¹فاجاب اليفاز التيماني وقال

¹آنگاه اَلیفاز تَیمانی جواب داد:

²ألعل الحكيم يجيب عن معرفة باطلة ويملأ بطنه من ريح شرقية.

²«ایوب، شخص عاقلی مثل تو نباید سخن احمقانه بگوید. کلام تو پوچ و مثل باد هوا است.

³فيحتج بكلام لا يفيد وباحاديث لا ينتفع بها.

³با این گونه سخنان بی معنی نمی توانی از خود دفاع کنی.

⁴اما انت فتنافي المخافة وتناقض التقوى لدى الله.

⁴تو از خدا نمی ترسی و به او احترام نداری.

⁵لان فمك يذيع اثمك وتختار لسان المحتالين.

⁵حرفهائی که می زنی گناهانت را آشکار می کنند و با حیله و نیرنگ صحبت می کنی.

⁶ان فمك يستذنبك لا انا وشفتاك تشهدان عليك

⁶حرف زبانت ترا محکوم می کند و علیه تو شهادت می دهد.

⁷أصوّرت اول الناس ام أبدئت قبل التلال.

⁷آیا فکر می کنی اولین انسانی که بدنیا آمد، تو بودی؟ آیا تو پیشتر از کوهها بوجود آمده ای؟

⁸هل تنصّت في مجلس الله او قصرت الحكمة على نفسك.

⁸آیا تو از نقشۀ مخفی خدا آگاه بوده ای؟ آیا تو عاقلترین مرد روی زمین هستی؟

⁹ماذا تعرفه ولا نعرفه نحن وماذا تفهم وليس هو عندنا.

⁹هر چیزی را که تو می دانی ما هم می دانیم و چیزهائی را که تو می فهمی برای ما هم واضح و روشن است.

¹⁰عندنا الشيخ والاشيب اكبر اياما من ابيك.

¹⁰ما حکمت و دانش را از اشخاص مو سفید و سالخورده که سن شان زیادتر از سن پدر تو است، آموختیم.

¹¹اقليلة عندك تعزيات الله والكلام معك بالرفق

¹¹خدا به تو تسلی می بخشد و تو آنرا رد می کنی. ما از طرف خدا با ملایمت با تو حرف زدیم،

¹²لماذا ياخذك قلبك ولماذا تختلج عيناك

¹²اما تو به هیجان آمده ای و از چشمانت خشم و غضب شراره می زند.

¹³حتى ترد على الله وتخرج من فيك اقوالا.

¹³تو با این حرفهایت نشان می دهی که برضد خدا هستی.

¹⁴من هو الانسان حتى يزكو او مولود المرأة حتى يتبرر.

¹⁴آیا یک انسان فانی می تواند واقعاً نیک و پاک باشد و عادل شمرده شود؟

¹⁵هوذا قديسوه لا يأتمنهم والسموات غير طاهرة بعينيه.

¹⁵خدا حتی به فرشتگان خود هم اعتماد نمی کند و آسمان ها نیز در نظر او پاک نیستند،

¹⁶فبالحري مكروه وفاسد الانسان الشارب الاثم كالماء

¹⁶چه رسد به انسان فاسد و ناچیز که شرارت را مثل آب می نوشد.

¹⁷أوحي اليك اسمع لي فاحدث بما رأيته

¹⁷حالا به من گوش بده تا آنچه را که می دانم به تو بیان کنم.

¹⁸ما اخبر به حكماء عن آبائهم فلم يكتموه.

¹⁸اینها حقایقی اند که من از اشخاص دانشمند و حکیم آموختم که پدران شان بی کم و کاست به آن ها آشکار ساختند.

¹⁹الذين لهم وحدهم أعطيت الارض ولم يعبر بينهم غريب.

¹⁹در آن وقت در سرزمین شان بیگانه ای نبود که آن ها را از راه راست خدا منحرف کند.

²⁰الشرير هو يتلوى كل ايامه وكل عدد السنين المعدودة للعاتي.

²⁰شخص شریر که به دیگران ظلم می کند در سراسر عمر خود درد و رنج می بیند.

²¹صوت رعوب في اذنيه في ساعة سلام ياتيه المخرب.

²¹صداهای ترسناک در گوشش طنین می اندازد. در وقتیکه فکر می کند آسوده و آرام است، ناگهان مورد حملۀ غارتگران قرار می گیرد.

²²لا يأمل الرجوع من الظلمة وهو مرتقب للسيف.

²²امید فرار از تاریکی برایش نیست و عاقبت با شمشیر هلاک می شود.

²³تائه هو لاجل الخبز حيثما يجده ويعلم ان يوم الظلمة مهيأ بين يديه.

²³در دیار بیگانگان برای یک لقمه نان آواره می گردد و می داند آیندۀ تاریک در پیشرو دارد.

²⁴يرهبه الضر والضيق. يتجبران عليه كملك مستعد للوغى.

²⁴مصیبت و بدبختی مثل پادشاهی که برای جنگ آماده باشد، او را به وحشت می اندازد،

²⁵لانه مدّ على الله يده وعلى القدير تجبر

²⁵زیرا دست خود را بر ضد خدا دراز کرده است و با قادر مطلق می جنگد.

²⁶عاديا عليه متصلب العنق باوقاف مجانه معبأة.

²⁶با گستاخی سپر خود را به دست گرفته به او حمله می کند.

²⁷لانه قد كسا وجهه سمنا وربى شحما على كليتيه

²⁷او هرچند آرام و از مال دنیا بی نیاز باشد،

²⁸فيسكن مدنا خربة بيوتا غير مسكونة عتيدة ان تصير رجما.

²⁸اما سرانجام در شهرهای ویران و خانه های غیر مسکون که در حال فروریختن هستند، بسر می برد.

²⁹لا يستغني ولا تثبت ثروته ولا يمتد في الارض مقتناه.

²⁹ثروتش برباد می شود و چیزی برایش باقی نمی ماند.

³⁰لا تزول عنه الظلمة. خراعيبه تيبسها السموم وبنفخة فمه يزول.

³⁰از تاریکی فرار کرده نمی تواند و مانند درختی که آتش بگیرد و شاخهایش بسوزند و شگوفه هایش دستخوش باد شوند، دارو ندار خود را از دست می دهد.

³¹لا يتكل على السوء. يضل. لان السوء يكون اجرته.

³¹انسان نباید به چیزهای بیهوده و ناپایدار خود را فریب بدهد، زیرا این کار فایده ای ندارد

³²قبل يومه يتوفى وسعفه لا يخضرّ.

³²و پیش از آنکه چشم از جهان بپوشد، برایش معلوم می شود که اتکاء به چیزهای فانی بیهوده است.

³³يساقط كالجفنة حصرمه وينثر كالزيتون زهره.

³³مثل تاک که انگورهای غوره اش پیش از پخته شدن بریزند و مانند درخت زیتون که شگوفه هایش بتکند، بی ثمر می گردند.

³⁴لان جماعة الفجار عاقر والنار تأكل خيام الرشوة.

³⁴اشخاص بی خدا، بی اولاد می شوند و خانۀ رشوه خواران در آتش می سوزد.آن ها برای شرارت نقشه می کشند و دلهای شان پُر از مکر و حیله است.»

³⁵حبل شقاوة وولد اثما وبطنه أنشأ غشا

³⁵آن ها برای شرارت نقشه می کشند و دلهای شان پُر از مکر و حیله است.»