1Better is the poor that walketh in his integrity, than he that is perverse in his lips, and is a fool.
1[] Καλητερος ο πτωχος ο περιπατων εν τη ακεραιοτητι αυτου, παρα τον πλουσιον τον διεστραμμενον τα χειλη αυτου και οντα αφρονα.
2Also, that the soul be without knowledge, it is not good; and he that hasteth with his feet sinneth.
2[] Ψυχη ανευ γνωσεως βεβαιως δεν ειναι καλον· και οστις σπευδει με τους ποδας, προσκοπτει.
3The foolishness of man perverteth his way: and his heart fretteth against the LORD.
3[] Η αφροσυνη του ανθρωπου διαστρεφει την οδον αυτου· και η καρδια αυτου αγανακτει κατα του Κυριου.
4Wealth maketh many friends; but the poor is separated from his neighbour.
4[] Ο πλουτος προσθετει φιλους πολλους· ο δε πτωχος εγκαταλειπεται υπο του φιλου αυτου.
5A false witness shall not be unpunished, and he that speaketh lies shall not escape.
5[] Ο ψευδης μαρτυς δεν θελει μεινει ατιμωρητος· και ο λαλων ψευδη δεν θελει εκφυγει.
6Many will intreat the favour of the prince: and every man is a friend to him that giveth gifts.
6[] Πολλοι κολακευουσι το προσωπον του αρχοντος· και πας τις ειναι φιλος του διδοντος ανθρωπου.
7All the brethren of the poor do hate him: how much more do his friends go far from him? he pursueth them with words, yet they are wanting to him.
7Τον πτωχον μισουσι παντες οι αδελφοι αυτου· ποσω μαλλον θελουσιν αποφευγει αυτον οι φιλοι αυτου; αυτος ακολουθει φωναζων· αλλ' εκεινοι δεν αποκρινονται.
8He that getteth wisdom loveth his own soul: he that keepeth understanding shall find good.
8[] Οστις αποκτα σοφιαν, αγαπα την ψυχην αυτου· οστις φυλαττει φρονησιν, θελει ευρει καλον.
9A false witness shall not be unpunished, and he that speaketh lies shall perish.
9[] Ο ψευδης μαρτυς δεν θελει μεινει ατιμωρητος· και ο λαλων ψευδη θελει απολεσθη.
10Delight is not seemly for a fool; much less for a servant to have rule over princes.
10[] Η τρυφη δεν αρμοζει εις αφρονα· πολυ ολιγωτερον εις δουλον, να εξουσιαζη επ' αρχοντων.
11The discretion of a man deferreth his anger; and it is his glory to pass over a transgression.
11[] Η φρονησις του ανθρωπου συστελλει τον θυμον αυτου· και ειναι δοξα αυτου να παραβλεπη την παραβασιν.
12The king's wrath is as the roaring of a lion; but his favour is as dew upon the grass.
12[] Η οργη του βασιλεως ειναι ως βρυχηθμος λεοντος· η δε ευνοια αυτου ως δροσος επι τον χορτον.
13A foolish son is the calamity of his father: and the contentions of a wife are a continual dropping.
13[] Ο αφρων υιος ειναι ολεθρος εις τον πατερα αυτου· και αι εριδες της γυναικος ειναι ακαταπαυστον σταξιμον.
14House and riches are the inheritance of fathers: and a prudent wife is from the LORD.
14[] Οικος και πλουτη κληρονομουνται εκ των πατερων· αλλ' η φρονιμος γυνη παρα Κυριου διδεται.
15Slothfulness casteth into a deep sleep; and an idle soul shall suffer hunger.
15[] Η οκνηρια ριπτει εις βαθυν υπνον· και η αεργος ψυχη θελει πεινα.
16He that keepeth the commandment keepeth his own soul; but he that despiseth his ways shall die.
16[] Ο φυλαττων την εντολην φυλαττει την ψυχην αυτου· ο δε καταφρονων τας οδους αυτου θελει απολεσθη.
17He that hath pity upon the poor lendeth unto the LORD; and that which he hath given will he pay him again.
17[] Ο ελεων πτωχον δανειζει εις τον Κυριον· και θελει γεινει εις αυτον η ανταποδοσις αυτου.
18Chasten thy son while there is hope, and let not thy soul spare for his crying.
18[] Παιδευε τον υιον σου ενοσω ειναι ελπις· αλλα μη διεγειρης την ψυχην σου, ωστε να θανατωσης αυτον.
19A man of great wrath shall suffer punishment: for if thou deliver him, yet thou must do it again.
19[] Ο οργιλος θελει λαβει ποινην· διοτι και αν ελευθερωσης αυτον, παλιν θελεις καμει το αυτο.
20Hear counsel, and receive instruction, that thou mayest be wise in thy latter end.
20[] Ακουε συμβουλην και δεχου διδασκαλιαν δια να γεινης σοφος εις τα εσχατα σου.
21There are many devices in a man's heart; nevertheless the counsel of the LORD, that shall stand.
21[] Ειναι πολλοι λογισμοι εν τη καρδια του ανθρωπου· η βουλη ομως του Κυριου, εκεινη θελει μενει.
22The desire of a man is his kindness: and a poor man is better than a liar.
22[] Τιμη του ανθρωπου ειναι η αγαθοτης αυτου· και καλητερος ο πτωχος παρα τον ψευστην.
23The fear of the LORD tendeth to life: and he that hath it shall abide satisfied; he shall not be visited with evil.
23[] Ο φοβος του Κυριου φερει ζωην, και ο φοβουμενος αυτον θελει πλαγιαζει κεχορτασμενος· κακον δεν θελει συναπαντησει.
24A slothful man hideth his hand in his bosom, and will not so much as bring it to his mouth again.
24[] Ο οκνηρος εμβαπτει την χειρα αυτου εις το τρυβλιον, και δεν θελει ουδε εις το στομα αυτου να επιστρεψη αυτην.
25Smite a scorner, and the simple will beware: and reprove one that hath understanding, and he will understand knowledge.
25[] Εαν μαστιγωσης τον χλευαστην, ο απλους θελει γεινει προσεκτικος· και εαν ελεγξης τον φρονιμον, θελει εννοησει γνωσιν.
26He that wasteth his father, and chaseth away his mother, is a son that causeth shame, and bringeth reproach.
26[] Οστις ατιμαζει τον πατερα και απωθει την μητερα, ειναι υιος προξενων αισχυνην και ονειδος.
27Cease, my son, to hear the instruction that causeth to err from the words of knowledge.
27[] Παυσον, υιε μου, να ακουης διδασκαλιαν παρεκτρεπουσαν απο των λογων της γνωσεως.
28An ungodly witness scorneth judgment: and the mouth of the wicked devoureth iniquity.
28[] Ο ασεβης μαρτυς χλευαζει το δικαιον· και το στομα των ασεβων καταπινει ανομιαν.
29Judgments are prepared for scorners, and stripes for the back of fools.
29[] Κρισεις ετοιμαζονται δια τους χλευαστας, και ραβδισμοι δια την ραχιν των αφρονων.