¹I will bless the LORD at all times: his praise shall continually be in my mouth.

¹[] <<Ψαλμος του Δαβιδ, οτε μετεβαλε τον τροπον αυτου εμπροσθεν του Αβιμελεχ· ουτος δε απελυσεν αυτον, και απηλθε.>> Θελω ευλογει τον Κυριον εν παντι καιρω· η αινεσις αυτου θελει εισθαι διαπαντος εν τω στοματι μου.

²My soul shall make her boast in the LORD: the humble shall hear thereof, and be glad.

²Εις τον Κυριον θελει καυχασθαι η ψυχη μου· οι ταπεινοι θελουσιν ακουσει, και θελουσι χαρη.

³O magnify the LORD with me, and let us exalt his name together.

³Μεγαλυνατε τον Κυριον μετ' εμου, και ας υψωσωμεν ομου το ονομα αυτου.

⁴I sought the LORD, and he heard me, and delivered me from all my fears.

⁴Εξεζητησα τον Κυριον, και επηκουσε μου, και εκ παντων των φοβων μου με ηλευθερωσεν.

⁵They looked unto him, and were lightened: and their faces were not ashamed.

⁵Απεβλεψαν προς αυτον και εφωτισθησαν, και τα προσωπα αυτων δεν κατησχυνθησαν.

⁶This poor man cried, and the LORD heard him, and saved him out of all his troubles.

⁶Ουτος ο πτωχος εκραξε, και ο Κυριος εισηκουσε, και εκ πασων των θλιψεων αυτου εσωσεν αυτον.

⁷The angel of the LORD encampeth round about them that fear him, and delivereth them.

⁷Αγγελος Κυριου στρατοπεδευει κυκλω των φοβουμενων αυτον και ελευθερονει αυτους.

⁸O taste and see that the LORD is good: blessed is the man that trusteth in him.

⁸Γευθητε και ιδετε οτι αγαθος ο Κυριος· μακαριος ο ανθρωπος ο ελπιζων επ' αυτον.

⁹O fear the LORD, ye his saints: for there is no want to them that fear him.

⁹Φοβηθητε τον Κυριον, οι αγιοι αυτου· διοτι δεν υπαρχει στερησις εις τους φοβουμενους αυτον.

¹⁰The young lions do lack, and suffer hunger: but they that seek the LORD shall not want any good thing.

¹⁰Οι πλουσιοι πτωχευουσι και πεινωσιν· αλλ' οι εκζητουντες τον Κυριον δεν στερουνται ουδενος αγαθου.

¹¹Come, ye children, hearken unto me: I will teach you the fear of the LORD.

¹¹[] Ελθετε, τεκνα, ακουσατε μου· τον φοβον του Κυριου θελω σας διδαξει.

¹²What man is he that desireth life, and loveth many days, that he may see good?

¹²Τις ειναι ο ανθρωπος οστις θελει ζωην, αγαπα ημερας, δια να ιδη καλον;

¹³Keep thy tongue from evil, and thy lips from speaking guile.

¹³Φυλαττε την γλωσσαν σου απο κακου, και τα χειλη σου απο του να λαλωσι δολον·

¹⁴Depart from evil, and do good; seek peace, and pursue it.

¹⁴Εκκλινον απο του κακου και πραττε το αγαθον· ζητει ειρηνην και κυνηγει αυτην.

¹⁵The eyes of the LORD are upon the righteous, and his ears are open unto their cry.

¹⁵Οι οφθαλμοι του Κυριου ειναι επι τους δικαιους, και τα ωτα αυτου εις την κραυγην αυτων.

¹⁶The face of the LORD is against them that do evil, to cut off the remembrance of them from the earth.

¹⁶Το προσωπον του Κυριου ειναι κατα των πραττοντων κακον, δια να αφανιση απο της γης το μνημοσυνον αυτων.

¹⁷The righteous cry, and the LORD heareth, and delivereth them out of all their troubles.

¹⁷Εκραξαν οι δικαιοι, και ο Κυριος εισηκουσε, και εκ πασων των θλιψεων αυτων ελευθερωσεν αυτους.

¹⁸The LORD is nigh unto them that are of a broken heart; and saveth such as be of a contrite spirit.

¹⁸Ο Κυριος ειναι πλησιον των συντετριμμενων την καρδιαν, και σωζει τους ταπεινους το πνευμα.

¹⁹Many are the afflictions of the righteous: but the LORD delivereth him out of them all.

¹⁹Πολλαι αι θλιψεις του δικαιου, αλλ' εκ πασων τουτων θελει ελευθερωσει αυτον ο Κυριος.

²⁰He keepeth all his bones: not one of them is broken.

²⁰Αυτος φυλαττει παντα τα οστα αυτου· ουδεν εκ τουτων θελει συντριφθη.

²¹Evil shall slay the wicked: and they that hate the righteous shall be desolate.

²¹Η κακια θελει θανατωσει τον αμαρτωλον· και οι μισουντες τον δικαιον θελουσιν απολεσθη.

²²The LORD redeemeth the soul of his servants: and none of them that trust in him shall be desolate.

²²Ο Κυριος λυτρονει την ψυχην των δουλων αυτου, και δεν θελουσιν απολεσθη παντες οι ελπιζοντες επ' αυτον.