1利未人的城
1
در دشت موآب، کنار رود اردن و در مقابل شهر اریحا، خداوند به موسی فرمود:
2“你要吩咐以色列人，叫他们从所得为业的地中，把一些城给利未人居住，也把这些城周围的郊区给利未人。
2
«به قوم اسرائیل امر کن که از سهم خود شهرهایی را با چراگاههای اطرافشان به لاویان بدهند.
3这些城要归他们居住，城的郊区可以牧放他们的牛羊和一切牲畜，也可以存放他们的财物。
3
در آن شهرها زندگی کنند و چراگاهها برای استفاده رمه و گلّه و سایر حیواناتشان باشند.
4“你们给利未人的城郊，要从城墙起，周围向外量四百五十公尺。
4
چراگاهها از دیوارهای شهر، تا فاصله نیم کیلومتر در هر سمت امتداد داشته باشد.
5你们又要从城外，向东面量九百公尺，向南面量九百公尺，向西面量九百公尺，向北面量九百公尺，城在中间；这要归给他们作城外的郊区。
5
به این ترتیب محوطهای، مربّع شکل به وجود میآید که هر ضلع آن معادل هزارمتر خواهد بود و شهر در مرکز آن قرار میگیرد.
6你们分给利未人的城，其中要有六座避难城，让误杀人的可以逃到那里去，此外还要给他们四十二座城。
6
چهل و هشت شهر با چراگاههای اطراف آنها، به لاویان داده شود. از آن میان، شش شهر را به عنوان شهر پناهگاه به آنها بدهید تا اگر کسی تصادفاً مرتکب قتل میشود، بتواند به آن پناه ببرد.
7这样，你们所要给利未人的城，共为四十八座，连城带城郊都要给他们。
7
تعداد شهرهایی که هر طایفه به لاویان میدهد، باید متناسب با اندازهٔ سرزمین آن طایفه باشد، یعنی طایفههای بزرگتر، شهرهای بیشتر و طایفههای کوچکتر، شهرهای کمتری بدهند.»
8从以色列人所得的地业中，你们要把一些城给利未人，人多的就要多给，人少的就要少给；每个支派要照着自己承受的产业，把城分给利未人。”
8
خداوند به موسی فرمود:
9避难城（申19:1-13；书20:1-9）耶和华对摩西说：
9
«وقتی از رود اردن عبور کردید و وارد سرزمین کنعان شدید،
10“你要吩咐以色列人说：‘你们过约旦河，进到迦南地的时候，
10
شهرهایی را به عنوان پناهگاه تعیین کنید که هرگاه کسی ناخواسته شخصی را کشته باشد، به آنجا فرار کند
11就要选择几座城，给你们作避难城，让误杀人的，就是无心杀死人的，可以逃到那里。
11
تا او در آنجا از انتقام جویی وابستگان مقتول در امان باشد. زیرا شخص قاتل تا زمانی که در دادگاه جرمش ثابت نگردد، نباید کشته شود.
12它们可以作你们逃避报仇者的避难城，使误杀人的不至于死，直到他站在会众面前受审判。
12
شش شهر را انتخاب کنید.
13你们指定的城，要给你们作六座避难城。
13
سه شهر در شرق رود اردن و سه شهر در سرزمین کنعان.
14在约旦河东面，你们要分出三座城；在迦南地，你们也要分出三座城，都要作避难城。
14
این شهرها نه تنها برای قوم اسرائیل، بلکه برای خارجیهایی که به صورت موقّت یا دایمی در میان شما سکونت دارند، پناهگاه باشد که اگر کسی تصادفاً مرتکب قتل شده باشد، به یکی از آن شهرها فرار کند.
15这六座城要给以色列人和外族人，以及他们中间居住的人作避难城，使无心杀人的人，都可以逃到那里去。
15
«امّا اگر کسی با یک تکه آهن، سنگ و یا چوب، شخصی را بکشد، قاتل است و باید کشته شود.
16“‘如果人用铁器打人，以致把人打死，他就是故意杀人的；故意杀人的必被处死。
16
مدّعی خون مقتول، وقتی قاتل را بیابد، خودش باید او را بکشد.
17如果人手里拿着可以打死人的石头打人，以致把人打死，他就是故意杀人的；故意杀人的必被处死。
17
«هرگاه کسی از روی دشمنی شخصی را هُل بدهد، یا با پرتاب کردن چیزی، او را بکشد
18如果人手里拿着可以打死人的木器打人，以致把人打死，他就是故意杀人的；故意杀人的必被处死。
18
و یا از روی دشمنی با مشت بزند و آن شخص بمیرد، مدّعی خون مقتول وقتی با قاتل روبهرو شود، او را بکشد.
19报血仇的，要亲自把那故意杀人的杀死；一遇见他，就可以杀死他。
19
«امّا اگر قتل تصادفی بوده و از روی دشمنی نباشد، مثلاً کسی را بدون قصد هُل بدهد، یا با پرتاب چیزی بزند
20如果人因怀恨把人推倒，或是埋伏着向人扔东西，以致把人打死；
20
و یا نادیده سنگی را بر او پرتاب کند و او را بکشد و بدون آن که با او دشمنی داشته باشد، یا بخواهد صدمهای به او برساند،
21或者因仇恨用手打人，以致把人打死；那打人的，必被处死，因为他是故意杀人的；报血仇的一遇见凶手，就可以杀死他。
21
در اینجا قوم باید در مورد قتل خواسته یا ناخواسته، و اینکه آیا قاتل را به دست مدّعی خون مقتول بسپارند یانه، قضاوت کنند.
22“‘但是，如果人没有仇恨，忽然把人推倒，或是无意向人投掷什么器皿，
22
وقتی معلوم شود که قتل ناخواسته است، پس قوم باید متّهم را از دست مدّعی برهاند و به شهر پناهگاهی که فرار کرده بود، باز گردانند. او تا هنگام مرگ کاهن اعظم وقت، در آنجا بماند.
23或是因为没有看见，用任何可以打死人的石头，扔在人身上，以致把人打死，他本来与他无仇，也无意害他；
23
اگر شخص قاتل شهر پناهگاه را ترک کند
24这样，会众就要照着典章，在打死人的和报血仇的人中间施行裁判。
24
و وابستگان مقتول او را در خارج شهر بیابند و او را بکشند، این عمل انتقام، قتل شمرده نمیشود،
25会众要把误杀人的，从报血仇的人手中救出来；他要住在城中，直到受膏的大祭司死了。
25
زیرا آن شخص میبایست تا مرگ کاهن اعظم، در شهر پناهگاه میماند و بعد از آن به وطن و خانهٔ خود بازمیگشت.
26但误杀人的，若是出了他逃进的避难城的境界，
26
این قوانین دایمی برای تمام قوم اسرائیل و نسلهای آیندهٔ ایشان در هر کجا که باشند، صادق است.
27报血仇的在避难城境外遇着他，把他杀了，报血仇的就没有犯流人血的罪。
27
«هرکس مرتکب قتل شود به موجب شهادت چند شاهد باید کشته شود. امّا هیچکس نباید، بهخاطر شهادت یک نفر کشته شود.
28因为那误杀人的应该住在避难城中，直到大祭司死了；大祭司死了以后，那误杀人的才可以回到他自己地业去。
28
کسیکه قاتل شناخته شد، باید کشته شود و خون بهای رهایی او پذیرفته نشود.
29“‘这在你们一切居住的地方，要作你们世世代代的律例典章。
29
از شخصی که به شهر پناهگاه فرار کرده است، پولی برای اینکه به او اجازه داده شود، پیش از مرگ کاهن اعظم به خانه خود بازگردد، گرفته نشود.
30杀人的，要凭着几个见证人的口供，才可以把他处死；如果只有一个见证人，就不能指证把人处死。
30
سرزمینی را که در آن سکونت دارید، آلوده نسازید. قتل و خونریزی، زمین را آلوده میکند و بدون کشتن قاتل کفّارهٔ دیگری پذیرفته نشود.
پس سرزمینی را که در آن سکونت دارید، ناپاک و آلوده نسازید، زیرا من خداوند هستم و در بین قوم اسرائیل ساکن هستم.»
31犯了死罪，故意杀人的，你们不可收取赎价代他赎命，因为他必被处死。
31
پس سرزمینی را که در آن سکونت دارید، ناپاک و آلوده نسازید، زیرا من خداوند هستم و در بین قوم اسرائیل ساکن هستم.»
32逃到避难城的人，你们也不可收取他的赎价，使他在大祭司未死以前回到本地居住。
33这样，你们就没有玷污你们居住的地，因为血能玷污地；在地上如果有流人血的，除非流那故意杀人者的血，那地的血就不能得赎。
34你们不可玷污你所住的地，就是我居住的地，因为我耶和华是居住在以色列人中间的。’”