1O lord God of my salvation, I have cried day and night before thee:
1[] <<Ωιδη ψαλμου δια τους υιους Κορε, εις τον πρωτον μουσικον, επι Μαχαλαθ-λεανωθ, Μασχιλ του Αιμαν του Εζραιτου.>> Κυριε ο Θεος της σωτηριας μου, ημεραν και νυκτα εκραξα ενωπιον σου·
2Let my prayer come before thee: incline thine ear unto my cry;
2Ας ελθη ενωπιον σου η προσευχη μου· κλινον το ωτιον σου εις την κραυγην μου·
3For my soul is full of troubles: and my life draweth nigh unto the grave.
3Διοτι ενεπλησθη κακων η ψυχη μου, και η ζωη μου πλησιαζει εις τον αδην.
4I am counted with them that go down into the pit: I am as a man that hath no strength:
4Συγκατηριθμηθην μετα των καταβαινοντων εις τον λακκον· εγεινα ως ανθρωπος μη εχων δυναμιν·
5Free among the dead, like the slain that lie in the grave, whom thou rememberest no more: and they are cut off from thy hand.
5εγκαταλελειμμενος μεταξυ των νεκρων, ως οι πεφονευμενοι, κοιτωμενοι εν τω ταφω, τους οποιους δεν ενθυμεισαι πλεον, και οιτινες απεκοπησαν απο της χειρος σου.
6Thou hast laid me in the lowest pit, in darkness, in the deeps.
6Μ' εβαλες εις τον κατωτατον λακκον, εις το σκοτος, εις τα βαθη.
7Thy wrath lieth hard upon me, and thou hast afflicted me with all thy waves. Selah.
7Επ' εμε επεστηριχθη ο θυμος σου, και παντα τα κυματα σου επεφερες επ' εμε. Διαψαλμα.
8Thou hast put away mine acquaintance far from me; thou hast made me an abomination unto them: I am shut up, and I cannot come forth.
8Εμακρυνας τους γνωστους μου απ' εμου· με εκαμες βδελυγμα προς αυτους· απεκλεισθην και δεν δυναμαι να εξελθω.
9Mine eye mourneth by reason of affliction: LORD, I have called daily upon thee, I have stretched out my hands unto thee.
9Ο οφθαλμος μου ητονησεν απο της θλιψεως· σε επεκαλεσθην, Κυριε, ολην την ημεραν· ηπλωσα προς σε τας χειρας μου.
10Wilt thou shew wonders to the dead? shall the dead arise and praise thee? Selah.
10[] Μηπως εις τους νεκρους θελεις καμει θαυμασια; η οι τεθνεωτες θελουσι σηκωθη και θελουσι σε αινεσει; Διαψαλμα.
11Shall thy lovingkindness be declared in the grave? or thy faithfulness in destruction?
11Μηπως εν τω ταφω θελουσι διηγεισθαι το ελεος σου η την αληθειαν σου εν τη φθορα;
12Shall thy wonders be known in the dark? and thy righteousness in the land of forgetfulness?
12Μηπως θελουσι γνωρισθη εν τω σκοτει τα θαυμασια σου και η δικαιοσυνη σου εν τω τοπω της ληθης.
13But unto thee have I cried, O LORD; and in the morning shall my prayer prevent thee.
13Αλλ' εγω προς σε, Κυριε, εκραξα· και το πρωι η προσευχη μου θελει σε προφθασει.
14LORD, why castest thou off my soul? why hidest thou thy face from me?
14Δια τι, Κυριε, απορριπτεις την ψυχην μου, αποκρυπτεις το προσωπον σου απ' εμου;
15I am afflicted and ready to die from my youth up: while I suffer thy terrors I am distracted.
15Ειμαι τεθλιμμενος και ψυχομαχων εκ νεοτητος· δοκιμαζω τους φοβους σου και ευρισκομαι εν αμηχανια.
16Thy fierce wrath goeth over me; thy terrors have cut me off.
16Επ' εμε διηλθον αι οργαι σου· οι τρομοι σου με εφανισαν.
17They came round about me daily like water; they compassed me about together.
17Ως υδατα με περιετριγυρισαν ολην την ημεραν· ομου με περιεκυκλωσαν.
18Lover and friend hast thou put far from me, and mine acquaintance into darkness.
18Απεμακρυνας απ' εμου τον αγαπητον και τον φιλον· οι γνωστοι μου ειναι αφανεις.