¹Sing aloud unto God our strength: make a joyful noise unto the God of Jacob.

¹Sevincinizi dile getirin gücümüz olan Tanrıya,Sevinç çığlıkları atın Yakupun Tanrısına!

²Take a psalm, and bring hither the timbrel, the pleasant harp with the psaltery.

²Çalgıya başlayın, tef çalın,Tatlı sesli lir ve çenk çınlatın.

³Blow up the trumpet in the new moon, in the time appointed, on our solemn feast day.

³Yeni Ayda, dolunayda,Boru çalın bayram günümüzde.

⁴For this was a statute for Israel, and a law of the God of Jacob.

⁴Çünkü bu İsrail için bir kuraldır,Yakupun Tanrısının ilkesidir.

⁵This he ordained in Joseph for a testimony, when he went out through the land of Egypt: where I heard a language that I understood not.

⁵Tanrı Mısıra karşı yürüdüğünde,Yusuf soyuna koydu bu koşulu. Orada tanımadığım bir ses işittim:

⁶I removed his shoulder from the burden: his hands were delivered from the pots.

⁶‹‹Sırtındaki yükü kaldırdım,Ellerin küfeden kurtuldu›› diyordu,

⁷Thou calledst in trouble, and I delivered thee; I answered thee in the secret place of thunder: I proved thee at the waters of Meribah. Selah.

⁷‹‹Sıkıntıya düşünce seslendin, seni kurtardım,Gök gürlemesinin ardından sana yanıt verdim,Meriva sularında seni sınadım. |iSela

⁸Hear, O my people, and I will testify unto thee: O Israel, if thou wilt hearken unto me;

⁸‹‹Dinle, ey halkım, seni uyarıyorum;Ey İsrail, keşke beni dinlesen!

⁹There shall no strange god be in thee; neither shalt thou worship any strange god.

⁹Aranızda yabancı ilah olmasın,Başka bir ilaha tapmayın!

¹⁰I am the LORD thy God, which brought thee out of the land of Egypt: open thy mouth wide, and I will fill it.

¹⁰Seni Mısırdan çıkaranTanrın RAB benim.Ağzını iyice aç, doldurayım!

¹¹But my people would not hearken to my voice; and Israel would none of me.

¹¹‹‹Ama halkım sesimi dinlemedi,İsrail bana boyun eğmek istemedi.

¹²So I gave them up unto their own hearts' lust: and they walked in their own counsels.

¹²Ben de onları inatçı yürekleriyle baş başa bıraktım,Bildikleri gibi yaşasınlar diye.

¹³Oh that my people had hearkened unto me, and Israel had walked in my ways!

¹³Keşke halkım beni dinleseydi,İsrail yollarımda yürüseydi!

¹⁴I should soon have subdued their enemies, and turned my hand against their adversaries.

¹⁴Düşmanlarını hemen yere serer,Hasımlarına el kaldırırdım!

¹⁵The haters of the LORD should have submitted themselves unto him: but their time should have endured for ever.

¹⁵Benden nefret edenler bana boyun eğerdi,Bu böyle sonsuza dek sürerdi.

¹⁶He should have fed them also with the finest of the wheat: and with honey out of the rock should I have satisfied thee.

¹⁶Oysa sizleri en iyi buğdayla besler,Kayadan akan balla doyururdum.››