پیامهای دروغ خود تو را گمراه ساخته‌اند.

¹⁵所有过路的人，都拍掌嘲笑你；他们嗤笑耶路撒冷的居民，并摇头说：“被人称为最完美，为全地所喜悦的，就是这城吗？”

¹⁵ هرکسی که از کنار تو می‌گذرد، با حالت تمسخر سر خود را تکان می‌دهد و می‌گوید: «آیا این همان شهری نیست که با زیبایی کامل خود، محبوبترین شهر جهان و مایهٔ خوشی همهٔ مردم بود؟»

¹⁶你所有的仇敌都张开口攻击你，他们嗤笑你，又咬牙切齿，说：“我们吞灭它了！这真是我们期待的日子！我们等到了！亲眼看见了！”

¹⁶ تمام دشمنانت تو را مسخره می‌کنند و با نفرت به تو نگاه می‌کنند و می‌گویند: «منتظر چنین روزی بودیم، اینک ببینید که چطور نابودش کردیم.»

¹⁷耶和华作成了他定意去作的，成就了他的话，就是他昔日所宣告的，他把你拆毁，并不怜惜，他使仇敌因胜过你而高兴，他高举你敌人的角。

¹⁷ خداوند آنچه را که سالها پیش اراده فرموده بود، انجام داد. ما را با بی‌رحمی نابود کرد و دشمنان ما را بر ما پیروز گردانید و آنها را از شکست ما خوشحال ساخت.

¹⁸锡安居民（“居民”原文作“女子”）的城墙啊，你要一心向主哀求；愿你的眼泪像江河般涌流，昼夜不息；愿你得不着歇息，愿你眼中的瞳人不能休息。

¹⁸ ای اورشلیم بگذار تا دیوارهایت با صدای بلند در حضور خداوند گریه کنند! شب و روز سیلاب اشک از دیده جاری سازید و از گریه و اندوه دست برندارید.

¹⁹夜里每到交更的时分，你要起来呼喊；在主面前你要倾心如水！你的孩童在各街头上因饥饿而昏倒，你要为他们的性命向主举手祷告。

¹⁹ نیمه شب برخیزید و غم و دردِ دلتان را مثل آب به حضور خداوند بریزید. برای کودکانی که در جاده‌ها از گرسنگی، بی‌حال افتاده‌اند، دست دعا بلند کنید.

²⁰“耶和华啊，求你观看！求你鉴察！你曾这样对待过谁呢？难道妇人应该吃掉自己所生的，就是自己所抚养的婴孩吗？难道祭司和先知应该在主的圣所里被杀害吗？”

²⁰ خداوندا، چرا با ما این چنین رفتار می‌کنی؟ زنها، کودکان نازپروردهٔ خود را می‌خورند. کاهنان و انبیا در خانهٔ تو به قتل رسیده‌اند.

²¹少年人和老年人都在街上倒卧在地死了；我的年轻男女都倒毙于刀下；在你忿怒的日子，你杀了他们，你屠杀了他们，毫不怜惜。

²¹ پیر و جوان در کوچه‌ها در خاک و خون می‌غلطند. دوشیزگان و مردان جوان با شمشیر کشته شده‌اند. در روز غضبت، همه را کشتی و بر آنها رحمی نکردی. تو دشمنانم را دعوت کردی و آنها مثل کسانی‌که در جشن‌ها جمع می‌شوند، آمدند و از هر طرف مرا به وحشت انداختند. در هنگام خشم تو، کسی نتوانست جان سالم بدر ببرد. آنها فرزندان مرا کشتند، آنانی را که محبّت نمودم و پرورش دادم.

²²耶路撒冷的哀祷你从四围招聚惊吓我的，好像招聚人过节的日子一样。在耶和华忿怒的日子，没有人可以逃脱，可以生存。我所抚育、所养大的，我的仇敌都灭尽了。

²² تو دشمنانم را دعوت کردی و آنها مثل کسانی‌که در جشن‌ها جمع می‌شوند، آمدند و از هر طرف مرا به وحشت انداختند. در هنگام خشم تو، کسی نتوانست جان سالم بدر ببرد. آنها فرزندان مرا کشتند، آنانی را که محبّت نمودم و پرورش دادم.