¹可拉子孙的训诲诗，交给诗班长。　神啊！我的心渴慕你，好像鹿渴慕溪水。

¹ چنانکه آهو برای نهرهای آب اشتیاق دارد، همچنان ای خداوند جان من مشتاق توست.

²我的心渴想　神，就是永活的　神；我什么时候可以来朝见　神的面呢？

² جان من تشنهٔ خداست، تشنهٔ خدای زنده! چه وقت می‌توانم به پیشگاه تو بیایم و تو را پرستش کنم؟

³人整天对我说：“你的　神在哪里呢？”我就昼夜以眼泪当饭吃。

³ روز و شب گریه می‌کنم و اشکهایم تنها خوراک من هستند، دشمنانم همواره از من می‌پرسند: «خدای تو کجاست؟»

⁴我从前常常和群众同去，与他们进到　神的殿里，在欢呼和称谢声中，大家守节。每逢想起这些事，我的心就感到难过。

⁴ چون گذشته را به‌یاد می‌آورم قلبم می‌شکند، چگونه مردم را در روزهای عید به خانهٔ خدا رهبری می‌کردم و فریاد شادی برمی‌آوردیم و سرود شکرگزاری می‌‌خواندیم.

⁵我的心哪！你为什么沮丧呢？为什么在我里面不安呢？应当等候　神；因为我还要称赞他，他是我面前的救助、我的　神。

⁵ چرا این‌قدر افسرده‌ام؟ چرا این‌قدر در مشکلاتم غرق شده‌ام؟ بر خدا امیدوار خواهم بود و یک‌بار دیگر او را حمد خواهم گفت خدای من و نجات‌دهندهٔ من.

⁶我的心在我里面沮丧；因此我从约旦地，从黑门岭，从米萨山，记念你。

⁶ در این دیار غریب قلبم شکسته است. بنابراین از سرزمین اردن و کوههای حرمون و مصغر تو را به یاد می‌آورم و به تو می‌اندیشم.

⁷你的瀑布一发声，深渊就和深渊响应；你的洪涛和波浪都掩盖了我。

⁷ امواج غم و اندوه از سر من گذشته‌اند و توفانهای غم احاطه‌ام کرده‌اند.

⁸白天耶和华赐下他的慈爱；夜间我要向他歌颂，向赐我生命的　神祷告。

⁸ خداوندا، به هنگام روز، محبّت بی‌پایان خود را شامل حال من بگردان تا من هم شبانگاه سرود شکرگزاری تو را بخوانم و به درگاه تو که خدای حیات بخش من می‌‌باشی، دعا کنم.

⁹我要对　神我的磐石说：“你为什么忘记我呢？我为什么因仇敌的压迫徘徊悲哀呢？”

⁹ به خدا که تکیه‌گاه من است می‌گویم: «مرا فراموش کرده‌ای؟ چرا به‌خاطر ظلم دشمنان پریشان باشم؟»

¹⁰我的敌人整天对我说：“你的　神在哪里呢？”他们这样辱骂我的时候，就像在击碎我的骨头。

¹⁰ سخنان توهین‌آمیز آنها مانند زخمی کشنده، مرا آزار می‌دهد، همیشه می‌پرسند: «خدای تو کجاست؟» چرا این‌قدر افسرده‌ام؟ چرا این‌قدر در مشکلاتم بر خدا امیدوار خواهم بود، و یک‌بار دیگر او را حمد خواهم گفت خدای من و نجات‌دهندهٔ من.

¹¹我的心哪！你为什么沮丧呢？为什么在我里面不安呢？应当等候　神；因为我还要称赞他，他是我面前的救助、我的　神。

¹¹ چرا این‌قدر افسرده‌ام؟ چرا این‌قدر در مشکلاتم بر خدا امیدوار خواهم بود، و یک‌بار دیگر او را حمد خواهم گفت خدای من و نجات‌دهندهٔ من.