¹And it came to pass in those days, that there went out a decree from Caesar Augustus that all the world should be taxed.

¹O günlerde Sezar Avgustus bütün Roma dünyasında bir nüfus sayımının yapılması için buyruk çıkardı.

²(And this taxing was first made when Cyrenius was governor of Syria.)

²Bu ilk sayım, Kiriniusun Suriye valiliği zamanında yapıldı.

³And all went to be taxed, every one into his own city.

³Herkes yazılmak için kendi kentine gitti.

⁴And Joseph also went up from Galilee, out of the city of Nazareth, into Judaea, unto the city of David, which is called Bethlehem; (because he was of the house and lineage of David:)

⁴Böylece Yusuf da, Davutun soyundan ve torunlarından olduğu için Celilenin Nasıra Kentinden Yahudiye bölgesine, Davutun kenti Beytleheme gitti.

⁵To be taxed with Mary his espoused wife, being great with child.

⁵Orada, hamile olan nişanlısı Meryemle birlikte yazılacaktı.

⁶And so it was, that, while they were there, the days were accomplished that she should be delivered.

⁶Onlar oradayken, Meryemin doğurma vakti geldi ve ilk oğlunu doğurdu. Onu kundağa sarıp bir yemliğe yatırdı. Çünkü handa yer yoktu.

⁷And she brought forth her firstborn son, and wrapped him in swaddling clothes, and laid him in a manger; because there was no room for them in the inn.

⁸Aynı yörede, sürülerinin yanında nöbet tutarak geceyi kırlarda geçiren çobanlar vardı.

⁸And there were in the same country shepherds abiding in the field, keeping watch over their flock by night.

⁹Rabbin bir meleği onlara göründü ve Rabbin görkemi çevrelerini aydınlattı. Büyük bir korkuya kapıldılar.

⁹And, lo, the angel of the Lord came upon them, and the glory of the Lord shone round about them: and they were sore afraid.

¹⁰Melek onlara, ‹‹Korkmayın!›› dedi. ‹‹Size, bütün halkı çok sevindirecek bir haber müjdeliyorum: Bugün size, Davutun kentinde bir Kurtarıcı doğdu. Bu, Rab olan Mesihtir.

¹⁰And the angel said unto them, Fear not: for, behold, I bring you good tidings of great joy, which shall be to all people.

¹²İşte size bir işaret: Kundağa sarılmış ve yemlikte yatan bir bebek bulacaksınız.››

¹¹For unto you is born this day in the city of David a Saviour, which is Christ the Lord.

¹³Birdenbire meleğin yanında, göksel ordulardan oluşan büyük bir topluluk belirdi. Tanrıyı överek, ‹‹En yücelerde Tanrıya yücelik olsun, Yeryüzünde Onun hoşnut kaldığı insanlara Esenlik olsun!›› dediler.

¹²And this shall be a sign unto you; Ye shall find the babe wrapped in swaddling clothes, lying in a manger.

¹⁵Melekler yanlarından ayrılıp göğe çekildikten sonra çobanlar birbirlerine, ‹‹Haydi, Beytleheme gidelim, Rabbin bize bildirdiği bu olayı görelim›› dediler.

¹³And suddenly there was with the angel a multitude of the heavenly host praising God, and saying,

¹⁶Aceleyle gidip Meryemle Yusufu ve yemlikte yatan bebeği buldular.

¹⁴Glory to God in the highest, and on earth peace, good will toward men.

¹⁷Onları görünce, çocukla ilgili kendilerine anlatılanları bildirdiler.

¹⁵And it came to pass, as the angels were gone away from them into heaven, the shepherds said one to another, Let us now go even unto Bethlehem, and see this thing which is come to pass, which the Lord hath made known unto us.

¹⁸Bunu duyanların hepsi, çobanların söylediklerine şaşıp kaldılar.

¹⁶And they came with haste, and found Mary, and Joseph, and the babe lying in a manger.

¹⁹Meryem ise bütün bu sözleri derin derin düşünerek yüreğinde saklıyordu.

¹⁷And when they had seen it, they made known abroad the saying which was told them concerning this child.

²⁰Çobanlar, işitip gördüklerinin tümü için Tanrıyı yüceltip överek geri döndüler. Her şeyi, kendilerine anlatıldığı gibi bulmuşlardı.

¹⁸And all they that heard it wondered at those things which were told them by the shepherds.

²¹Sekizinci gün, çocuğu sünnet etme zamanı gelince, Ona İsa adı verildi. Bu, Onun anne rahmine düşmesinden önce meleğin kendisine verdiği isimdi.

¹⁹But Mary kept all these things, and pondered them in her heart.

²²Musanın Yasasına göre arınma günlerinin bitiminde Yusufla Meryem çocuğu Rabbe adamak için Yeruşalime götürdüler.

²⁰And the shepherds returned, glorifying and praising God for all the things that they had heard and seen, as it was told unto them.

²³Nitekim Rabbin Yasasında, ‹‹İlk doğan her erkek çocuk Rabbe adanmış sayılacak›› diye yazılmıştır.

²¹And when eight days were accomplished for the circumcising of the child, his name was called JESUS, which was so named of the angel before he was conceived in the womb.

²⁴Ayrıca Rabbin Yasasında buyrulduğu gibi, kurban olarak ‹‹bir çift kumru ya da iki güvercin yavrusu›› sunacaklardı.

²²And when the days of her purification according to the law of Moses were accomplished, they brought him to Jerusalem, to present him to the Lord;

²⁵O sırada Yeruşalimde Şimon adında bir adam vardı. Doğru ve dindar biriydi. İsrailin avutulmasını özlemle bekliyordu. Kutsal Ruh onun üzerindeydi.

²³(As it is written in the law of the LORD, Every male that openeth the womb shall be called holy to the Lord;)

²⁶Rabbin Mesihini görmeden ölmeyeceği Kutsal Ruh aracılığıyla kendisine bildirilmişti.

²⁴And to offer a sacrifice according to that which is said in the law of the Lord, A pair of turtledoves, or two young pigeons.

²⁷Böylece Şimon, Ruhun yönlendirmesiyle tapınağa geldi. Küçük İsanın annesi babası, Kutsal Yasanın ilgili kuralını yerine getirmek üzere Onu içeri getirdiklerinde, Şimon Onu kucağına aldı, Tanrıyı överek şöyle dedi:

²⁵And, behold, there was a man in Jerusalem, whose name was Simeon; and the same man was just and devout, waiting for the consolation of Israel: and the Holy Ghost was upon him.

²⁹‹‹Ey Rabbim, verdiğin sözü tuttun; Artık ben, kulun huzur içinde ölebilirim.

²⁶And it was revealed unto him by the Holy Ghost, that he should not see death, before he had seen the Lord's Christ.

³⁰Çünkü senin sağladığın, Bütün halkların gözü önünde hazırladığın kurtuluşu, Ulusları aydınlatıp Halkın İsraile yücelik kazandıracak ışığı Gözlerimle gördüm.››

²⁷And he came by the Spirit into the temple: and when the parents brought in the child Jesus, to do for him after the custom of the law,

³³İsanın annesiyle babası, Onun hakkında söylenenlere şaştılar.

²⁸Then took he him up in his arms, and blessed God, and said,

³⁴Şimon onları kutsayıp çocuğun annesi Meryeme şöyle dedi: ‹‹Bu çocuk, İsrailde birçok kişinin düşmesine ya da yükselmesine yol açmak ve aleyhinde konuşulacak bir belirti olmak üzere belirlenmiştir.

²⁹Lord, now lettest thou thy servant depart in peace, according to thy word:

³⁵Senin kalbine de adeta bir kılıç saplanacak. Bütün bunlar, birçoklarının yüreğindeki düşüncelerin açığa çıkması için olacak.››

³⁰For mine eyes have seen thy salvation,

³⁶Anna adında çok yaşlı bir kadın peygamber vardı. Aşer oymağından Fanuelin kızıydı. Genç kız olarak evlenip kocasıyla yedi yıl yaşadıktan sonra dul kalmıştı. Şimdi seksen dört yaşındaydı. Tapınaktan ayrılmaz, oruç tutup dua ederek gece gündüz Tanrıya tapınırdı.

³¹Which thou hast prepared before the face of all people;

³⁸Tam o sırada ortaya çıkan Anna, Tanrıya şükrederek Yeruşalimin kurtuluşunu bekleyen herkese İsadan söz etmeye başladı.

³²A light to lighten the Gentiles, and the glory of thy people Israel.

³⁹Yusufla Meryem, Rabbin Yasasında öngörülen her şeyi yerine getirdikten sonra Celileye, kendi kentleri Nasıraya döndüler.

³³And Joseph and his mother marvelled at those things which were spoken of him.

⁴⁰Çocuk büyüyor, güçleniyor ve bilgelikte yetkinleşiyordu. Tanrının lütfu Onun üzerindeydi.

³⁴And Simeon blessed them, and said unto Mary his mother, Behold, this child is set for the fall and rising again of many in Israel; and for a sign which shall be spoken against;

⁴¹İsanın annesi babası her yıl Fısıh Bayramında Yeruşalime giderlerdi.

³⁵(Yea, a sword shall pierce through thy own soul also,) that the thoughts of many hearts may be revealed.

⁴²İsa on iki yaşına gelince, bayram geleneğine uyarak yine gittiler.

³⁶And there was one Anna, a prophetess, the daughter of Phanuel, of the tribe of Aser: she was of a great age, and had lived with an husband seven years from her virginity;

⁴³Bayramdan sonra eve dönerlerken küçük İsa Yeruşalimde kaldı. Bunu farketmeyen annesiyle babası, çocuğun yol arkadaşlarıyla birlikte olduğunu sanarak bir günlük yol gittiler. Sonra Onu akrabalar ve dostlar arasında aramaya başladılar.

³⁷And she was a widow of about fourscore and four years, which departed not from the temple, but served God with fastings and prayers night and day.

⁴⁵Bulamayınca Onu araya araya Yeruşalime döndüler.

³⁸And she coming in that instant gave thanks likewise unto the Lord, and spake of him to all them that looked for redemption in Jerusalem.

⁴⁶Üç gün sonra Onu tapınakta buldular. Din öğretmenleri arasında oturmuş, onları dinliyor, sorular soruyordu.

³⁹And when they had performed all things according to the law of the Lord, they returned into Galilee, to their own city Nazareth.

⁴⁷Onu dinleyen herkes, zekâsına ve verdiği yanıtlara hayran kalıyordu.

⁴⁰And the child grew, and waxed strong in spirit, filled with wisdom: and the grace of God was upon him.

⁴⁸Annesiyle babası Onu görünce şaşırdılar. Annesi, ‹‹Çocuğum, bize bunu niçin yaptın? Bak, babanla ben büyük kaygı içinde seni arayıp durduk›› dedi.

⁴¹Now his parents went to Jerusalem every year at the feast of the passover.

⁴⁹O da onlara, ‹‹Beni niçin arayıp durdunuz?›› dedi. ‹‹Babamın evinde bulunmam gerektiğini bilmiyor muydunuz?››

⁴²And when he was twelve years old, they went up to Jerusalem after the custom of the feast.

⁵⁰Ne var ki onlar ne demek istediğini anlamadılar.

⁴³And when they had fulfilled the days, as they returned, the child Jesus tarried behind in Jerusalem; and Joseph and his mother knew not of it.

⁵¹İsa onlarla birlikte yola çıkıp Nasıraya döndü. Onların sözünü dinlerdi. Annesi bütün bu olup bitenleri yüreğinde sakladı.

⁴⁴But they, supposing him to have been in the company, went a day's journey; and they sought him among their kinsfolk and acquaintance.

⁵²İsa bilgelikte ve boyda gelişiyor, Tanrı'nın ve insanların beğenisini kazanıyordu.

⁴⁵And when they found him not, they turned back again to Jerusalem, seeking him.

⁴⁶And it came to pass, that after three days they found him in the temple, sitting in the midst of the doctors, both hearing them, and asking them questions.

⁴⁷And all that heard him were astonished at his understanding and answers.

⁴⁸And when they saw him, they were amazed: and his mother said unto him, Son, why hast thou thus dealt with us? behold, thy father and I have sought thee sorrowing.

⁴⁹And he said unto them, How is it that ye sought me? wist ye not that I must be about my Father's business?

⁵⁰And they understood not the saying which he spake unto them.

⁵¹And he went down with them, and came to Nazareth, and was subject unto them: but his mother kept all these sayings in her heart.

⁵²And Jesus increased in wisdom and stature, and in favour with God and man.