¹My soul is weary of my life; I will leave my complaint upon myself; I will speak in the bitterness of my soul.

¹‹‹Yaşamımdan usandım,Özgürce yakınacak,İçimdeki acıyla konuşacağım.

²I will say unto God, Do not condemn me; shew me wherefore thou contendest with me.

²Tanrıya: Beni suçlama diyeceğim,Ama söyle, niçin benimle çekişiyorsun.

³Is it good unto thee that thou shouldest oppress, that thou shouldest despise the work of thine hands, and shine upon the counsel of the wicked?

³Hoşuna mı gidiyor gaddarlık etmek,Kendi ellerinin emeğini reddedipKötülerin tasarılarını onaylamak?

⁴Hast thou eyes of flesh? or seest thou as man seeth?

⁴Sende insan gözü mü var?İnsanın gördüğü gibi mi görüyorsun?

⁵Are thy days as the days of man? are thy years as man's days,

⁵Günlerin ölümlü birinin günleri gibi,Yılların insanın yılları gibi mi ki,

⁶That thou enquirest after mine iniquity, and searchest after my sin?

⁶Suçumu arıyor,Günahımı araştırıyorsun?

⁷Thou knowest that I am not wicked; and there is none that can deliver out of thine hand.

⁷Kötü olmadığımı,Senin elinden beni kimsenin kurtaramayacağını biliyorsun.

⁸Thine hands have made me and fashioned me together round about; yet thou dost destroy me.

⁸‹‹Senin ellerin bana biçim verdi, beni yarattı,Şimdi dönüp beni yok mu edeceksin?

⁹Remember, I beseech thee, that thou hast made me as the clay; and wilt thou bring me into dust again?

⁹Lütfen anımsa, balçık gibi bana sen biçim verdin,Beni yine toprağa mı döndüreceksin?

¹⁰Hast thou not poured me out as milk, and curdled me like cheese?

¹⁰Beni süt gibi dökmedin mi,Peynir gibi katılaştırmadın mı?

¹¹Thou hast clothed me with skin and flesh, and hast fenced me with bones and sinews.

¹¹Bana et ve deri giydirdin,Beni kemiklerle, sinirlerle ördün.

¹²Thou hast granted me life and favour, and thy visitation hath preserved my spirit.

¹²Bana yaşam verdin, sevgi gösterdin,İlgin ruhumu korudu.

¹³And these things hast thou hid in thine heart: I know that this is with thee.

¹³‹‹Ama bunları yüreğinde gizledin,Biliyorum aklındakini:

¹⁴If I sin, then thou markest me, and thou wilt not acquit me from mine iniquity.

¹⁴Günah işleseydim, beni gözlerdin,Suçumu cezasız bırakmazdın.

¹⁵If I be wicked, woe unto me; and if I be righteous, yet will I not lift up my head. I am full of confusion; therefore see thou mine affliction;

¹⁵Suçluysam, vay başıma!Suçsuzken bile başımı kaldıramıyorum,Çünkü utanç doluyum, çaresizim.

¹⁶For it increaseth. Thou huntest me as a fierce lion: and again thou shewest thyself marvellous upon me.

¹⁶Başımı kaldırsam, aslan gibi beni avlar,Şaşılası gücünü yine gösterirsin üstümde.

¹⁷Thou renewest thy witnesses against me, and increasest thine indignation upon me; changes and war are against me.

¹⁷Bana karşı yeni tanıklar çıkarır,Öfkeni artırırsın.Orduların dalga dalga üzerime geliyor.

¹⁸Wherefore then hast thou brought me forth out of the womb? Oh that I had given up the ghost, and no eye had seen me!

¹⁸‹‹Niçin doğmama izin verdin?Keşke ölseydim, hiçbir göz beni görmeden!

¹⁹I should have been as though I had not been; I should have been carried from the womb to the grave.

¹⁹Hiç var olmamış olurdum,Rahimden mezara taşınırdım.

²⁰Are not my days few? cease then, and let me alone, that I may take comfort a little,

²⁰Birkaç günlük ömrüm kalmadı mı?Beni rahat bırak da biraz yüzüm gülsün;

²¹Before I go whence I shall not return, even to the land of darkness and the shadow of death;

²¹Dönüşü olmayan yere gitmeden önce,Karanlık ve ölüm gölgesi diyarına,

²²A land of darkness, as darkness itself; and of the shadow of death, without any order, and where the light is as darkness.

²²Zifiri karanlık diyarına,Ölüm gölgesi, kargaşa diyarına,Aydınlığın karanlığı andırdığı yere.››