1And Job answereth and saith: —
1Markaasaa Ayuub u jawaabay oo wuxuu yidhi,
2Till when do ye afflict my soul, And bruise me with words?
2War ilaa goormaad naftayda dhibaysaan Oo aad erayo igu burburinaysaan?
3These ten times ye put me to shame, ye blush not. Ye make yourselves strange to me —
3Toban jeer baad i caydeen, Haddaba miyaydaan ka xishoonayn inaad saas oo xun iila macaamilootaan?
4And also — truly, I have erred, With me doth my error remain.
4Oo sida xaqiiqada ah haddaan qaldamay, Qaladkaygu aniguu igu hadhayaa.
5If, truly, over me ye magnify yourselves, And decide against me my reproach;
5Oo sida xaqiiqada ah haddaad iska kay weynaynaysaan, Oo aad ceebtayda igu caddaysaan inaan dembi leeyahay,
6Know now, that God turned me upside down, And His net against me hath set round,
6Haddaba bal ogaada in Ilaah i afgembiyey, Oo uu shabagtiisii igu wareejiyey.
7Lo, I cry out — violence, and am not answered, I cry aloud, and there is no judgment.
7Bal eega, dulunka daraaddiis waan u qayliyaa, laakiin lay maqli maayo, Oo caawimaad waan u qayshadaana, caddaaladduse ma jirto.
8My way He hedged up, and I pass not over, And on my paths darkness He placeth.
8Jidkaygii ayuu ooday si aanan u dhaafi karin, Oo wadiiqooyinkaygiina gudcur buu ka dhigay.
9Mine honour from off me He hath stripped, And He turneth the crown from my head.
9Ammaantaydii wuu iga xayuubiyey, Oo taajkiina madaxayga wuu ka qaaday.
10He breaketh me down round about, and I go, And removeth like a tree my hope.
10Xagga iyo xaggaaba wuu iga dumiyey, oo baabba' waan noqday, Oo rajadaydiina sidii geed oo kale ayuu u rujiyey.
11And He kindleth against me His anger, And reckoneth me to Him as His adversaries.
11Aad buu iigu cadhooday, Oo sida mid cadowgiisa ah ayuu igu tiriyaa.
12Come in do His troops together, And they raise up against me their way, And encamp round about my tent.
12Ciidammadiisii oo dhammu way wada yimaadaan, Oo jid bay dhistaan si ay iigu kacaan, Oo teendhadayda hareeraheeda ayay degaan.
13My brethren from me He hath put far off, And mine acquaintances surely Have been estranged from me.
13Walaalahay wuu iga fogeeyey, Oo kuwii aan iqiinna way iga wada shisheeyoobeen.
14Ceased have my neighbours And my familiar friends have forgotten me,
14Ehelkaygii way i dayriyeen, Oo saaxiibbadaydiina way i illoobeen.
15Sojourners of my house and my maids, For a stranger reckon me: An alien I have been in their eyes.
15Kuwa reerkayga ku hoyda, iyo gabdhaha addoommahayga ahuba waxay igu tiriyaan shisheeye, Oo hortooda waxaan ku ahay ajanabi.
16To my servant I have called, And he doth not answer, With my mouth I make supplication to him.
16Waxaan u yeedhaa addoonkaygii, Oo in kastoo aan afkayga ku baryo, iima jawaabo innaba.
17My spirit is strange to my wife, And my favours to the sons of my [mother`s] womb.
17Naagtaydu waxay nacdaa neeftayda, Oo carruurtii hooyaday dhashayna waxay nacaan baryootankayga.
18Also sucklings have despised me, I rise, and they speak against me.
18Xataa dhallaanka yaryaru way i quudhsadaan, Oo haddaan sara joogsado way i caayaan.
19Abominate me do all the men of my counsel, And those I have loved, Have been turned against me.
19Saaxiibbadaydii aan ku kalsoonaa oo dhammu way i karahsadaan, Oo kuwii aan jeclaana way igu soo jeesteen.
20To my skin and to my flesh Cleaved hath my bone, And I deliver myself with the skin of my teeth.
20Haraggayga iyo hilibkaygu waxay ku dhegaan lafahayga, Oo dirqi baan ku baxsaday.
21Pity me, pity me, ye my friends, For the hand of God hath stricken against me.
21Saaxiibbadayow, ii naxa, oo ii naxa, Waayo, gacantii Ilaah baa i taabatay.
22Why do you pursue me as God? And with my flesh are not satisfied?
22Maxaad sidii Ilaah iigu silcisaan? Oo bal maxaad dhibaatada jidhkayga uga dhergi weydeen?
23Who doth grant now, That my words may be written? Who doth grant that in a book they may be graven?
23Waxaan jeclaan lahaa in erayadayda la qoro! Iyo in kitaab gudihiis lagu qoro!
24With a pen of iron and lead — For ever in a rock they may be hewn.
24Iyo inay weligood dhagax kula qornaadaan Qalin bir ah iyo rasaas!
25That — I have known my Redeemer, The Living and the Last, For the dust he doth rise.
25Laakiinse waan ogahay in kii i soo furtay nool yahay, Iyo inuu ugudambaysta dhulka ku istaagi doono.
26And after my skin hath compassed this [body], Then from my flesh I see God:
26Oo markii haraggaygu sidaas u baabba'o dabadeed, Ayaan anigoo aan jiidh lahayn Ilaah arki doonaa,
27Whom I — I see on my side, And mine eyes have beheld, and not a stranger, Consumed have been my reins in my bosom.
27Kaasoo aan aniga qudhaydu arki doono, Oo indhahaygu ay fiirin doonaan, oo aanay kuwa mid kale arkayn. Qalbigaygu waa taag daranyahay.
28But ye say, `Why do we pursue after him?` And the root of the matter hath been found in me.
28Haddaad istidhaahdaan, War xaalkan salkiisu isagaa laga helay, Bal maxaannu isaga u silcinnaa?Si aad u ogaataan in xukun jiro, Waxaad ka cabsataan seefta, Maxaa yeelay, cadhadu waxay keentaa taqsiirta seefta.
29Be ye afraid because of the sword, For furious [are] the punishments of the sword, That ye may know that [there is] a judgment.
29Si aad u ogaataan in xukun jiro, Waxaad ka cabsataan seefta, Maxaa yeelay, cadhadu waxay keentaa taqsiirta seefta.