¹If with the tongues of men and of messengers I speak, and have not love, I have become brass sounding, or a cymbal tinkling;

¹ Os llefaraf � thafodau meidrolion ac angylion, a heb fod gennyf gariad, efydd swnllyd ydwyf, neu symbal aflafar.

²and if I have prophecy, and know all the secrets, and all the knowledge, and if I have all the faith, so as to remove mountains, and have not love, I am nothing;

² Ac os oes gennyf ddawn proffwydo, ac os wyf yn gwybod y dirgelion i gyd, a phob gwybodaeth, ac os oes gennyf gymaint o ffydd nes gallu symud mynyddoedd, a heb fod gennyf gariad, nid wyf ddim.

³and if I give away to feed others all my goods, and if I give up my body that I may be burned, and have not love, I am profited nothing.

³ Ac os rhof fy holl feddiannau i borthi eraill, ac os rhof fy nghorff yn aberth, a hynny er mwyn ymffrostio, a heb fod gennyf gariad, ni wna hyn ddim lles imi.

⁴The love is long-suffering, it is kind, the love doth not envy, the love doth not vaunt itself, is not puffed up,

⁴ Y mae cariad yn amyneddgar; y mae cariad yn gymwynasgar; nid yw cariad yn cenfigennu, nid yw'n ymffrostio, nid yw'n ymchwyddo.

⁵doth not act unseemly, doth not seek its own things, is not provoked, doth not impute evil,

⁵ Nid yw'n gwneud dim sy'n anweddus, nid yw'n ceisio ei ddibenion ei hun, nid yw'n gwylltio, nid yw'n cadw cyfrif o gam;

⁶rejoiceth not over the unrighteousness, and rejoiceth with the truth;

⁶ nid yw'n cael llawenydd mewn anghyfiawnder, ond y mae'n cydlawenhau �'r gwirionedd.

⁷all things it beareth, all it believeth, all it hopeth, all it endureth.

⁷ Y mae'n goddef i'r eithaf, yn credu i'r eithaf, yn gobeithio i'r eithaf, yn dal ati i'r eithaf.

⁸The love doth never fail; and whether [there be] prophecies, they shall become useless; whether tongues, they shall cease; whether knowledge, it shall become useless;

⁸ Nid yw cariad yn darfod byth. Ond proffwydoliaethau, fe'u diddymir hwy; a thafodau, bydd taw arnynt hwy; a gwybodaeth, fe'i diddymir hithau.

⁹for in part we know, and in part we prophecy;

⁹ Oherwydd anghyflawn yw ein gwybod ni, ac anghyflawn ein proffwydo ni.

¹⁰and when that which is perfect may come, then that which [is] in part shall become useless.

¹⁰ Ond pan ddaw'r hyn sy'n gyflawn, fe ddiddymir yr hyn sy'n anghyflawn.

¹¹When I was a babe, as a babe I was speaking, as a babe I was thinking, as a babe I was reasoning, and when I have become a man, I have made useless the things of the babe;

¹¹ Pan oeddwn yn blentyn, fel plentyn yr oeddwn yn llefaru, fel plentyn yr oeddwn yn meddwl, fel plentyn yr oeddwn yn rhesymu. Ond wedi dod yn ddyn, yr wyf wedi rhoi heibio bethau'r plentyn.

¹²for we see now through a mirror obscurely, and then face to face; now I know in part, and then I shall fully know, as also I was known;

¹² Yn awr, gweld mewn drych yr ydym, a hynny'n aneglur; ond yna cawn weld wyneb yn wyneb. Yn awr, anghyflawn yw fy ngwybod; ond yna, caf adnabod fel y cefais innau fy adnabod.

¹³and now there doth remain faith, hope, love — these three; and the greatest of these [is] love.

¹³ Mewn gair, y mae ffydd, gobaith, cariad, y tri hyn, yn aros. A'r mwyaf o'r rhain yw cariad.