¹The wicked flee when no man pursueth: but the righteous are bold as a lion.

¹ مردم بدکار می‌گریزند، درحالی‌که کسی آنها را تعقیب نمی‌کند، امّا اشخاص درستکار مثل شیر، شجاع هستند.

²For the transgression of a land many are the princes thereof: but by a man of understanding and knowledge the state thereof shall be prolonged.

² وقتی ملّتی گرفتار شورش می‌شود، دولتش به آسانی سرنگون می‌گردد، امّا رهبران درستکار و عاقل مایهٔ ثبات مملکت هستند.

³A poor man that oppresseth the poor is like a sweeping rain which leaveth no food.

³ حاکمی که بر فقرا ظلم می‌کند، مانند باران شدیدی است که محصول را از بین می‌برد.

⁴They that forsake the law praise the wicked: but such as keep the law contend with them.

⁴ قانون شکنی، ستایش شریران است؛ امّا اطاعت از قانون، مبارزه با آنها می‌باشد.

⁵Evil men understand not judgment: but they that seek the LORD understand all things.

⁵ عدالت برای مردم بدکار بی‌معنی است، امّا پیروان خداوند اهمیّت آن را به خوبی می‌دانند.

⁶Better is the poor that walketh in his uprightness, than he that is perverse in his ways, though he be rich.

⁶ انسان بهتر است فقیر و درستکار باشد، از اینکه ثروتمند و فریبکار.

⁷Whoso keepeth the law is a wise son: but he that is a companion of riotous men shameth his father.

⁷ جوانی که از قانون الهی اطاعت می‌کند، عاقل است؛ امّا کسی‌که همنشین مردم شریر می‌شود، باعث ننگ والدین خود می‌شود.

⁸He that by usury and unjust gain increaseth his substance, he shall gather it for him that will pity the poor.

⁸ مالی که از راه ربا و سودجویی از فقرا حاصل شود، عاقبت به دست کسی می‌افتد که بر فقرا رحم می‌کند.

⁹He that turneth away his ear from hearing the law, even his prayer shall be abomination.

⁹ خدا از دعای کسانی‌که احکام او را اطاعت نمی‌کنند، نفرت دارد.

¹⁰Whoso causeth the righteous to go astray in an evil way, he shall fall himself into his own pit: but the upright shall have good things in possession.

¹⁰ هر که دام در راه شخص درستکار بنهد و او را به راه بد بکشاند، عاقبت به دام خود گرفتار می‌شود، امّا اشخاص نیک پاداش خوبی می‌گیرند.

¹¹The rich man is wise in his own conceit; but the poor that hath understanding searcheth him out.

¹¹ ثروتمندان خود را عاقل می‌پندارند، امّا فقیر خردمند از باطن آنها باخبر است.

¹²When righteous men do rejoice, there is great glory: but when the wicked rise, a man is hidden.

¹² وقتی مردمان نیک پیروز می‌شوند، همه خوشی می‌کنند؛ امّا هنگامی‌که شریران به قدرت می‌رسند، مردم پنهان می‌شوند.

¹³He that covereth his sins shall not prosper: but whoso confesseth and forsaketh them shall have mercy.

¹³ هر که گناه خود را بپوشاند، هرگز کامیاب نمی‌شود؛ امّا کسی‌که به گناه خود اعتراف کند و از آن دست بکشد، خدا بر او رحم می‌کند.

¹⁴Happy is the man that feareth alway: but he that hardeneth his heart shall fall into mischief.

¹⁴ خوشا به حال کسی‌که از خداوند می‌ترسد، زیرا هر که در برابر خدا سرسختی نشان بدهد، گرفتار بلا و بدبختی می‌شود.

¹⁵As a roaring lion, and a ranging bear; so is a wicked ruler over the poor people.

¹⁵ مردم بیچاره‌ای که زیر سلطهٔ حاکم ظالمی زندگی می‌کنند، مانند کسانی می‌باشند که گرفتار شیر غرّان و یا خرس گرسنه هستند.

¹⁶The prince that wanteth understanding is also a great oppressor: but he that hateth covetousness shall prolong his days.

¹⁶ پادشاه نادان بر مردم ظلم می‌کند، امّا آن پادشاهی که از بی‌عدالتی و رشوه‌خواری نفرت داشته باشد، سلطنتش طولانی خواهد بود.

¹⁷A man that doeth violence to the blood of any person shall flee to the pit; let no man stay him.

¹⁷ عذابِ وجدان شخص قاتل، او را به سوی مجازات می‌برد، پس تو سعی نکن که او را از عذابش برهانی.

¹⁸Whoso walketh uprightly shall be saved: but he that is perverse in his ways shall fall at once.

¹⁸ هر که در راه راست ثابت قدم باشد، در امان می‌ماند؛ امّا کسی‌که به راههای کج برود، به زمین می‌خورد.

¹⁹He that tilleth his land shall have plenty of bread: but he that followeth after vain persons shall have poverty enough.

¹⁹ هر که در زمین خود زراعت کند، نان کافی خواهد داشت، امّا کسی‌که وقت خود را به تنبلی بگذراند، فقیر می‌شود.

²⁰A faithful man shall abound with blessings: but he that maketh haste to be rich shall not be innocent.

²⁰ اشخاص درستکار کامیاب می‌شوند، ولی کسانی‌که برای ثروتمند شدن عجله می‌کنند، بی‌سزا نمی‌مانند.

²¹To have respect of persons is not good: for for a piece of bread that man will transgress.

²¹ طرفداری کار درستی نیست، امّا قضاتی هم هستند که به‌خاطر یک لقمه نان بی‌عدالتی می‌کنند.

²²He that hasteth to be rich hath an evil eye, and considereth not that poverty shall come upon him.

²² آدم خسیس فقط به فکر جمع‌آوری ثروت است، غافل از اینکه فقر در انتظار اوست.

²³He that rebuketh a man afterwards shall find more favour than he that flattereth with the tongue.

²³ اگر اشتباه کسی را به او گوشزد کنی، در آخر بیشتر از کسی‌که پیش او چاپلوسی کرده است، از تو قدردانی خواهد کرد.

²⁴Whoso robbeth his father or his mother, and saith, It is no transgression; the same is the companion of a destroyer.

²⁴ کسی‌که از والدین خود دزدی می‌کند و می‌گوید: «کار بدی نکرده‌ام»، از یک راهزن کمتر نیست.

²⁵He that is of a proud heart stirreth up strife: but he that putteth his trust in the LORD shall be made fat.

²⁵ حرص و طمع باعث جنگ و جدال می‌شود، امّا توکّل نمودن بر خداوند، انسان را کامیاب می‌سازد.

²⁶He that trusteth in his own heart is a fool: but whoso walketh wisely, he shall be delivered.

²⁶ کسی‌که از عقاید خود پیروی می‌کند، احمق است، امّا هر که پیرو تعالیم دانایان باشد، در امان می‌ماند.

²⁷He that giveth unto the poor shall not lack: but he that hideth his eyes shall have many a curse.

²⁷ اگر به فقرا کمک کنی، هرگز محتاج نمی‌شوی، امّا اگر روی خود را از آنها برگردانی، مورد لعنت قرار می‌گیری. هنگامی‌که شریران به قدرت می‌رسند، مردم پنهان می‌شوند، امّا وقتی آنها سقوط می‌کنند، اشخاص درستکار قدرت را به دست می‌گیرند.

²⁸When the wicked rise, men hide themselves: but when they perish, the righteous increase.

²⁸ هنگامی‌که شریران به قدرت می‌رسند، مردم پنهان می‌شوند، امّا وقتی آنها سقوط می‌کنند، اشخاص درستکار قدرت را به دست می‌گیرند.