1An Instruction of Asaph. Why, O God, hast Thou cast off for ever? Thine anger smoketh against the flock of Thy pasture.
1ദൈവമേ, നീ ഞങ്ങളെ സദാകാലത്തേക്കും തള്ളിക്കളഞ്ഞതു എന്തു? നിന്റെ മേച്ചല്പുറത്തെ ആടുകളുടെ നേരെ നിന്റെ കോപം പുകയുന്നതു എന്തു?
2Remember Thy company. Thou didst purchase of old, Thou didst redeem the rod of Thy inheritance, This mount Zion — Thou didst dwell in it.
2നീ പണ്ടുപണ്ടേ സമ്പാദിച്ച നിന്റെ സഭയെയും നീ വീണ്ടെടുത്ത നിന്റെ അവകാശഗോത്രത്തെയും നീ വസിച്ചുപോന്ന സീയോന് പര്വ്വതത്തെയും ഔര്ക്കേണമേ.
3Lift up Thy steps to the perpetual desolations, Everything the enemy did wickedly in the sanctuary.
3നിത്യശൂന്യങ്ങളിലേക്കു നിന്റെ കാലടി വെക്കേണമേ; ശത്രു വിശുദ്ധമന്ദിരത്തില് സകലവും നശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
4Roared have thine adversaries, In the midst of Thy meeting-places, They have set their ensigns as ensigns.
4നിന്റെ വൈരികള് നിന്റെ സമാഗമന സ്ഥലത്തിന്റെ നടുവില് അലറുന്നു; തങ്ങളുടെ കൊടികളെ അവര് അടയാളങ്ങളായി നാട്ടിയിരിക്കുന്നു.
5He is known as one bringing in on high Against a thicket of wood — axes.
5അവര് മരക്കൂട്ടത്തിന്മേല് കോടാലി ഔങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നി.
6And now, its carvings together With axe and hatchet they break down,
6ഇതാ, അവര് മഴുകൊണ്ടും ചുറ്റികകൊണ്ടും അതിന്റെ ചിത്രപ്പണികളെ ആകപ്പാടെ തകര്ത്തുകളയുന്നു.
7They have sent into fire Thy sanctuary, to the earth they polluted the tabernacle of Thy name,
7അവര് നിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്നു തീവെച്ചു; തിരുനാമത്തിന്റെ നിവാസത്തെ അവര് ഇടിച്ചുനിരത്തി അശുദ്ധമാക്കി.
8They said in their hearts, `Let us oppress them together,` They did burn all the meeting-places of God in the land.
8നാം അവരെ നശിപ്പിച്ചുകളക എന്നു അവര് ഉള്ളംകൊണ്ടു പറഞ്ഞു. ദേശത്തില് ദൈവത്തിന്റെ എല്ലാപള്ളികളെയും ചുട്ടുകളഞ്ഞു.
9Our ensigns we have not seen, There is no more a prophet, Nor with us is one knowing how long.
9ഞങ്ങള് ഞങ്ങളുടെ അടയാളങ്ങളെ കാണുന്നില്ല; യാതൊരു പ്രവാചകനും ശേഷിച്ചിട്ടില്ല; ഇതു എത്രത്തോളം എന്നറിയുന്നവന് ആരും ഞങ്ങളുടെ ഇടയില് ഇല്ല.
10Till when, O God, doth an adversary reproach? Doth an enemy despise thy name for ever?
10ദൈവമേ, വൈരി എത്രത്തോളം നിന്ദിക്കും? ശത്രു നിന്റെ നാമത്തെ എന്നേക്കും ദുഷിക്കുമോ?
11Why dost Thou turn back Thy hand, Even Thy right hand? From the midst of Thy bosom remove [it].
11നിന്റെ കൈ, നിന്റെ വലങ്കൈ നീ വലിച്ചുകളയുന്നതു എന്തു? നിന്റെ മടിയില്നിന്നു അതു എടുത്തു അവരെ മുടിക്കേണമേ.
12And God [is] my king of old, Working salvation in the midst of the earth.
12ദൈവം പുരാതനമേ എന്റെ രാജാവാകുന്നു; ഭൂമിയുടെ മദ്ധ്യേ അവന് രക്ഷ പ്രവര്ത്തിക്കുന്നു.
13Thou hast broken by Thy strength a sea-[monster], Thou hast shivered Heads of dragons by the waters,
13നിന്റെ ശക്തികൊണ്ടു നീ സമുദ്രത്തെ വിഭാഗിച്ചു; വെള്ളത്തിലുള്ള തിമിംഗലങ്ങളുടെ തലകളെ ഉടെച്ചുകളഞ്ഞു.
14Thou hast broken the heads of leviathan, Thou makest him food, For the people of the dry places.
14ലിവ്യാഥാന്റെ തലകളെ നീ തകര്ത്തു; മരുവാസികളായ ജനത്തിന്നു അതിനെ ആഹാരമായി കൊടുത്തു.
15Thou hast cleaved a fountain and a stream, Thou hast dried up perennial flowings.
15നീ ഉറവും ഒഴുക്കും തുറന്നുവിട്ടു, മഹാനദികളെ നീ വറ്റിച്ചുകളഞ്ഞു.
16Thine [is] the day, also Thine [is] the night, Thou hast prepared a light giver — the sun.
16പകല് നിനക്കുള്ളതു; രാവും നിനക്കുള്ളതു; വെളിച്ചത്തെയും സൂര്യനെയും നീ ചമെച്ചിരിക്കുന്നു.
17Thou hast set up all the borders of earth, Summer and winter Thou hast formed them.
17ഭൂസീമകളെ ഒക്കെയും നീ സ്ഥാപിച്ചു; നീ ഉഷ്ണകാലവും ശീതകാലവും നിയമിച്ചു.
18Remember this — an enemy reproached Jehovah, And a foolish people have despised Thy name.
18യഹോവേ, ശത്രു നിന്ദിച്ചിരിക്കുന്നതും മൂഢജാതി തിരുനാമത്തെ ദുഷിച്ചിരിക്കുന്നതും ഔര്ക്കേണമേ.
19Give not up to a company, The soul of Thy turtle-dove, The company of Thy poor ones forget not for ever.
19നിന്റെ കുറുപ്രാവിനെ ദുഷ്ടമൃഗത്തിന്നു ഏല്പിക്കരുതേ; നിന്റെ എളിയവരുടെ ജീവനെ എന്നേക്കും മറക്കരുതേ.
20Look attentively to the covenant, For the dark places of earth, Have been full of habitations of violence.
20നിന്റെ നിയമത്തെ കടാക്ഷിക്കേണമേ; ഭൂമിയിലെ അന്ധകാരസ്ഥലങ്ങള് സാഹസനിവാസങ്ങള്കൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
21Let not the oppressed turn back ashamed, Let the poor and needy praise Thy name,
21പീഡിതന് ലജ്ജിച്ചു പിന്തിരിയരുതേ; എളിയവനും ദരിദ്രനും നിന്റെ നാമത്തെ സ്തുതിക്കട്ടെ.
22Arise, O God, plead Thy plea, Remember Thy reproach from a fool all the day.
22ദൈവമേ, എഴുന്നേറ്റു നിന്റെ വ്യവഹാരം നടത്തേണമേ; മൂഢന് ഇടവിടാതെ നിന്നെ നിന്ദിക്കുന്നതു ഔക്കേണമേ.
23Forget not the voice of Thine adversaries, The noise of Thy withstanders is going up continually!
23നിന്റെ വൈരികളുടെ ആരവം മറക്കരുതേ; നിന്റെ എതിരാളികളുടെ കലഹം എപ്പോഴും പൊങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. (സംഗീതപ്രമാണിക്കു; നശിപ്പിക്കരുതേ എന്ന രാഗത്തില്; ആസാഫിന്റെ ഒരു സങ്കീര്ത്തനം; ഒരു ഗീതം.)