¹God standeth in the congregation of the mighty; he judgeth among the gods.

¹Tanrı yerini aldı tanrısal kurulda,Yargısını açıklıyor ilahların ortasında:

²How long will ye judge unjustly, and accept the persons of the wicked? Selah.

²‹‹Ne zamana dek haksız karar verecek,Kötüleri kayıracaksınız? |iSela

³Defend the poor and fatherless: do justice to the afflicted and needy.

³Zayıfın, öksüzün davasını savunun,Mazlumun, yoksulun hakkını arayın.

⁴Deliver the poor and needy: rid them out of the hand of the wicked.

⁴Zayıfı, düşkünü kurtarın,Onları kötülerin elinden özgür kılın.››

⁵They know not, neither will they understand; they walk on in darkness: all the foundations of the earth are out of course.

⁵Bilmiyor, anlamıyorlar,Karanlıkta dolaşıyorlar. Yeryüzünün temelleri sarsılıyor.

⁶I have said, Ye are gods; and all of you are children of the most High.

⁶‹‹ ‹Siz ilahlarsınız› diyorum,‹Yüceler Yücesinin oğullarısınız hepiniz!›

⁷But ye shall die like men, and fall like one of the princes.

⁷Yine de insanlar gibi öleceksiniz,Sıradan bir önder gibi düşeceksiniz!››

⁸Arise, O God, judge the earth: for thou shalt inherit all nations.

⁸Kalk, ey Tanrı, yargıla yeryüzünü!Çünkü bütün uluslar senindir.