1أليس جهاد للانسان على الارض وكايام الاجير ايامه.
1Nije l' vojska život čovjekov na zemlji? Ne provodi l' dane poput najamnika?
2كما يتشوّق العبد الى الظل وكما يترجّى الاجير اجرته
2Kao što trudan rob za hladom žudi, poput nadničara štono plaću čeka,
3هكذا تعين لي اشهر سوء وليالي شقاء قسمت لي.
3mjeseci jada tako me zapadoše i noći su mučne meni dosuđene.
4اذا اضطجعت اقول متى اقوم. الليل يطول واشبع قلقا حتى الصبح.
4Liježuć' mislim svagda: 'Kada ću ustati?' A dižuć se: 'Kada večer dočekati!' I tako se kinjim sve dok se ne smrkne.
5لبس لحمي الدود مع مدر التراب. جلدي كرش وساخ.
5PÓut moju crvi i blato odjenuše, koža na meni puca i raščinja se.
6ايامي اسرع من الوشيعة وتنتهي بغير رجاء
6Dani moji brže od čunka prođoše, promakoše hitro bez ikakve nade.
7اذكر ان حياتي انما هي ريح وعيني لا تعود ترى خيرا.
7Spomeni se: život moj je samo lahor i oči mi neće više vidjet' sreće!
8لا تراني عين ناظري. عيناك عليّ ولست انا.
8Prijateljsko oko neće me gledati; pogled svoj u mene upro si te sahnem.
9السحاب يضمحل ويزول. هكذا الذي ينزل الى الهاوية لا يصعد.
9Kao što se oblak gubi i raspline, tko u Šeol siđe, više ne izlazi.
10لا يرجع بعد الى بيته ولا يعرفه مكانه بعد.
10Domu svome natrag ne vraća se nikad, njegovo ga mjesto više ne poznaje.
11انا ايضا لا امنع فمي. اتكلم بضيق روحي. اشكو بمرارة نفسي.
11Ustima ja svojim stoga branit' neću, u tjeskobi duha govorit ću sada, u gorčini duše ja ću zajecati.
12أبحر انا ام تنين حتى جعلت عليّ حارسا.
12Zar sam more ili neman morska, pa si stražu nada mnom stavio?
13ان قلت فراشي يعزيني مضجعي ينزع كربتي
13Kažem li: 'Na logu ću se smirit', ležaj će mi olakšati muke',
14تريعني بالاحلام وترهبني برؤى
14snovima me prestravljuješ tada, prepadaš me viđenjima mučnim.
15فاختارت نفسي الخنق الموت على عظامي هذه.
15Kamo sreće da mi se zadavit'! Smrt mi je od patnja mojih draža.
16قد ذبت. لا الى الابد احيا. كف عني لان ايامي نفخة.
16Ja ginem i vječno živjet neću; pusti me, tek dah su dani moji!
17ما هو الانسان حتى تعتبره وحتى تضع عليه قلبك
17Što je čovjek da ga toliko ti cijeniš, da je srcu tvojem tako prirastao
18وتتعهّده كل صباح وكل لحظة تمتحنه.
18i svakoga jutra da njega pohodiš i svakoga trena da ga iskušavaš?
19حتى متى لا تلتفت عني ولا ترخيني ريثما ابلع ريقي.
19Kada ćeš svoj pogled skinuti sa mene i dati mi barem pljuvačku progutat'?
20أأخطأت. ماذا افعل لك يا رقيب الناس. لماذا جعلتني عاثورا لنفسك حتى اكون على نفسي حملا.
20Ako sam zgriješio, što učinih tebi, o ti koji pomno nadzireš čovjeka? Zašto si k'o metu mene ti uzeo, zbog čega sam tebi na teret postao?
21ولماذا لا تغفر ذنبي ولا تزيل اثمي لاني الآن اضطجع في التراب. تطلبني فلا اكون
21Zar prijestupa moga ne možeš podnijeti i ne možeš prijeći preko krivnje moje? Jer, malo će proći i u prah ću leći, ti ćeš me tražiti, al' me biti neće."