1Rejoice in the LORD, O ye righteous: for praise is comely for the upright.
1[] Αγαλλεσθε, δικαιοι, εν Κυριω· εις τους ευθεις αρμοζει η αινεσις.
2Praise the LORD with harp: sing unto him with the psaltery and an instrument of ten strings.
2Υμνειτε τον Κυριον εν κιθαρα· εν ψαλτηριω δεκαχορδω ψαλμωδησατε εις αυτον.
3Sing unto him a new song; play skilfully with a loud noise.
3Ψαλλετε εις αυτον ασμα νεον· καλως σημαινετε τα οργανα σας εν αλαλαγμω.
4For the word of the LORD is right; and all his works are done in truth.
4Διοτι ευθυς ειναι ο λογος του Κυριου, και παντα τα εργα αυτου μετα αληθειας.
5He loveth righteousness and judgment: the earth is full of the goodness of the LORD.
5Αγαπα δικαιοσυνην και κρισιν· απο του ελεους του Κυριου ειναι πληρης η γη.
6By the word of the LORD were the heavens made; and all the host of them by the breath of his mouth.
6Με τον λογον του Κυριου εγειναν οι ουρανοι, και δια της πνοης του στοματος αυτου πασα η στρατια αυτων.
7He gathereth the waters of the sea together as an heap: he layeth up the depth in storehouses.
7Συνηγαγεν ως σωρον τα υδατα της θαλασσης· εβαλεν εις αποθηκας τας αβυσσους.
8Let all the earth fear the LORD: let all the inhabitants of the world stand in awe of him.
8Ας φοβηθη τον Κυριον πασα η γη· ας τρομαξωσιν απ' αυτου παντες οι κατοικοι της οικουμενης.
9For he spake, and it was done; he commanded, and it stood fast.
9Διοτι αυτος ειπε, και εγεινεν· αυτος προσεταξε, και εστερεωθη.
10The LORD bringeth the counsel of the heathen to nought: he maketh the devices of the people of none effect.
10Ο Κυριος ματαιονει την βουλην των εθνων, ανατρεπει τους διαλογισμους των λαων.
11The counsel of the LORD standeth for ever, the thoughts of his heart to all generations.
11Η βουλη του Κυριου μενει εις τον αιωνα· οι λογισμοι της καρδιας αυτου εις γενεαν και γενεαν.
12Blessed is the nation whose God is the LORD; and the people whom he hath chosen for his own inheritance.
12[] Μακαριον το εθνος, του οποιου ο Θεος ειναι ο Κυριος. Ο λαος, τον οποιον εξελεξε δια κληρονομιαν αυτου.
13The LORD looketh from heaven; he beholdeth all the sons of men.
13Ο Κυριος διεκυψεν εξ ουρανου· ειδε παντας τους υιους των ανθρωπων.
14From the place of his habitation he looketh upon all the inhabitants of the earth.
14Εκ του τοπου της κατοικησεως αυτου θεωρει παντας τους κατοικους της γης.
15He fashioneth their hearts alike; he considereth all their works.
15Εξ ισου επλασε τας καρδιας αυτων· γνωριζει παντα τα εργα αυτων.
16There is no king saved by the multitude of an host: a mighty man is not delivered by much strength.
16Δεν σωζεται βασιλευς δια πληθους στρατευματος· ο δυνατος δεν ελευθερουται δια της μεγαλης αυτου ανδρειας.
17An horse is a vain thing for safety: neither shall he deliver any by his great strength.
17Ματαιος ο ιππος προς σωτηριαν· και δια της πολλης αυτου δυναμεως δεν θελει σωσει.
18Behold, the eye of the LORD is upon them that fear him, upon them that hope in his mercy;
18Ιδου, ο οφθαλμος του Κυριου ειναι επι τους φοβουμενους αυτον· επι τους ελπιζοντας επι το ελεος αυτου·
19To deliver their soul from death, and to keep them alive in famine.
19δια να ελευθερωση εκ θανατου την ψυχην αυτων, και εν καιρω πεινης να διαφυλαξη αυτους εις ζωην.
20Our soul waiteth for the LORD: he is our help and our shield.
20Η ψυχη ημων προσμενει τον Κυριον· αυτος ειναι βοηθος ημων και ασπις ημων.
21For our heart shall rejoice in him, because we have trusted in his holy name.
21Διοτι εις αυτον θελει ευφρανθη η καρδια ημων, επειδη επι το ονομα αυτου το αγιον ηλπισαμεν.
22Let thy mercy, O LORD, be upon us, according as we hope in thee.
22Γενοιτο, Κυριε, το ελεος σου εφ' ημας, καθως ηλπισαμεν επι σε.