1以利法首次发言责难约伯
1Nang magkagayo'y sumagot si Eliphaz na Temanita, at nagsabi,
2“人若对你说一句话，你就厌烦吗？但谁又忍得住不说话呢？
2Kung tikman ng isa na makipagusap sa iyo, ikababalisa mo ba? Nguni't sinong makapipigil ng pagsasalita?
3你曾经教过许多人，又坚固了无力的手；
3Narito, ikaw ay nagturo sa marami, at iyong pinalakas ang mahinang mga kamay.
4你的话扶起了绊倒的人，你使弯曲乏力的膝坚挺。
4Ang iyong mga salita ay nagsialalay sa nangabubuwal, at iyong pinalakas ang mahinang mga tuhod.
5但现在祸患临到你，你就灰心，灾祸遇上你，你就惊惶沮丧。
5Nguni't ngayo'y dinaratnan ka ng kasamaan, at ikaw ay nanglulupaypay; ginagalaw ka, at ikaw ay nababagabag.
6 神赏善罚恶你所自恃的，不是敬畏 神吗？你所盼望的，不是行为完全吗？
6Hindi ba ang iyong takot sa Dios ay ang iyong tiwala, at ang iyong pagasa ay ang pagtatapat ng iyong mga lakad?
7请想一想，无辜的人有谁灭亡？哪有正直的人被剪除呢？
7Iyong alalahanin, isinasamo ko sa iyo, kung sino ang namatay, na walang malay? O saan nangahiwalay ang mga matuwid?
8据我所见，耕耘罪孽的，必收割罪孽；种植毒害的，必收割毒害。
8Ayon sa aking pagkakita yaong nagsisipagararo ng kasamaan, at nangaghahasik ng kabagabagan ay gayon din ang inaani.
9他们因 神的气息而灭亡，因他的怒气而消灭。
9Sa hinga ng Dios sila'y nangamamatay, at sa bugso ng kaniyang galit sila'y nangalilipol.
10狮子的咆哮，猛狮的吼声，尽都止息，壮狮的牙齿也都断掉。
10Ang ungal ng leon, at ang tinig ng mabangis na leon, at ang mga ngipin ng mga batang leon, ay nangabali.
11公狮因缺乏猎物而死亡，母狮之子也被分散。
11Ang matandang leon ay namamatay dahil sa kawalan ng huli, at ang mga batang leong babae ay nagsisipangalat.
12世人微不足道有话偷偷传给我，我的耳朵听到细语；
12Ngayo'y nadalang lihim sa akin ang isang bagay, at ang aking pakinig ay nakakaulinig ng bulong niyaon.
13在夜间因异象而烦扰的心思中，世上都在沉睡的时候，
13Sa mga pagiisip na mula sa mga pangitain sa gabi, pagka ang mahimbing na tulog ay nahuhulog sa mga tao,
14恐惧战栗临到我，以致我全身发抖。
14Takot ay dumating sa akin, at panginginig, na nagpapanginig ng lahat ng aking mga buto.
15有灵拂过我面前，使我毛骨悚然。
15Nang magkagayo'y dumaan ang isang espiritu sa aking mukha. Ang balahibo ng aking balat ay nanindig.
16那灵站住，我辨不出他的形状，只见有一形象在我眼前，然后我听见低微的声音，说：
16Tumayong nakatigil, nguni't hindi ko mawari ang anyo niyaon; isang anyo ang nasa harap ng aking mga mata: tahimik, at ako'y nakarinig ng tinig, na nagsasabi,
17‘人能在 神面前算为公义吗？人能在他的创造主面前算为洁净吗？
17Magiging ganap pa ba ang taong may kamatayan kay sa Dios? Lilinis pa ba kaya ang tao kay sa Maylalang sa kaniya?
18他的仆役他还不信任，他的天使他也指责过错，
18Narito, siya'y hindi naglalagak ng tiwala sa kaniyang mga lingkod; at inaari niyang mga mangmang ang kaniyang mga anghel:
19何况那些住在土屋里，根基在尘土中，比蠹虫还容易被压碎的人呢？
19Gaano pa kaya sila na nagsisitahan sa mga bahay na putik, na ang patibayan ay nasa alabok, na napipisang gaya ng paroparo!
20在早晚之间就被毁灭，永归沉沦，无人怀念。
20Sa pagitan ng umaga at hapon, ay nangagigiba; nangapaparam magpakailan man na walang pumupuna.
21他们帐棚的绳索不是从他们中间抽出来吗？他们死去，不是无智慧而死吗？’”
21Hindi ba nalalagot ang tali ng kanilang tolda sa loob nila? Sila'y nangamamatay at walang karunungan.