Young`s Literal Translation

Somali

Job

30

1And now, laughed at me, Have the younger in days than I, Whose fathers I have loathed to set With the dogs of my flock.
1Laakiinse haatan waxaa igu majaajilooda kuwa iga da' yar Oo aan aabbayaashood quudhsan jiray inay xataa la fadhiistaan eeyaha adhigayga.
2Also — the power of their hands, why [is it] to me? On them hath old age perished.
2Nimanka xooggoodu dhammaaday Itaalka gacmahoodu muxuu ii tarayaa?
3With want and with famine gloomy, Those fleeing to a dry place, Formerly a desolation and waste,
3Waxay la weydoobeen baahi iyo abaar, Oo waxay u cararaan dhul engegan, kaasoo ah lamadegaan gudcur iyo cidlo ah.
4Those cropping mallows near a shrub, And broom-roots [is] their food.
4Waxay gurtaan geed cusbeed oo kaynta ku yaal, Oo cuntadooduna waxa weeye geed rotem la yidhaahdo xididdadiisa.
5From the midst they are cast out, (They shout against them as a thief),
5Iyaga dadka waa laga dhex eryaa, Oo waxaa looga daba qayliyaa sida tuug looga daba qayliyo oo kale.
6In a frightful place of valleys to dwell, Holes of earth and clefts.
6Waa inay ku hoydaan haadaamaha dooxooyinka, Iyo boholaha dhulka iyo dhagaxyada dhexdooda.
7Among shrubs they do groan, Under nettles they are gathered together.
7Waxay ka qayliyaan kaynta dhexdeeda, Oo waxay dhammaantood ku soo ururaan maraboob hoosteed.
8Sons of folly — even sons without name, They have been smitten from the land.
8Iyagu waa nacasyo iyo ceebaalowyo carruurtood, Oo dhulka waxaa lagaga saaray karbaash.
9And now, their song I have been, And I am to them for a byword.
9Oo haatan gabay cay ah baan u noqday, Oo halqabsi baan u ahay.
10They have abominated me, They have kept far from me, And from before me have not spared to spit.
10Way i karahsadaan, oo meel fog bay iga istaagaan, Oo inay candhuufo wejiga iiga tufaanna iskama ay qabtaan.
11Because His cord He loosed and afflicteth me, And the bridle from before me, They have cast away.
11Ilaah baa xadhiggaygii debciyey, wuuna i dhibay, Oo taas aawadeed iyagu hortayda iskuma celiyaan.
12On the right hand doth a brood arise, My feet they have cast away, And they raise up against me, Their paths of calamity.
12Xagga midigtayda waxaa ka kaca ciyaalasuuq, Oo cagtaydana way iska riixaan, Oo waxay igu hor tuuraan jidadkoodii halligaadda.
13They have broken down my path, By my calamity they profit, `He hath no helper.`
13Jidadkayga way halleeyaan, Oo waxay soo deddejiyaan masiibadayda; Oo mid caawiyaana ma jiro.
14As a wide breach they come, Under the desolation have rolled themselves.
14Jabniin ballaadhan ayay ka soo dusaan, Oo burburka dhexdiisa ayay igaga soo dhacaan.
15He hath turned against me terrors, It pursueth as the wind mine abundance, And as a thick cloud, Hath my safety passed away.
15Waxaa igu soo jeesta cabsi weyn, Oo sharaftayda waxaa loo kaxeeyaa sida dabayshu wax u kaxayso oo kale. Barwaaqadaydiina waxay u dhammaatay sidii daruur oo kale.
16And now, in me my soul poureth itself out, Seize me do days of affliction.
16Haddaba naftaydaa igu dhex daadatay, Oo waxaan la kulmay wakhti dhibaato badan.
17At night my bone hath been pierced in me, And mine eyelids do not lie down.
17Habeenkii lafahaygaa i muda, Oo xanuunka i cunayaana ima daayo innaba.
18By the abundance of power, Is my clothing changed, As the mouth of my coat it doth gird me.
18Xoogga weyn oo cudurkayga daraaddiis ayaa dharkaygii ku xumaaday, Oo wuxuu iigu cidhiidhisan yahay sidii jubbaddayda qoorteeda.
19Casting me into mire, And I am become like dust and ashes.
19Isagu wuxuu igu tuuray dhoobada dhexdeeda, Oo waxaan noqday sidii boodh iyo dambas oo kale.
20I cry unto Thee, And Thou dost not answer me, I have stood, and Thou dost consider me.
20Anigu waan kuu qayshadaa, adiguse iima aad jawaabtid, Waan ku soo hor istaagaa, adiguse ima aad aragtid.
21Thou art turned to be fierce to me, With the strength of Thy hand, Thou oppresest me.
21Calooladeeg baad igula soo jeesatay, Oo gacantaada itaalkeeda ayaad igu silcisaa.
22Thou dost lift me up, On the wind Thou dost cause me to ride, And Thou meltest — Thou levellest me.
22Kor baad iigu qaaddaa dabaysha, Oo waxaad i fuushisaa dusheeda, Oo haddana waxaad igu baabbi'isaa duufaanka.
23For I have known To death Thou dost bring me back, And [to] the house appointed for all living.
23Waayo, waan ogahay inaad ii kaxaynaysid dhimasho, Iyo guriga inta nool oo dhammu ku wada kulmayaan.
24Surely not against the heap Doth He send forth the hand, Though in its ruin they have safety.
24Laakiinse ninkii hoos u dhacaya sow gacantiisa sooma fidiyo? Markuu halligmayose sow ma qayshado?
25Did not I weep for him whose day is hard? Grieved hath my soul for the needy.
25Oo ninka dhibaataysan anigu sow uma ooyi jirin? Naftayduse sow masaakiinta uma murugoon jirin?
26When good I expected, then cometh evil, And I wait for light, and darkness cometh.
26Laakiinse markaan wanaagga filanayo waxaa ii iman jiray xumaanta, Oo markaan nuurka sugana waxaa ii iman jiray gudcurka.
27My bowels have boiled, and have not ceased, Gone before me have days of affliction.
27Qalbigaygu welwel buu la kacsan yahay, mana nasto, Oo waxaan la kulmay wakhti dhibaato badan.
28Mourning I have gone without the sun, I have risen, in an assembly I cry.
28Anigoo barooranaya ayaan qorraxda la'aanteed socdaa, Waxaan ka dhex istaagaa shirka, oo caawimaad waan u qayshadaa.
29A brother I have been to dragons, And a companion to daughters of the ostrich.
29Waxaan noqday walaalka dawacooyinka, Iyo saaxiibka gorayada.
30My skin hath been black upon me, And my bone hath burned from heat,
30Dubkaygu intuu gubto ayuu iska diirmaa, Oo lafahayguna kulayl bay ku gubtaan.Sidaas daraaddeed kataaradaydii waxay u rogmatay baroorasho, Oo biibiilahaygiina wuxuu u rogmaday kuwa ooya codkooda.
31And my harp doth become mourning, And my organ the sound of weeping.
31Sidaas daraaddeed kataaradaydii waxay u rogmatay baroorasho, Oo biibiilahaygiina wuxuu u rogmaday kuwa ooya codkooda.