1Furthermore Elihu answered and said,
1Elihu konuşmasına şöyle devam etti:
2Hear my words, O ye wise men; and give ear unto me, ye that have knowledge.
2‹‹Ey bilgeler, sözlerimi dinleyin,Kulak verin bana, ey bilgi sahipleri.
3For the ear trieth words, as the mouth tasteth meat.
3Çünkü damak nasıl yemeği tadarsa,Kulak da sözleri sınar.
4Let us choose to us judgment: let us know among ourselves what is good.
4Gelin, doğruyu seçelim,İyiyi birlikte öğrenelim.
5For Job hath said, I am righteous: and God hath taken away my judgment.
5‹‹Çünkü Eyüp, ‹Ben suçsuzum› diyor,‹Tanrı hakkımı elimden aldı.
6Should I lie against my right? my wound is incurable without transgression.
6Haklı olduğum halde yalancı sayılıyorum,Suçsuz olduğum halde okunla yaraladın beni.›
7What man is like Job, who drinketh up scorning like water?
7Eyüp gibisi var mı?Alayı su gibi içiyor!
8Which goeth in company with the workers of iniquity, and walketh with wicked men.
8Kötülük yapanlarla dostluk edip geziyor,Kötülerle aynı yolda yürüyor.
9For he hath said, It profiteth a man nothing that he should delight himself with God.
9Çünkü, ‹Tanrıyı hoşnut etmeye çalışmakİnsana yarar getirmez› diyor.
10Therefore hearken unto me ye men of understanding: far be it from God, that he should do wickedness; and from the Almighty, that he should commit iniquity.
10‹‹Bu yüzden, ey sağduyulu insanlar, beni dinleyin!Tanrı kötülük yapar mı,Her Şeye Gücü Yeten haksızlık eder mi? Asla!
11For the work of a man shall he render unto him, and cause every man to find according to his ways.
11Çünkü O herkese yaptığının karşılığını öder,Hak ettiğini başına getirir.
12Yea, surely God will not do wickedly, neither will the Almighty pervert judgment.
12Tanrı kesinlikle kötülük etmez,Her Şeye Gücü Yeten adaleti saptırmaz.
13Who hath given him a charge over the earth? or who hath disposed the whole world?
13Kim yeryüzünü Ona emanet etti?Kim Onu bütün dünyanın başına atadı?
14If he set his heart upon man, if he gather unto himself his spirit and his breath;
14Eğer niyet eder deRuhunu ve soluğunu geri çekerse,
15All flesh shall perish together, and man shall turn again unto dust.
15Bütün insanlık bir anda yok olur,İnsan yine toprağa döner.
16If now thou hast understanding, hear this: hearken to the voice of my words.
16‹‹Aklın varsa dinle,Kulak ver sözlerime.
17Shall even he that hateth right govern? and wilt thou condemn him that is most just?
17Adaletten nefret eden hiç hüküm sürebilir mi?Adil ve güçlü olanı suçlayacak mısın?
18Is it fit to say to a king, Thou art wicked? and to princes, Ye are ungodly?
18Krallara, ‹Değersizsiniz›,Soylulara, ‹Kötüsünüz› diyen,
19How much less to him that accepteth not the persons of princes, nor regardeth the rich more than the poor? for they all are the work of his hands.
19Önderlere ayrıcalık tanımayan,Zengini yoksuldan çok önemsemeyen O değil mi?Çünkü hepsi Onun ellerinin işidir.
20In a moment shall they die, and the people shall be troubled at midnight, and pass away: and the mighty shall be taken away without hand.
20Gece yarısı bir anda ölürler,Herkes sarsılır, ölüp gider,Güçlüler de insan eli değmeden alınıp götürülür.
21For his eyes are upon the ways of man, and he seeth all his goings.
21‹‹Tanrının gözleri insanların yolundan ayrılmaz,Attıkları her adımı görür.
22There is no darkness, nor shadow of death, where the workers of iniquity may hide themselves.
22Kötülük yapanların gizlenebileceğiNe karanlık bir yer vardır, ne de ölüm gölgesi.
23For he will not lay upon man more than right; that he should enter into judgment with God.
23Yargılanmak için önüne gelsinler diye,Tanrı insanları sorgulamaya pek gerek duymaz.
24He shall break in pieces mighty men without number, and set others in their stead.
24Araştırmadan güçlü insanları kırar,Onların yerine başkalarını diker.
25Therefore he knoweth their works, and he overturneth them in the night, so that they are destroyed.
25Çünkü ne yaptıklarını bilir,Gece onları deviriverir, ezilirler.
26He striketh them as wicked men in the open sight of others;
26Herkesin gözü önündeKötülükleri yüzünden onları cezalandırır;
27Because they turned back from him, and would not consider any of his ways:
27Artık Onun ardından gitmedikleri,Yollarının hiçbirini dikkate almadıkları için.
28So that they cause the cry of the poor to come unto him, and he heareth the cry of the afflicted.
28Yoksulun feryadını Ona duyurdular;Düşkünlerin feryadını işitti.
29When he giveth quietness, who then can make trouble? and when he hideth his face, who then can behold him? whether it be done against a nation, or against a man only:
29Ama Tanrı sessiz kalırsa kim Onu suçlayabilir?Yüzünü gizlerse kim Onu görebilir?Bir ulusa karşı da bir insana karşı da O hep aynıdır,
30That the hypocrite reign not, lest the people be ensnared.
30Tanrısız insan krallık etmesin,Halka tuzak kurmasın diye.
31Surely it is meet to be said unto God, I have borne chastisement, I will not offend any more:
31‹‹Kimse Tanrıya,‹Suçluyum, artık kötülük yapmayacağım› dedi mi,
32That which I see not teach thou me: if I have done iniquity, I will do no more.
32‹Göremediğimi sen bana öğret,Haksızlık ettimse, bir daha etmem?›
33Should it be according to thy mind? he will recompense it, whether thou refuse, or whether thou choose; and not I: therefore speak what thou knowest.
33Onu reddettiğin halde,Senin keyfince mi seni ödüllendirmeli?Çünkü karar verecek olan sensin, ben değil,Öyleyse anlat bana bildiğini.
34Let men of understanding tell me, and let a wise man hearken unto me.
34‹‹Sağduyulu insanlar,Beni dinleyen bilgeler diyecekler ki,
35Job hath spoken without knowledge, and his words were without wisdom.
35‹Eyüp bilgisizce konuşuyor,Sözlerinin değeri yok.›
36My desire is that Job may be tried unto the end because of his answers for wicked men.
36Kötü biri gibi yanıtladığı içinKeşke Eyüpün sınanması sonsuza dek sürse!
37For he addeth rebellion unto his sin, he clappeth his hands among us, and multiplieth his words against God.
37Çünkü günahına isyan da ekliyor,Önümüzde alay edercesine el çırpıyor,Tanrı'ya karşı konuştukça konuşuyor.››