¹约伯缅怀过往的幸福

¹At muling ipinagbadya ni Job ang kaniyang talinghaga, at nagsabi,

²“但愿我的景况像以前的岁月，像　神保守我的日子。

²Oh ako nawa'y napasa mga buwan noong dakong una, gaya noong mga kaarawan ng binabantayan ako ng Dios;

³那时他的灯照在我的头上，我靠着他的光行过黑暗。

³Nang ang kaniyang ilawan ay sumisilang sa aking ulo at sa pamamagitan ng kaniyang liwanag ay lumalakad ako sa kadiliman;

⁴但愿我仍然活在年轻力壮的日子，那时　神在我的帐棚里与我亲密。

⁴Gaya noong ako'y nasa kabutihan ng aking mga kaarawan, noong ang pagkasi ng Dios ay nasa aking tolda;

⁵全能者仍然与我同在，我的孩子都环绕我。

⁵Noong ang Makapangyarihan sa lahat ay sumasaakin pa, at ang aking mga anak ay nangasa palibot ko;

⁶我用油洗脚，磐石为我出油成河。

⁶Noong ang aking mga hakbang ay naliligo sa gatas, at ang bato ay nagbubuhos para sa akin ng mga ilog ng langis!

⁷我出到城门那里去，在广场上预备我的座位。

⁷Noong ako'y lumalabas sa pintuang-bayan hanggang sa bayan, noong aking inihahanda ang aking upuan sa lansangan,

⁸年轻人看见我，就回避，年老的也起身站立。

⁸Nakikita ako ng mga binata, at nagsisipagkubli, at ang mga matanda ay nagsisitindig at nagsisitayo:

⁹王子都停止说话，并且用手掩口。

⁹Ang mga pangulo ay nagpipigil ng pangungusap, at inilalagay ang kanilang kamay sa kanilang bibig;

¹⁰众领袖都不敢作声，他们的舌头紧贴上颚。

¹⁰Ang tinig ng mga mahal na tao ay tumatahimik, at ang kanilang dila ay dumidikit sa ngalangala ng kanilang bibig.

¹¹耳朵听见我的，就称我有福。眼睛看见我的，就作证称赞我。

¹¹Sapagka't pagka naririnig ako ng pakinig, ay pinagpapala nga ako; at pagka nakikita ako ng mata, ay sumasaksi sa akin:

¹²因为我救了呼救的穷人，和无人帮助的孤儿。

¹²Sapagka't aking iniligtas ang dukha na dumadaing, ang ulila rin naman na walang tumutulong sa kaniya.

¹³将要灭亡的，为我祝福；我使寡妇的心欢呼。

¹³Ang basbas ng malapit nang mamamatay ay sumaakin: at aking pinaawit sa kagalakan ang puso ng babaing bao.

¹⁴我以公义作衣服穿上；我的公平好像外袍和冠冕。

¹⁴Ako'y nagbibihis ng katuwiran, at sinusuutan niya ako: ang aking kaganapan ay parang isang balabal at isang diadema.

¹⁵我作了瞎子的眼，瘸子的腿。

¹⁵Ako'y naging mga mata sa bulag, at naging mga paa ako sa pilay.

¹⁶我作过贫穷人的父亲，我查究过我素来不认识的人的案件。

¹⁶Ako'y naging ama sa mapagkailangan; at ang usap niyaong hindi ko nakikilala ay aking sinisiyasat.

¹⁷我打碎了不义的人的牙齿，使捕食的掉下来。

¹⁷At aking binali ang mga pangil ng liko, at inagaw ko ang huli sa kaniyang mga ngipin.

¹⁸那时我心里想：‘我必在家中安然去世，我必增添我的日子像沙尘那么多。

¹⁸Nang magkagayo'y sinabi ko, mamamatay ako sa aking pugad, at aking pararamihin ang aking mga kaarawan na gaya ng buhangin:

¹⁹我的根蔓延到水边，露水整夜沾在我的枝上。

¹⁹Ang aking ugat ay nakalat sa tubig, at ang hamog ay lumalapag buong gabi sa aking sanga:

²⁰我的荣耀在身上常新，我的弓在我手上重新得力。

²⁰Ang aking kaluwalhatian ay sariwa sa akin, at ang aking busog ay nababago sa aking kamay.

²¹大家都聆听我，等候我；静默无声地领受我的指导。

²¹Sa akin ay nangakikinig ang mga tao, at nangaghihintay, at nagsisitahimik sa aking payo.

²²我说了话以后，他们就不再说，我的言语像雨露一般滴在他们身上。

²²Pagkatapos ng aking mga salita ay hindi na sila nagsasalita pa uli; at ang aking pananalita ay tumutulo sa kanila.

²³他们等候我像等候雨水，又大大张嘴如切慕春雨。

²³At kanilang hinihintay ako, na gaya ng paghihintay sa ulan, at kanilang ibinubuka ang kanilang bibig na maluwang na gaya sa huling ulan.

²⁴我向他们微笑，他们也不敢相信；他们珍惜我脸上的光。

²⁴Ako'y ngumingiti sa kanila pagka sila'y hindi nanganiniwala: at ang liwanag ng aking mukha ay hindi nila hinahamak.

²⁵我为他们选择道路，又坐首位；我像君王住在军队中，又像个安慰悲伤的人。’”

²⁵Ako'y namimili sa kanilang daan, at nauupong gaya ng puno, at tumatahang gaya ng hari sa hukbo, gaya ng nangaaliw sa nananangis.