1I will sing of the mercies of the LORD for ever: with my mouth will I make known thy faithfulness to all generations.
1[] <<Μασχιλ του Εθαν του Εζραιτου.>> Τα ελεη του Κυριου εις τον αιωνα θελω ψαλλει· δια του στοματος μου θελω αναγγελλει την αληθειαν σου εις γενεαν και γενεαν.
2For I have said, Mercy shall be built up for ever: thy faithfulness shalt thou establish in the very heavens.
2Διοτι ειπα, το ελεος σου θελει θεμελιωθη εις τον αιωνα· εν τοις ουρανοις θελεις στερεωσει την αληθειαν σου.
3I have made a covenant with my chosen, I have sworn unto David my servant,
3Εκαμα διαθηκην μετα του εκλεκτου μου· ωμοσα προς Δαβιδ τον δουλον μου·
4Thy seed will I establish for ever, and build up thy throne to all generations. Selah.
4Διαπαντος θελω στερεωσει το σπερμα σου, και θελω οικοδομησει τον θρονον σου εις γενεαν και γενεαν. Διαψαλμα.
5And the heavens shall praise thy wonders, O LORD: thy faithfulness also in the congregation of the saints.
5[] Και οι ουρανοι θελουσιν υμνει τα θαυμασια σου, Κυριε· και η αληθεια σου θελει εξυμνεισθαι εν τη συναξει των αγιων.
6For who in the heaven can be compared unto the LORD? who among the sons of the mighty can be likened unto the LORD?
6Διοτι τις εν τω ουρανω δυναται να εξισωθη με τον Κυριον; Τις μεταξυ των υιων των δυνατων δυναται να ομοιωθη με τον Κυριον;
7God is greatly to be feared in the assembly of the saints, and to be had in reverence of all them that are about him.
7Ο Θεος ειναι φοβερος σφοδρα εν τη βουλη των αγιων και σεβαστος εν πασι τοις κυκλω αυτου.
8O LORD God of hosts, who is a strong LORD like unto thee? or to thy faithfulness round about thee?
8Κυριε Θεε των δυναμεων, τις ομοιος σου; δυνατος εισαι, Κυριε, και η αληθεια σου ειναι κυκλω σου.
9Thou rulest the raging of the sea: when the waves thereof arise, thou stillest them.
9Συ δεσποζεις την επαρσιν της θαλασσης· οταν σηκονωνται τα κυματα αυτης, συ ταπεινονεις αυτα.
10Thou hast broken Rahab in pieces, as one that is slain; thou hast scattered thine enemies with thy strong arm.
10Συ συνετριψας την Ρααβ ως τραυματιαν· δια του βραχιονος της δυναμεως σου διεσκορπισας τους εχθρους σου.
11The heavens are thine, the earth also is thine: as for the world and the fulness thereof, thou hast founded them.
11Σου ειναι οι ουρανοι και σου η γη την οικουμενην και το πληρωμα αυτης, συ εθεμελιωσας αυτα.
12The north and the south thou hast created them: Tabor and Hermon shall rejoice in thy name.
12Τον βορραν και τον νοτον, συ εκτισας αυτους· Θαβωρ και Αερμων εις το ονομα σου θελουσιν αγαλλεσθαι.
13Thou hast a mighty arm: strong is thy hand, and high is thy right hand.
13Εχεις ισχυρον τον βραχιονα· κραταια ειναι η χειρ σου· υψηλη η δεξια σου.
14Justice and judgment are the habitation of thy throne: mercy and truth shall go before thy face.
14Η δικαιοσυνη και η κρισις ειναι η βασις του θρονου σου· το ελεος και η αληθεια θελουσι προπορευεσθαι εμπροσθεν του προσωπου σου.
15Blessed is the people that know the joyful sound: they shall walk, O LORD, in the light of thy countenance.
15[] Μακαριος ο λαος ο γινωσκων αλαλαγμον· θελουσι περιπατει, Κυριε, εν τω φωτι του προσωπου σου.
16In thy name shall they rejoice all the day: and in thy righteousness shall they be exalted.
16Εις το ονομα σου θελουσιν αγαλλεσθαι ολην την ημεραν· και εις την δικαιοσυνην σου θελουσιν υψωθη.
17For thou art the glory of their strength: and in thy favour our horn shall be exalted.
17Διοτι συ εισαι το καυχημα της δυναμεως αυτων· και δια της ευμενειας σου θελει υψωθη το κερας ημων.
18For the LORD is our defence; and the Holy One of Israel is our king.
18Διοτι ο Κυριος ειναι η ασπις ημων· και ο Αγιος του Ισραηλ ο βασιλευς ημων.
19Then thou spakest in vision to thy holy one, and saidst, I have laid help upon one that is mighty; I have exalted one chosen out of the people.
19[] Ελαλησας τοτε δι' οραματος προς τον οσιον σου και ειπας· εθεσα βοηθειαν επι τον δυνατον· υψωσα εκλεκτον εκ του λαου·
20I have found David my servant; with my holy oil have I anointed him:
20Ευρηκα Δαβιδ τον δουλον μου· με το ελαιον το αγιον μου εχρισα αυτον·
21With whom my hand shall be established: mine arm also shall strengthen him.
21η χειρ μου θελει στερεονει αυτον· και ο βραχιων μου θελει ενδυναμονει αυτον.
22The enemy shall not exact upon him; nor the son of wickedness afflict him.
22δεν θελει υπερισχυσει εχθρος κατ' αυτου· ουδε υιος ανομιας θελει ταλαιπωρησει αυτον.
23And I will beat down his foes before his face, and plague them that hate him.
23Και θελω κατακοψει απ' εμπροσθεν αυτου τους εχθρους αυτου· και τους μισουντας αυτον θελω κατατροπωσει.
24But my faithfulness and my mercy shall be with him: and in my name shall his horn be exalted.
24Η δε αληθεια μου και το ελεος μου θελουσιν εισθαι μετ' αυτου· και εν τω ονοματι μου θελει υψωθη το κερας αυτου.
25I will set his hand also in the sea, and his right hand in the rivers.
25Και θελω θεσει την χειρα αυτου επι την θαλασσαν, και επι τους ποταμους την δεξιαν αυτου.
26He shall cry unto me, Thou art my father, my God, and the rock of my salvation.
26Αυτος θελει κραξει προς εμε, Πατηρ μου εισαι, Θεος μου και πετρα της σωτηριας μου.
27Also I will make him my firstborn, higher than the kings of the earth.
27Εγω βεβαιως θελω καμει αυτον πρωτοτοκον μου, Υψιστον επι τους βασιλεις της γης.
28My mercy will I keep for him for evermore, and my covenant shall stand fast with him.
28Διαπαντος θελω φυλαττει εις αυτον το ελεος μου, και η διαθηκη μου θελει εισθαι στερεα μετ' αυτου.
29His seed also will I make to endure for ever, and his throne as the days of heaven.
29Και θελω καμει να διαμενη το σπερμα αυτου εις τον αιωνα, και ο θρονος αυτου ως αι ημεραι του ουρανου.
30If his children forsake my law, and walk not in my judgments;
30Εαν εγκαταλιπωσιν οι υιοι αυτου τον νομον μου και εις τας κρισεις μου δεν περιπατησωσιν·
31If they break my statutes, and keep not my commandments;
31Εαν παραβωσι τα διαταγματα μου και δεν φυλαξωσι τας εντολας μου·
32Then will I visit their transgression with the rod, and their iniquity with stripes.
32Τοτε θελω επισκεφθη με ραβδον τας παραβασεις αυτων και με πληγας τας παρανομιας αυτων.
33Nevertheless my lovingkindness will I not utterly take from him, nor suffer my faithfulness to fail.
33Το ελεος μου ομως δεν θελω αφαιρεσει απ' αυτου, ουδε θελω ψευσθη κατα της αληθειας μου.
34My covenant will I not break, nor alter the thing that is gone out of my lips.
34Δεν θελω παραβη την διαθηκην μου, ουδε θελω αθετησει ο, τι εξηλθεν εκ των χειλεων μου.
35Once have I sworn by my holiness that I will not lie unto David.
35Απαξ ωμοσα εις την αγιοτητα μου, οτι δεν θελω ψευσθη προς τον Δαβιδ.
36His seed shall endure for ever, and his throne as the sun before me.
36Το σπερμα αυτου θελει διαμενει εις τον αιωνα και ο θρονος αυτου ως ο ηλιος, ενωπιον μου·
37It shall be established for ever as the moon, and as a faithful witness in heaven. Selah.
37Ως η σεληνη θελει στερεωθη εις τον αιωνα και μαρτυς πιστος εν τω ουρανω. Διαψαλμα.
38But thou hast cast off and abhorred, thou hast been wroth with thine anointed.
38[] Αλλα συ απεβαλες και εβδελυχθης, ωργισθης κατα του χριστου σου·
39Thou hast made void the covenant of thy servant: thou hast profaned his crown by casting it to the ground.
39ηκυρωσας την διαθηκην του δουλου σου· εβεβηλωσας το διαδημα αυτου εως της γης.
40Thou hast broken down all his hedges; thou hast brought his strong holds to ruin.
40Κατεβαλες παντας τους φραγμους αυτου· ηφανισας τα οχυρωματα αυτου·
41All that pass by the way spoil him: he is a reproach to his neighbours.
41διαρπαζουσιν αυτον παντες οι διαβαινοντες την οδον· κατεσταθη ονειδος εις τους γειτονας αυτου.
42Thou hast set up the right hand of his adversaries; thou hast made all his enemies to rejoice.
42Υψωσας την δεξιαν των εναντιων αυτου· ευφρανας παντας τους εχθρους αυτου·
43Thou hast also turned the edge of his sword, and hast not made him to stand in the battle.
43ημβλυνας μαλιστα το κοπτερον της ρομφαιας αυτου και δεν εστερεωσας αυτον εν τη μαχη·
44Thou hast made his glory to cease, and cast his throne down to the ground.
44Επαυσας την δοξαν αυτου και τον θρονον αυτου ερριψας κατα γης.
45The days of his youth hast thou shortened: thou hast covered him with shame. Selah.
45Ωλιγοστευσας τας ημερας της νεοτητος αυτου· ενεδυσας αυτον με αισχυνην. Διαψαλμα.
46How long, LORD? wilt thou hide thyself for ever? shall thy wrath burn like fire?
46Εως ποτε, Κυριε; θελεις κρυπτεσθαι διαπαντος; θελει καιεσθαι ως πυρ η οργη σου;
47Remember how short my time is: wherefore hast thou made all men in vain?
47Μνησθητι ποσον βραχυς ειναι ο καιρος μου, εν τινι ματαιοτητι εποιησας παντας τους υιους των ανθρωπων.
48What man is he that liveth, and shall not see death? shall he deliver his soul from the hand of the grave? Selah.
48Τις ανθρωπος θελει ζησει και δεν θελει ιδει θανατον; τις θελει λυτρωσει την ψυχην αυτου εκ της χειρος του αδου; Διαψαλμα.
49Lord, where are thy former lovingkindnesses, which thou swarest unto David in thy truth?
49Που ειναι τα ελεη σου τα αρχαια, Κυριε, τα οποια ωμοσας προς τον Δαβιδ εν τη αληθεια σου;
50Remember, Lord, the reproach of thy servants; how I do bear in my bosom the reproach of all the mighty people;
50Μνησθητι, Κυριε, του ονειδισμου των δουλων σου, τον οποιον φερω εν τω κολπω μου υπο τοσουτων πολυαριθμων λαων·
51Wherewith thine enemies have reproached, O LORD; wherewith they have reproached the footsteps of thine anointed.
51με τον οποιον ωνειδισαν οι εχθροι σου, Κυριε· με τον οποιον ωνειδισαν τα ιχνη του χριστου σου.
52Blessed be the LORD for evermore. Amen, and Amen.
52Ευλογητος Κυριος εις τον αιωνα. Αμην, και αμην.