1لامام المغنين. ليدوثون. مزمور لداود. قلت اتحفظ لسبيلي من الخطأ بلساني. احفظ لفمي كمامة فيما الشرير مقابلي.
1大卫的诗，交给诗班长耶杜顿。我曾说：“我要谨慎我的行为，不让我的舌头犯罪；恶人在我面前的时候，我总要用罩子约束我的嘴。”
2صمتّ صمتا سكتّ عن الخير فتحرك وجعي.
2我静默不出声，甚至连好话也不说（“甚至连好话也不说”或译：“我安静也得不到安慰”），我的痛苦就更加剧烈。
3حمي قلبي في جوفي. عند لهجي اشتعلت النار. تكلمت بلساني.
3我的心在我里面发热；我默想的时候，心里火烧；我就用舌头说话：
4عرفني يا رب نهايتي ومقدار ايامي كم هي فاعلم كيف انا زائل.
4“耶和华啊！求你使我知道我的结局，我的寿数有多少，使我知道我的生命多么短促。
5هوذا جعلت ايامي اشبارا وعمري كلا شيء قدامك. انما نفخة كل انسان قد جعل. سلاه.
5你使我的日子窄如手掌，我的一生在你面前如同无有；各人站得最稳的时候，也只不过是一口气。（细拉）
6انما كخيال يتمشى الانسان. انما باطلا يضجّون. يذخر ذخائر ولا يدري من يضمها
6世人来来往往只是幻影，他们忙乱也是虚空；积聚财物，却不知道谁要来收取。
7والآن ماذا انتظرت يا رب. رجائي فيك هو.
7主啊！现在我还等候什么呢？我的指望在乎你。
8من كل معاصيّ نجني. لا تجعلني عارا عند الجاهل.
8求你救我脱离我的一切过犯，不要使我遭受愚顽人的羞辱。
9صمت. لا افتح فمي لانك انت فعلت.
9因为是你作了这事，我就静默不开口。
10ارفع عني ضربك من مهاجمة يدك انا قد فنيت.
10求你除掉你降在我身上的灾祸；因你手的责打，我就消灭。
11بتأديبات ان ادبت الانسان من اجل اثمه افنيت مثل العث مشتهاه. انما كل انسان نفخة. سلاه.
11你因人的罪孽，借着责罚管教他们，叫他们所宝贵的消失，像被虫蛀蚀；世人都不过是一口气。（细拉）
12استمع صلاتي يا رب واصغ الى صراخي. لا تسكت عن دموعي. لاني انا غريب عندك. نزيل مثل جميع آبائي.
12耶和华啊！求你垂听我的祷告，留心听我的呼求；我流泪，求你不要缄默；因为我在你面前是客旅，是寄居的，像我所有的祖先一样。
13اقتصر عني فاتبلج قبل ان اذهب فلا اوجد
13求你不要怒视我，使我在去而不返之先，可以喜乐。”