¹As snow in summer, and as rain in harvest, so honour is not seemly for a fool.

¹ احترام گذاشتن به افراد نادان، مانند بارش برف در تابستان یا باران در فصل درو است.

²As the bird by wandering, as the swallow by flying, so the curse causeless shall not come.

² نفرین، اگر مستحق آن نباشی، صدمه‌ای به تو نمی‌رساند؛ بلکه مانند پرنده‌ای است که به هر طرف پرواز می‌کند و در جایی نمی‌نشیند.

³A whip for the horse, a bridle for the ass, and a rod for the fool's back.

³ شلاّق برای اسب، افسار برای الاغ و چوب برای تنبیه احمق است.

⁴Answer not a fool according to his folly, lest thou also be like unto him.

⁴ کسی‌که به سؤال احمقانه جواب بدهد، مانند سؤال کنندهٔ آن احمق است.

⁵Answer a fool according to his folly, lest he be wise in his own conceit.

⁵ به سؤال احمقانه، باید جواب احمقانه داد تا سؤال کننده فکر نکند که عاقل است.

⁶He that sendeth a message by the hand of a fool cutteth off the feet, and drinketh damage.

⁶ کسی‌که توسط آدم احمق پیام می‌فرستد، مانند شخصی است که پای خود را قطع می‌کند و یا زهر می‌خورد.

⁷The legs of the lame are not equal: so is a parable in the mouth of fools.

⁷ مَثَلی که از دهان شخص نادان بیرون می‌آید، مانند پای لنگ، سُست است.

⁸As he that bindeth a stone in a sling, so is he that giveth honour to a fool.

⁸ احترام گذاشتن به آدم احمق، مانند بستن سنگ به فلاخن کاری احمقانه است.

⁹As a thorn goeth up into the hand of a drunkard, so is a parable in the mouths of fools.

⁹ مَثَلی که از دهان آدم احمق بیرون می‌آید، همچون خاری که به دست شخص احمق فرو می‌رود و او حس نمی‌کند، بی‌اثر است.

¹⁰The great God that formed all things both rewardeth the fool, and rewardeth transgressors.

¹⁰ کسی‌که آدم احمق را استخدام می‌کند، مانند تیراندازی است که هر رهگذری را مجروح می‌سازد.

¹¹As a dog returneth to his vomit, so a fool returneth to his folly.

¹¹ شخص احمقی که حماقت خود را تکرار می‌کند، مانند سگی است که آن چه استفراغ کرده است، می‌خورد.

¹²Seest thou a man wise in his own conceit? there is more hope of a fool than of him.

¹² کسی‌که خودش را عاقل می‌پندارد، از یک احمق هم نادان‌تر است.

¹³The slothful man saith, There is a lion in the way; a lion is in the streets.

¹³ آدم تنبل پای خود را از خانه بیرون نمی‌گذارد و می‌گوید: «شیر درّنده در کوچه هست!»

¹⁴As the door turneth upon his hinges, so doth the slothful upon his bed.

¹⁴ او مانند دری که بر پاشنهٔ خود می‌چرخد، در رخت خواب می‌غلتد و از آن جدا نمی‌شود.

¹⁵The slothful hideth his hand in his bosom; it grieveth him to bring it again to his mouth.

¹⁵ دست خود را به طرف بشقاب دراز می‌‌کند، امّا از فرط تنبلی لقمه را به دهان خود نمی‌گذارد.

¹⁶The sluggard is wiser in his own conceit than seven men that can render a reason.

¹⁶ با این‌همه او خود را داناتر از هفت شخص عاقل می‌داند.

¹⁷He that passeth by, and meddleth with strife belonging not to him, is like one that taketh a dog by the ears.

¹⁷ کسی‌که در دعوایی دخالت می‌کند که مربوط به او نیست، مانند شخصی است که گوشهای سگ ولگردی را می‌گیرد.

¹⁸As a mad man who casteth firebrands, arrows, and death,

¹⁸ شخصی که همسایهٔ خود را فریب بدهد و بعد به او بگوید که شوخی کرده است، مانند دیوانه‌ای است که به هر طرف آتش و تیرهای مرگبار پرتاب می‌کند.

¹⁹So is the man that deceiveth his neighbour, and saith, Am not I in sport?

¹⁹ اگر هیزم نباشد آتش خاموش می‌شود. اگر سخن‌چین نباشد، نزاع فرومی‌نشیند.

²⁰Where no wood is, there the fire goeth out: so where there is no talebearer, the strife ceaseth.

²⁰ همان‌طور که زغال و هیزم آتش را شعله‌ور می‌سازد، شخص ستیزه‌جو هم جنگ و دعوا بپا می‌کند.

²¹As coals are to burning coals, and wood to fire; so is a contentious man to kindle strife.

²¹ حرفهای آدم سخن‌چین مانند لقمه‌های لذیذی است که با لذّت بلعیده می‌شوند.

²²The words of a talebearer are as wounds, and they go down into the innermost parts of the belly.

²² سخنان شیرین و فریبنده، شرارت دل را پنهان می‌کند، درست مانند لعابی که ظرف گِلی را می‌پوشاند.

²³Burning lips and a wicked heart are like a potsherd covered with silver dross.

²³ شخص کینه‌توز با حرفهای خود، کینهٔ دل خود را مخفی می‌کند،

²⁴He that hateth dissembleth with his lips, and layeth up deceit within him;

²⁴ امّا تو فریب حرفهای فریبندهٔ او را نخور، زیرا دلش پر از نفرت است.

²⁵When he speaketh fair, believe him not: for there are seven abominations in his heart.

²⁵ اگرچه نفرت خود را با حیله پنهان می‌کند، سرانجام خوی پلید او بر همه‌کس آشکار می‌گردد.

²⁶Whose hatred is covered by deceit, his wickedness shall be shewed before the whole congregation.

²⁶ هرکسی که برای دیگران چاه بکند، خودش در آن می‌افتد. هر که سنگی را به طرف دیگران بغلتاند، آن سنگ برگشته و روی خود او می‌افتد. زبان درغگو از مخاطبانش نفرت دارد و می‌خواهد به آنها آسیب برساند. سخنان ریاکار چیزی جز خرابی به بار نمی‌آورد.

²⁷Whoso diggeth a pit shall fall therein: and he that rolleth a stone, it will return upon him.

²⁷ زبان درغگو از مخاطبانش نفرت دارد و می‌خواهد به آنها آسیب برساند. سخنان ریاکار چیزی جز خرابی به بار نمی‌آورد.

²⁸A lying tongue hateth those that are afflicted by it; and a flattering mouth worketh ruin.