1悲叹现在的处境
1Nguni't ngayo'y silang bata kay sa akin ay nagsisitawa sa akin, na ang mga magulang ay di ko ibig na malagay na kasama ng mga aso ng aking kawan.
2他们的气力已经衰退了，他们两手的力量对我有什么益处呢？
2Oo, ang kalakasan ng kanilang kamay, sa ano ko mapapakinabangan? Mga taong ang kalusugan ng gulang ay lumipas na.
3他们因穷乏与饥饿而消瘦，在黑夜荒废与荒凉之地咀嚼旷野的干草；
3Sila'y lata sa pangangailangan at sa kagutom; kanilang nginangata ang tuyong lupa, sa kadiliman ng kasalatan at kapahamakan.
4他们在草丛中采摘咸草，以罗腾树根作食物。
4Sila'y nagsisibunot ng mga malvas sa tabi ng mabababang punong kahoy; at ang mga ugat ng enebro ay siyang kanilang pinakapagkain.
5他们从人群中被赶出去，人追喊他们如追喊贼一样，
5Sila'y pinalayas mula sa gitna ng mga tao; sila'y sumisigaw sa likuran nila, na gaya ng sa likuran ng isang magnanakaw.
6以致他们住在惊吓谷之中，在地洞和岩穴之间；
6Upang sila'y magsitahan sa nakatatakot na mga libis, sa mga puwang ng lupa, at ng mga bato.
7他们在草丛中间喊叫，在杂草之下集合起来。
7Sa gitna ng mabababang punong kahoy ay nagsisiangal; sa ilalim ng mga tinikan ay nangapipisan.
8他们都是愚顽人、下流人的子孙，被人鞭打逐出境外。
8Mga anak ng mga mangmang, oo, mga anak ng mga walang puring tao; sila'y mga itinapon mula sa lupain.
9现在他们以我为歌曲，我竟成了他们的笑柄。
9At ngayon ay naging kantahin nila ako, Oo, ako'y kasabihan sa kanila.
10他们厌恶我，远远地离开我，又不住吐唾沫在我脸上，
10Kanilang kinayayamutan ako, nilalayuan nila ako, at hindi sila nagpipigil ng paglura sa aking mukha.
11因为 神把我的弓弦松开，叫我受苦，他们就在我面前任意妄为。
11Sapagka't kinalag niya ang kaniyang panali, at pinighati ako, at kanilang inalis ang paningkaw sa harap ko.
12一窝暴民在我右边兴起，推开我的脚，筑起灾难的路攻击我。
12Sa aking kanan ay tumatayo ang tanga; itinutulak nila ang aking mga paa, at kanilang pinapatag laban sa akin ang kanilang mga paraan ng paghamak.
13他们拆毁了我的路，没有别人的帮助也能毁灭我；
13Kanilang sinisira ang aking landas, kanilang isinusulong ang aking kapahamakan, mga taong walang tumulong.
14他们闯进来如闯大破口，在废墟之中辊过来，
14Tila dumarating sila sa isang maluwang na pasukan: sa gitna ng kasiraan ay nagsisigulong sila.
15惊骇临到我的身上，驱逐我的尊严如风吹一般，我的好景像云一样过去。
15Mga kakilabutan ay dumadagan sa akin, kanilang tinatangay ang aking karangalan na gaya ng hangin; at ang aking kaginhawahan ay napaparam na parang alapaap.
16诉说 神不听他的呼求现在我的心伤恸有如倒了出来，苦难的日子把我抓住。
16At ngayo'y nanglulupaypay ang aking kaluluwa sa loob ko; mga kaarawan ng pagkapighati ay humawak sa akin.
17夜间痛苦刺透我的骨头，疼痛不止，不住地咀嚼我。
17Sa gabi ay nagaantakan ang aking mga buto, at ang mga antak na nagpapahirap sa akin ay hindi nagpapahinga.
18我的衣服因 神的大力变了形，他的大力如外衣的领口把我束紧。
18Sa matinding karahasan ng aking sakit ay nagiging katuwa ang aking suot: tumatali sa akin sa palibot na gaya ng leeg ng aking baro.
19 神把我扔在泥中，我就像尘土和炉灰一般。
19Inihahagis niya ako sa banlik, at ako'y naging parang alabok at mga abo.
20 神啊！我向你呼求，你却不应允我，我站起来，你也不理我。
20Ako'y dumadaing sa iyo, at hindi mo ako sinasagot: ako'y tumatayo, at minamasdan mo ako.
21你变成待我残忍，用你大能的手迫害我，
21Ikaw ay naging mabagsik sa akin: sa pamamagitan ng kapangyarihan ng iyong kamay ay hinahabol mo ako.
22你把我提到风中，使我被风刮去，使我在暴风中消散。
22Itinataas mo ako sa hangin, pinasasakay mo ako roon; at tinutunaw mo ako sa bagyo.
23我知道你必使我归回死地，归到那为众生所定的阴宅。
23Sapagka't talastas ko na iyong dadalhin ako sa kamatayan, at sa bahay na takda sa lahat na may buhay.
24然而人跌倒，怎会不伸手？人遇灾祸，怎会不呼救呢？
24Gayon man ang isa ay di ba naguunat ng kamay sa kaniyang pagkahulog? O sa kaniyang kasakunaan kung kaya sisigaw ng tulong?
25内心的迷惘与痛苦艰难过日的，我不是为他哀哭；贫穷的，我不是为他忧愁吗？
25Hindi ko ba iniyakan yaong nasa kabagabagan? Hindi ba ang aking kaluluwa ay nakikidamay sa mapagkailangan?
26我希望得福乐，灾祸就来了；我等候光明，幽暗就到了。
26Pagka ako'y humahanap ng mabuti, ang kasamaan nga ang dumarating: at pagka ako'y naghihintay ng liwanag ay kadiliman ang dumarating.
27我的心肠沸腾、不安，痛苦的日子临到我。
27Ang aking puso'y nababagabag at walang pahinga; mga araw ng kapighatian ay dumating sa akin.
28我四处行走，全身发黑，并不是因为日晒；我在会中站着呼求。
28Ako'y yumayaong tumatangis na walang araw; ako'y tumatayo sa kapulungan at humihinging tulong.
29我与野狗为兄弟，又与鸵鸟作同伴。
29Ako'y kapatid ng mga chakal, at mga kasama ng mga avestruz.
30我的皮肤发黑脱落，我的骨头因热发烧，
30Ang aking balat ay maitim, at natutuklap, at ang aking mga buto ay nagpapaltos.
31所以我的琴音变为哀音，我的箫声变为哭声。”
31Kaya't ang aking alpa ay naging panangis, at ang aking flauta ay naging tinig ng umiiyak.