1Bless the LORD, O my soul: and all that is within me, bless his holy name.
1[] <<Ψαλμος του Δαβιδ.>> Ευλογει, η ψυχη μου, τον Κυριον· και παντα τα εντος μου το ονομα το αγιον αυτου.
2Bless the LORD, O my soul, and forget not all his benefits:
2Ευλογει, η ψυχη μου, τον Κυριον, και μη λησμονης πασας τας ευεργεσιας αυτου·
3Who forgiveth all thine iniquities; who healeth all thy diseases;
3τον συγχωρουντα πασας τας ανομιας σου· τον ιατρευοντα πασας τας αρρωστιας σου·
4Who redeemeth thy life from destruction; who crowneth thee with lovingkindness and tender mercies;
4τον λυτρονοντα εκ της φθορας την ζωην σου· τον στεφανουντα σε με ελεος και οικτιρμους·
5Who satisfieth thy mouth with good things; so that thy youth is renewed like the eagle's.
5τον χορταζοντα εν αγαθοις το γηρας σου· η νεοτης σου ανανεουται ως του αετου.
6The LORD executeth righteousness and judgment for all that are oppressed.
6[] Ο Κυριος καμνει δικαιοσυνην και κρισιν εις παντας τους αδικουμενους.
7He made known his ways unto Moses, his acts unto the children of Israel.
7Εφανερωσε τας οδους αυτου εις τον Μωυσην, τα εργα αυτου εις τους υιους Ισραηλ.
8The LORD is merciful and gracious, slow to anger, and plenteous in mercy.
8Οικτιρμων και ελεημων ειναι ο Κυριος, μακροθυμος και πολυελεος.
9He will not always chide: neither will he keep his anger for ever.
9Δεν θελει δικολογει διαπαντος ουδε θελει φυλαττει την οργην αυτου εις τον αιωνα.
10He hath not dealt with us after our sins; nor rewarded us according to our iniquities.
10Δεν εκαμεν εις ημας κατα τας αμαρτιας ημων, ουδε ανταπεδωκεν εις ημας κατα τας ανομιας ημων.
11For as the heaven is high above the earth, so great is his mercy toward them that fear him.
11Διοτι οσον ειναι το υψος του ουρανου υπερανω της γης, τοσον μεγα ειναι το ελεος αυτου προς τους φοβουμενους αυτον.
12As far as the east is from the west, so far hath he removed our transgressions from us.
12Οσον απεχει η ανατολη απο της δυσεως, τοσον εμακρυνεν αφ' ημων τας ανομιας ημων.
13Like as a father pitieth his children, so the LORD pitieth them that fear him.
13Καθως σπλαγχνιζεται ο πατηρ τα τεκνα, ουτως ο Κυριος σπλαγχνιζεται τους φοβουμενους αυτον.
14For he knoweth our frame; he remembereth that we are dust.
14Διοτι αυτος γνωριζει την πλασιν ημων, ενθυμειται οτι ειμεθα χωμα.
15As for man, his days are as grass: as a flower of the field, so he flourisheth.
15Του ανθρωπου αι ημεραι ειναι ως χορτος· ως το ανθος του αγρου, ουτως ανθει.
16For the wind passeth over it, and it is gone; and the place thereof shall know it no more.
16Διοτι διερχεται ο ανεμος επ' αυτου, και δεν υπαρχει πλεον· και ο τοπος αυτου δεν γνωριζει αυτο πλεον.
17But the mercy of the LORD is from everlasting to everlasting upon them that fear him, and his righteousness unto children's children;
17Το δε ελεος του Κυριου ειναι απο του αιωνος και εως του αιωνος επι τους φοβουμενους αυτον· και η δικαιοσυνη αυτου επι τους υιους των υιων·
18To such as keep his covenant, and to those that remember his commandments to do them.
18επι τους φυλαττοντας την διαθηκην αυτου και ενθυμουμενους τας εντολας αυτου δια να εκπληρωσιν αυτας.
19The LORD hath prepared his throne in the heavens; and his kingdom ruleth over all.
19[] Ο Κυριος ητοιμασε τον θρονον αυτου εν τω ουρανω, και η βασιλεια αυτου δεσποζει τα παντα.
20Bless the LORD, ye his angels, that excel in strength, that do his commandments, hearkening unto the voice of his word.
20Ευλογειτε τον Κυριον, αγγελοι αυτου, δυνατοι εν ισχυι, οι εκτελουντες τον λογον αυτου, οι ακουοντες της φωνης του λογου αυτου.
21Bless ye the LORD, all ye his hosts; ye ministers of his, that do his pleasure.
21Ευλογειτε τον Κυριον, πασαι αι δυναμεις αυτου· λειτουργοι αυτου, οι εκτελουντες το θελημα αυτου.
22Bless the LORD, all his works in all places of his dominion: bless the LORD, O my soul.
22Ευλογειτε τον Κυριον, παντα τα εργα αυτου εν παντι τοπω της δεσποτειας αυτου. Ευλογει, η ψυχη μου, τον Κυριον.