¹以色列人发怨言

¹ مردم تمام شب با آواز بلند گریستند

²以色列人向摩西和亚伦发怨言；全体会众都对他们说：“但愿我们早死在埃及地，或死在这旷野。

² و از موسی و هارون شکایت کرده گفتند: «ای کاش در مصر می‌مردیم، یا در همین بیابان از بین می‌رفتیم.

³耶和华为什么把我们领到这地来，死在刀剑之下呢？我们的妻子和孩子要被掳掠。我们回埃及去，岂不更好吗？”

³ خداوند ما را به این سرزمین آورد تا ما را با شمشیر دشمن به قتل برساند و زنان و فرزندان ما اسیر شوند، پس بهتر است که به مصر بازگردیم.»

⁴于是他们彼此说：“我们另立一个首领，回埃及去吧。”

⁴ به یکدیگر گفتند: «بیایید که برای خود رهبری انتخاب کنیم تا ما را به مصر بازگرداند.»

⁵摩西和亚伦就俯伏在以色列全体会众面前。

⁵ آنگاه موسی و هارون در پیش مردم اسرائیل به خاک افتادند.

⁶窥探那地的人中，有嫩的儿子约书亚和耶孚尼的儿子迦勒；他们撕裂衣服，

⁶ یوشع، پسر نون و کالیب، پسر یفنه، جزء آنانی بودند که برای بررسی به سرزمین کنعان رفته بودند، جامهٔ خود را پاره کردند و

⁷对以色列全体会众说：“我们去窥探的那地，是十分美好的地方。

⁷ به مردم اسرائیل گفتند: «ما سرزمین کنعان را بررسی کردیم. آنجا سرزمین بسیار حاصلخیزی است.

⁸耶和华若是喜悦我们，就必把我们领进那地，把那地赐给我们，那地原是流奶与蜜的地。

⁸ اگر خداوند از ما خشنود باشد، ما را به آنجا می‌برد و آن سرزمین غنی و حاصلخیز را به ما می‌دهد.

⁹只要你们不背叛耶和华，就不必怕那地的人，因为他们是我们的食物；荫庇他们的，已经离开他们了，耶和华却与我们同在；不要怕他们。”

⁹ پس شما نباید علیه خداوند شورش کنید و از مردم کنعان بترسید، زیرا شکست دادن آنها برای ما، مثل آب خوردن آسان است. آنها پُشت و پناهی ندارند، امّا خداوند همراه ماست. از ایشان نترسید!»

¹⁰全体会众都说要用石头打死他们二人。这时，耶和华的荣光在会幕中向以色列众人显现。

¹⁰ مردم اسرائیل به عوض اینکه به حرف آنها گوش بدهند، خواستند آنها را سنگسار کنند. ناگهان جلال با شکوه خداوند در خیمهٔ عبادت بر تمام قوم اسرائیل ظاهر شد.

¹¹摩西为他们代求耶和华对摩西说：“这民藐视我要到几时呢？我虽然在他们中间行了这些神迹，他们还是不信我要到几时呢？

¹¹ خداوند به موسی فرمود: «تا به کی این قوم به من اهانت می‌کنند؟ با وجود این‌همه نشانه‌هایی که من در میان آنها نشان دادم، باز هم به من ایمان نمی‌آورند.

¹²我要用瘟疫击杀他们，除灭他们；我要使你成为大国，比他们还强。”

¹² پس می‌خواهم که آنها را به مرض هولناکی مبتلا و از ارث محروم کنم و از تو قومی که بزرگتر و قویتر از اینها باشد، به وجود آورم.»

¹³摩西对耶和华说：“这样埃及人必听见这事，因为你曾用大能，把这民从他们中间领上来；

¹³ امّا موسی به خداوند گفت: «اگر این خبر به گوش مردم مصر برسد چه خواهند گفت؟ تو این قوم را با قدرت خود از دست آن مردم نجات دادی.

¹⁴埃及人也必告诉那地的居民。那地的居民也曾听见你耶和华是在这人民中间，你耶和华曾面对面的向人显现，你的云彩常停在他们上面；日间你在云柱中，夜间你在火柱中，走在他们前面。

¹⁴ مردم مصر از این موضوع به ساکنان سرزمین کنعان خبر خواهند داد. مردم کنعان می‌دانند که تو ای خداوند، با این قوم هستی و خود را در ابری که بالای سر آنهاست، نشان می‌دهی و با ستون ابر و آتش شب و روز آنها را راهنمایی می‌کنی.

¹⁵现在如果你把这人民杀死，像杀死一人，那些听见你名声的万国就必议论说：

¹⁵ حالا اگر تمام این قوم را از بین ببری، آن مردمی که شهرت تو را شنیده‌اند، خواهند گفت:

¹⁶‘因为耶和华不能把这民领进他向他们起誓应许的地，所以在旷野把他们杀了。’

¹⁶ 'چون خداوند نتوانست این قوم را به این سرزمین که وعدهٔ مالکیّت آن را به آنها داده بود برساند، مجبور شد که آنها را در بیابان از بین ببرد.'

¹⁷现在求主大发能力，照着你说过的话：

¹⁷ اکنون از درگاه تو تقاضا می‌کنم، قدرت خود را به ما نشان ده و آنچه را قول داده بودی انجام بده، هنگامی‌که فرمودی:

¹⁸‘耶和华不轻易发怒，且有丰盛的慈爱；他赦免罪孽和过犯；绝不以有罪的为无罪，必追讨罪孽，自父到子，直到三四代。’

¹⁸ من، خداوند به آسانی خشمگین نمی‌شوم و محبّت من بی‌پایان است و به شما وفادار هستم و گناهان شما را می‌بخشم، امّا گناه را بدون سزا نمی‌گذارم. به‌خاطر گناه پدران، فرزندانشان را تا نسل سوم و چهارم جزا می‌دهم.

¹⁹求你照着你的大慈爱，饶恕这人民的罪孽，好像你从埃及直到现在，常赦免这人民一样。”

¹⁹ پس از حضور تو التماس می‌کنم که از روی بزرگواری و محبّت بی‌پایانت، گناهان این مردم را ببخشی، چنانچه از همان زمانی که سرزمین مصر را ترک کردند، تاکنون بارها گناهان ایشان را بخشیده‌ای.»

²⁰耶和华说：“我就照着你的话，赦免他们；

²⁰ آنگاه خداوند فرمود: «چون تو از من خواهش کردی، من آنها را می‌بخشم،

²¹但是，我指着我的永生起誓，全地要被耶和华的荣耀充满。

²¹ امّا به حیات خود و به حضور پرجلالم که زمین را پُر کرده است، قسم می‌خورم که هیچ‌کدام از آنهایی را که جلال و نشانه‌های مرا در مصر و همچنین در بیابان دیده‌اند و بازهم از من نافرمانی کرده‌اند و مرا مورد آزمایش قرار داده‌اند،

²²这些见过我的荣耀，和我在埃及与旷野所行的神迹的人，仍然试探了我这十次，不听从我的话；

²² آن سرزمینی را که به نیاکانشان وعدهٔ مالکیّت آن را داده‌ام، نخواهند دید.

²³他们决不得看见我向他们的祖宗起誓应许之地；藐视我的，一个也不能看见那地。

²³ ولی بندهٔ من، کالیب با آنها فرق دارد. او همیشه و از صمیم دل، دستورات مرا انجام داده است، بنابراین او را به همان سرزمینی که برای بررسی‌اش رفته بود، می‌برم و نسل او را مالک آن می‌سازم.

²⁴但是我的仆人迦勒，因他另有一个心志，专心跟从我，我必把他领进他去过的那地；他的子孙也必得着那地为业。

²⁴ حالا که عمالیقیان و کنعانیان در دشتها سکونت دارند، پس بهتر است از راه دریای سرخ به بیابان بازگردید.»

²⁵现在亚玛力人和迦南人住在山谷中，明天你们要回转，从到红海路上，起行到旷野去。”

²⁵ سپس خداوند به موسی و هارون فرمود:

²⁶耶和华惩罚以色列人（申1:34-40）耶和华吩咐摩西和亚伦说：

²⁶ «تا به کی این مردم شریر از من شکایت می‌کنند؟ من بارها شکایت این قوم را شنیده‌ام.

²⁷“这恶会众向我发怨言要到几时呢？以色列人向我所发的怨言，我都听见了。

²⁷ به آنها بگو: 'خداوند به حیات خود قسم می‌خورد که همان بلا را که از آن می‌ترسیدند بر سرتان می‌آورم. من خداوند سخن گفته‌ام

²⁸你要对他们说：‘耶和华说，我指着我的永生起誓，我必照着你们所说给我听的，对待你们：

²⁸ اجسادتان در این بیابان پوسیده می‌شوند. از تمام اشخاص بیست ساله و بالاتر یک نفر هم زنده نمی‌ماند، چرا که از من شکایت کردید.

²⁹你们的尸体必倒在这旷野；你们中间被数点过的，就是按着你们的数目，从二十岁以上，向我发过怨言的，

²⁹ به غیراز کالیب، پسر یفنه و یوشع پسر نون، هیچ‌کدام ایشان به آن سرزمینی که به شما وعده دادم، قدم نمی‌گذارد.

³⁰都不得进入我起誓给你们居住的那地；只有耶孚尼的儿子迦勒和嫩的儿子约书亚才可以进去。

³⁰ همچنین کودکان شما را که گفتید، اسیر ساکنان آن سر زمین می‌شوند، به سلامتی به آن جایی‌که شما آن را رد کردید، می‌رسانم.

³¹但是你们的孩子，就是你们所说他们必被掳掠的，我要把他们领进去，他们必得着你们厌弃的那地。

³¹ امّا جنازه‌های شما در این بیابان می‌افتند.

³²至于你们，你们的尸体必倒在这旷野。

³² فرزندان شما به‌خاطر بی‌ایمانی شما برای چهل سال چوپانی می‌کنند تا که آخرین نفر شما در بیابان بمیرد.

³³你们的儿女必在旷野飘流四十年，担当你们背信之罪，直到你们的尸体在旷野都灭尽了。

³³ در مقابل هر روزی که نمایندگان شما آن سرزمین را شناسایی کردند، یک سال جزا می‌بینید؛ یعنی مدّت چهل سال در بیابان سرگردان می‌باشید. به این ترتیب جزای نافرمانی خود را می‌بینید تا بدانید ‌که، بی‌اطاعتی از من چه نتیجه‌ای دارد.

³⁴照着你们窥探那地的日数共四十天，一天算一年，你们要担当罪孽四十年，你们就知道我为什么与你们作对。’

³⁴ شما ای قوم شریر، که به مخالفت با من برخاسته‌‌اید، در بیابان می‌میرید. این است گفتار من که خداوند هستم.'»

³⁵我耶和华已经说了，我必要这样对待这聚集反抗我的恶会众；他们要在这旷野灭尽，在这里死亡。”

³⁵ آن‌ کسانی‌که برای بررسی به کنعان رفته بودند و با شایعات بد، مردم را به وحشت انداخته، آنها را به ضد خداوند تحریک نمودند، در اثر بلایی ‌که خداوند بر سرشان آورد، همه هلاک شدند.

³⁶摩西派去窥探那地的人回来，因为带回有关那地的恶信，以致全体会众都向摩西发怨言，

³⁶ از بین آنها تنها یوشع، پسر نون و کالیب، پسر یفنه زنده ماندند.

³⁷这些带回有关那地的恶信的人，都遭受瘟疫死在耶和华面前。

³⁷ موسی آنچه را که خداوند فرموده بود، به اطّلاع مردم رساند و آنها بسیار گریه کردند.

³⁸只有嫩的儿子约书亚和耶孚尼的儿子迦勒，仍然活着。

³⁸ روز بعد، صبح زود برخاستند و به سر کوه رفتند و گفتند: «ما حاضر و آماده هستیم تا به سرزمینی که خداوند به ما وعده داده برویم. ما به گناه خود اعتراف می‌کنیم.»

³⁹擅自出击，大败而逃（申1:41-46）摩西把这些话告诉以色列众人，他们就非常悲哀。

³⁹ موسی به آنها گفت: «شما با این کار خود، از فرمان خداوند سرپیچی می‌کنید، امّا موفّق نمی‌شوید.

⁴⁰他们清早起来，上山顶去，说：“我们在这里；我们要上耶和华应许的地方去，因为我们犯了罪。”

⁴⁰ شما نباید به آنجا بروید، زیرا خداوند به شما کمک نخواهد کرد و دشمنانتان، شما را شکست می‌دهند.

⁴¹摩西说：“你们为什么又违背耶和华的命令呢？这事必不能成功。

⁴¹ وقتی با عمالیقیان و کنعانیان روبه‌رو شوید، با شمشیر آنها به قتل می‌رسید. چون شما از دستور خداوند سرپیچی كرده‌اید و خداوند با شما نخواهد بود.»

⁴²你们不要上去，因为耶和华不在你们中间，免得你们在仇敌面前被杀败。

⁴² امّا آنها به حرف موسی گوش ندادند و با وجودی که صندوق پیمان خداوند و موسی از اردوگاه حرکت نکرده بودند، به طرف کوهستان حرکت کردند. آنگاه عمالیقیان و کنعانیانِ ساکن کوهستان پایین آمدند و آنها را شکست دادند و تا حُرما تعقیب کردند.

⁴³因为亚玛力人和迦南人都在那里，在你们面前，你们必倒在刀下；因为你们转离不跟随耶和华，耶和华不与你们同在。”

⁴³ آنگاه عمالیقیان و کنعانیانِ ساکن کوهستان پایین آمدند و آنها را شکست دادند و تا حُرما تعقیب کردند.

⁴⁴他们却擅自上山顶去，但是耶和华的约柜和摩西并没有离开营地。

⁴⁵于是，亚玛力人和住在那山上的迦南人就下来，击杀他们，粉碎他们，直到何珥玛。