1Then Job answered and said,
1Eyüp şöyle yanıtladı:
2I know it is so of a truth: but how should man be just with God?
2‹‹Biliyorum, gerçekten öyledir,Ama Tanrının önünde insan nasıl haklı çıkabilir?
3If he will contend with him, he cannot answer him one of a thousand.
3Biri Onunla tartışmak istese,Binde bir bile Ona yanıt veremez.
4He is wise in heart, and mighty in strength: who hath hardened himself against him, and hath prospered?
4Onun bilgisi derin, gücü eşsizdir,Kim Ona direndi de ayakta kaldı?
5Which removeth the mountains, and they know not: which overturneth them in his anger.
5O dağları yerinden oynatır da,Dağlar farkına varmaz,Öfkeyle altüst eder onları.
6Which shaketh the earth out of her place, and the pillars thereof tremble.
6Dünyayı yerinden oynatır,Direklerini titretir.
7Which commandeth the sun, and it riseth not; and sealeth up the stars.
7Güneşe buyruk verir, doğmaz güneş,Yıldızları mühürler.
8Which alone spreadeth out the heavens, and treadeth upon the waves of the sea.
8Odur tek başına gökleri geren,Denizin dalgaları üzerinde yürüyen.
9Which maketh Arcturus, Orion, and Pleiades, and the chambers of the south.
9Büyük Ayıyı, Oryonu, Ülkeri,Güney takımyıldızlarını yaratan Odur.
10Which doeth great things past finding out; yea, and wonders without number.
10Anlayamadığımız büyük işler,Sayısız şaşılası işler yapan Odur.
11Lo, he goeth by me, and I see him not: he passeth on also, but I perceive him not.
11İşte, yanımdan geçer, Onu göremem,Geçip gider, farkına bile varmam.
12Behold, he taketh away, who can hinder him? who will say unto him, What doest thou?
12Evet, O avını kaparsa, kim Onu durdurabilir?Kim Ona, ‹Ne yapıyorsun› diyebilir?
13If God will not withdraw his anger, the proud helpers do stoop under him.
13Tanrı öfkesini dizginlemez,Rahavın yardımcıları bileOnun ayağına kapanır. güçlerini simgeleyen bir deniz canavarı.
14How much less shall I answer him, and choose out my words to reason with him?
14‹‹Nerde kaldı ki, ben Ona yanıt vereyim,Onunla tartışmak için söz bulayım?
15Whom, though I were righteous, yet would I not answer, but I would make supplication to my judge.
15Haklı olsam da Ona yanıt veremez,Merhamet etmesi için yargıcıma yalvarırdım ancak.
16If I had called, and he had answered me; yet would I not believe that he had hearkened unto my voice.
16Onu çağırsam, O da bana yanıt verseydi,Yine de inanmazdım sesime kulak verdiğine.
17For he breaketh me with a tempest, and multiplieth my wounds without cause.
17O beni kasırgayla eziyor,Nedensiz yaralarımı çoğaltıyor.
18He will not suffer me to take my breath, but filleth me with bitterness.
18Soluk almama izin vermiyor,Ancak beni acıya doyuruyor.
19If I speak of strength, lo, he is strong: and if of judgment, who shall set me a time to plead?
19Sorun güç sorunuysa, O güçlüdür!Adalet sorunuysa, kim Onu mahkemeye çağırabilir?
20If I justify myself, mine own mouth shall condemn me: if I say, I am perfect, it shall also prove me perverse.
20Suçsuz olsam ağzım beni suçlar,Kusursuz olsam beni suçlu çıkarır.
21Though I were perfect, yet would I not know my soul: I would despise my life.
21‹‹Kusursuz olsam da kendime aldırdığım yok,Yaşamımı hor görüyorum.
22This is one thing, therefore I said it, He destroyeth the perfect and the wicked.
22Hepsi bir, bu yüzden diyorum ki,‹O suçluyu da suçsuzu da yok ediyor.›
23If the scourge slay suddenly, he will laugh at the trial of the innocent.
23Kırbaç ansızın ölüm saçınca,O suçsuzların sıkıntısıyla eğlenir.
24The earth is given into the hand of the wicked: he covereth the faces of the judges thereof; if not, where, and who is he?
24Dünya kötülerin eline verilmiş,Yargıçların gözünü kapayan Odur.O değilse, kimdir?
25Now my days are swifter than a post: they flee away, they see no good.
25‹‹Günlerim koşucudan çabuk,İyilik görmeden geçmekte.
26They are passed away as the swift ships: as the eagle that hasteth to the prey.
26Kamış sandal gibi kayıp gidiyor,Avının üstüne süzülen kartal gibi.
27If I say, I will forget my complaint, I will leave off my heaviness, and comfort myself:
27‹Acılarımı unutayım,Üzgün çehremi değiştirip gülümseyeyim› desem,
28I am afraid of all my sorrows, I know that thou wilt not hold me innocent.
28Bütün dertlerimden yılarım,Çünkü beni suçsuz saymayacağını biliyorum.
29If I be wicked, why then labour I in vain?
29Madem suçlanacağım,Neden boş yere uğraşayım?
30If I wash myself with snow water, and make my hands never so clean;
30Sabun otuyla yıkansam,Ellerimi kül suyuyla temizlesem,
31Yet shalt thou plunge me in the ditch, and mine own clothes shall abhor me.
31Beni yine pisliğe batırırsın,Giysilerim bile benden tiksinir.
32For he is not a man, as I am, that I should answer him, and we should come together in judgment.
32O benim gibi bir insan değil ki,Ona yanıt vereyim,Birlikte mahkemeye gideyim.
33Neither is there any daysman betwixt us, that might lay his hand upon us both.
33Keşke aramızda bir hakem olsa da,Elini ikimizin üstüne koysa!
34Let him take his rod away from me, and let not his fear terrify me:
34Tanrı sopasını üzerimden kaldırsın,Dehşeti beni yıldırmasın.
35Then would I speak, and not fear him; but it is not so with me.
35O zaman konuşur, O'ndan korkmazdım,Ama bu durumda bir şey yapamam.