1To the Overseer. — A Psalm of David. A Song. To Thee, silence — praise, O God, [is] in Zion, And to Thee is a vow completed.
1ദൈവമേ, സീയോനില് സ്തുതി നിനക്കു യോഗ്യം; നിനക്കു തന്നേ നേര്ച്ച കഴിക്കുന്നു.
2Hearer of prayer, to Thee all flesh cometh.
2പ്രാര്ത്ഥന കേള്ക്കുന്നവനായുള്ളോവേ, സകലജഡവും നിന്റെ അടുക്കലേക്കു വരുന്നു.
3Matters of iniquities were mightier than I, Our transgressions — Thou dost cover them.
3എന്റെ അകൃത്യങ്ങള് എന്റെ നേരെ അതിബലമായിരിക്കുന്നു; നീയോ ഞങ്ങളുടെ അതിക്രമങ്ങള്ക്കു പരിഹാരം വരുത്തും.
4O the happiness of [him whom] Thou choosest, And drawest near, he inhabiteth Thy courts, We are satisfied with the goodness of Thy house, Thy holy temple.
4നിന്റെ പ്രാകാരങ്ങളില് പാര്ക്കേണ്ടതിന്നു നീ തിരഞ്ഞെടുത്തു അടുപ്പിക്കുന്ന മനുഷ്യന് ഭാഗ്യവാന് ; ഞങ്ങള് നിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരമായ നിന്റെ ആലയത്തിലെ നന്മകൊണ്ടു തൃപ്തന്മാരാകും.
5By fearful things in righteousness Thou answerest us, O God of our salvation, The confidence of all far off ends of earth and sea.
5ഭൂമിയുടെ എല്ലാഅറുതികള്ക്കും ദൂരത്തുള്ള സമുദ്രത്തിന്നും ആശ്രയമായിരിക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ രക്ഷയാം ദൈവമേ, നീ ഭയങ്കരകാര്യങ്ങളാല് നീതിയോടെ ഞങ്ങള്ക്കു ഉത്തരമരുളുന്നു.
6Establishing mountains by His power, He hath been girded with might,
6അവന് ബലം അരെക്കു കെട്ടിക്കൊണ്ടു തന്റെ ശക്തിയാല് പര്വ്വതങ്ങളെ ഉറപ്പിക്കുന്നു.
7Restraining the noise of seas, the noise of their billows, And the multitude of the peoples.
7അവന് സമുദ്രങ്ങളുടെ മുഴക്കവും തിരമാലകളുടെ കോപവും ജാതികളുടെ കലഹവും ശമിപ്പിക്കുന്നു.
8And the inhabitants of the uttermost parts From Thy signs are afraid, The outgoings of morning and evening Thou causest to sing.
8ഭൂസീമാവാസികളും നിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങള് നിമിത്തം ഭയപ്പെടുന്നു; ഉദയത്തിന്റെയും അസ്തമനത്തിന്റെയും ദിക്കുകളെ നീ ഘോഷിച്ചുല്ലസിക്കുമാറാക്കുന്നു.
9Thou hast inspected the earth, and waterest it, Thou makest it very rich, the rivulet of God [is] full of water, Thou preparest their corn, When thus Thou dost prepare it,
9നീ ഭൂമിയെ സന്ദര്ശിച്ചു നനെക്കുന്നു; നീ അതിനെ അത്യന്തം പുഷ്ടിയുള്ളതാക്കുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ നദിയില് വെള്ളം നിറെഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെ നീ ഭൂമിയെ ഒരുക്കി അവര്ക്കും ധാന്യം കൊടുക്കുന്നു.
10Its ridges have been filled, Deepened hath been its furrow, With showers Thou dost soften it, Its springing up Thou blessest.
10നീ അതിന്റെ ഉഴവുചാലുകളെ നനെക്കുന്നു; നീ അതിന്റെ കട്ട ഉടെച്ചുനിരത്തുന്നു; മഴയാല് നീ അതിനെ കുതിര്ക്കുംന്നു; അതിലെ മുളയെ നീ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു.
11Thou hast crowned the year of Thy goodness, And Thy paths drop fatness.
11നീ സംവത്സരത്തെ നിന്റെ നന്മകൊണ്ടു അലങ്കരിക്കുന്നു; നിന്റെ പാതകള് പുഷ്ടിപൊഴിക്കുന്നു.
12Drop do the pastures of a wilderness, And joy of the heights Thou girdest on.
12മരുഭൂമിയിലെ പുല്പുറങ്ങള് പുഷ്ടിപൊഴിക്കുന്നു; കുന്നുകള് ഉല്ലാസം ധരിക്കുന്നു.
13Clothed have lambs the flock, And valleys are covered with corn, They shout — yea, they sing!
13മേച്ചല്പുറങ്ങള് ആട്ടിന് കൂട്ടങ്ങള്കൊണ്ടു നിറെഞ്ഞിരിക്കുന്നു; താഴ്വരകള് ധാന്യംകൊണ്ടു മൂടിയിരിക്കുന്നു; അവര് ആര്ക്കുംകയും പാടുകയും ചെയ്യുന്നു. (സംഗീതപ്രമാണിക്കു; ഒരു ഗീതം; ഒരു സങ്കീര്ത്തനം.)