1حكمة المرأة تبني بيتها والحماقة تهدمه بيدها.
1زن دانا خانۀ خود را آباد می کند، اما زن نادان با دست خود خانۀ خود را خراب می سازد.
2السالك باستقامته يتقي الرب والمعوج طرقه يحتقره.
2کسانی که با صداقت رفتار می نمایند، از خداوند می ترسند، ولی اشخاص بدکار او را تحقیر می کنند.
3في فم الجاهل قضيب لكبريائه. اما شفاه الحكماء فتحفظهم.
3پُر حرفی شخص احمق را به زحمت می اندازد، اما سخنان مرد دانا او را محافظت می کند.
4حيث لا بقر فالمعلف فارغ. وكثرة الغلة بقوة الثور.
4اگر گاو نباشد، انبار از غله خالی می ماند، با نیرو و قوت گاو محصول فراوان به دست می آید.
5الشاهد الامين لن يكذب والشاهد الزور يتفوه بالاكاذيب.
5شاهد امین دروغ نمی گوید، اما از دهان شاهد غلط دروغ می بارد.
6المستهزئ يطلب الحكمة ولا يجدها. والمعرفة هينة للفهيم.
6کسی که همه چیز را مسخره می کند، هرگز نمی تواند، حکمت را بیابد، ولی شخص فهیم به آسانی آن را به دست می آورد.
7اذهب من قدام رجل جاهل اذ لا تشعر بشفتي معرفة.
7از مردم احمق دوری کن، زیرا چیزی ندارند که به تو یاد بدهند.
8حكمة الذكي فهم طريقه وغباوة الجهال غش.
8حکمتِ شخص عاقل راهنمای او است، اما حماقتِ افراد احمق باعث گمراهی آن ها می شود.
9الجهال يستهزئون بالاثم. وبين المستقيمين رضى.
9آدم های احمق از گناه کردن دست نمی کشند، اما اشخاص راستکار رضامندی خدا را می خواهند.
10القلب يعرف مرارة نفسه. وبفرحه لا يشاركه غريب
10تنها دل انسان است که تلخی او را احساس می کند و در خوشی او نیز کسی جز خودش نمی تواند شریک باشد.
11بيت الاشرار يخرب وخيمة المستقيمين تزهر.
11خانۀ مردم بدکار خراب می شود، اما خیمۀ راستکاران وسعت می یابد.
12توجد طريق تظهر للانسان مستقيمة وعاقبتها طرق الموت.
12راهی را که فکر می کنی راست است، ممکن است به مرگ منتهی شود.
13ايضا في الضحك يكتئب القلب وعاقبة الفرح حزن.
13خنده می تواند اندوه را پنهان کند، اما هنگامی که خنده تمام شود، درد و اندوه بر جای خود باقی می ماند.
14المرتد في القلب يشبع من طرقه والرجل الصالح مما عنده.
14آدم خداناشناس نتیجۀ کار خود را می بیند و شخص نیک از ثمرۀ اعمال خود بهره می گیرد.
15الغبي يصدق كل كلمة والذكي ينتبه الى خطواته.
15آدم جاهل هر حرفی را باور می کند، اما شخص عاقل سنجیده رفتار می نماید.
16الحكيم يخشى ويحيد عن الشر والجاهل يتصلف ويثق.
16شخص دانا محتاط است و از خطر دوری می کند، ولی آدم نادان از روی غرور خود را به خطر می اندازد.
17السريع الغضب يعمل بالحمق وذو المكايد يشنأ.
17شخص تندخو کارهای احمقانه می کند و آدم حیله گر مورد نفرت قرار می گیرد.
18الاغبياء يرثون الحماقة والاذكياء يتوجون بالمعرفة.
18حماقت نصیب جاهلان می شود و حکمت نصیب عاقلان.
19الاشرار ينحنون امام الاخيار والاثمة لدى ابواب الصدّيق.
19مردم بدکار عاقبت در برابر اشخاص نیک سر تعظیم فرود می آورند و محتاج آن ها می شوند.
20ايضا من قريبه يبغض الفقير ومحبو الغني كثيرون.
20ثروتمندان دوستان زیاد دارند، اما شخص فقیر را حتی همسایه هایش تحقیر می کنند.
21من يحتقر قريبه يخطئ ومن يرحم المساكين فطوبى له
21تحقیر کردن اشخاص فقیر گناه است. خوشا بحال کسی که بر آن ها ترحم کند.
22اما يضل مخترعو الشر. اما الرحمة والحق فيهديان مخترعي الخير
22کسانی که نقشه های پلید در سر می پرورانند، گمراه می شوند، اما آنهائی که نیت خوب دارند، مورد محبت و اعتماد قرار می گیرند.
23في كل تعب منفعة. وكلام الشفتين انما هو الى الفقر.
23کسی که زحمت می کشد، منفعت عایدش می شود، اما شخصی که فقط حرف می زند، فقیر می گردد.
24تاج الحكماء غناهم. تقدم الجهال حماقة.
24ثروت نصیب مردم دانا می شود، اما پاداش اشخاص احمق حماقت آن ها است.
25الشاهد الامين منجي النفوس. ومن يتفوه بالاكاذيب فغش.
25شاهد راستگو جان مردم را نجات می دهد، اما شاهد دروغگو به مردم خیانت می کند.
26في مخافة الرب ثقة شديدة ويكون لبنيه ملجأ.
26کسی که از خداوند می ترسد، تکیه گاه مستحکمی دارد و فرزندانش در امان می باشند.
27مخافة الرب ينبوع حياة للحيدان عن اشراك الموت.
27خدا ترسی چشمۀ حیات است و انسان را از دامهای مرگ دور نگاه می دارد.
28في كثرة الشعب زينة الملك. وفي عدم القوم هلاك الامير.
28عظمت یک پادشاه مربوط به تعداد مردمی است که بر آن ها حکومت می کند. پادشاه بدون رعیت نابود می شود.
29بطيء الغضب كثير الفهم. وقصير الروح معلي الحمق.
29کسی که صبر و حوصله دارد، شخص بسیار عاقلی است، اما از آدم تندخو حماقت سر می زند.
30حياة الجسد هدوء القلب ونخر العظام الحسد.
30آرامش فکری به بدن سلامتی می بخشد، ولی حسادت استخوان را پوسیده می سازد.
31ظالم الفقير يعير خالقه ويمجده راحم المسكين.
31کسی که به فقرا ظلم می کند به آفرینندۀ آن ها اهانت کرده است و هر که به مردم مسکین ترحم می نماید، به خدا احترام داشته است.
32الشرير يطرد بشره. اما الصدّيق فواثق عند موته.
32مردم خدا شناس وقتی بمیرند، پناهگاهی می داشته باشند، اما گناهکاران بوسیلۀ گناهان خود شان تباه می شوند.
33في قلب الفهيم تستقر الحكمة وما في داخل الجهال يعرف.
33اشخاص فهمیده حکمت را در خود حفظ می کنند، ولی آدم های نادان از حکمت بهره ای ندارند.
34البر يرفع شان الامة وعار الشعوب الخطية.
34صداقت مایۀ سرفرازی یک قوم است و گناه باعث رسوائی آن.پادشاه از خدمتگزاران دانا و کاردان خوشنود می شود، اما کسانی که بی شرمانه عمل می کنند، مورد غضب او قرار می گیرند.
35رضوان الملك على العبد الفطن وسخطه يكون على المخزي
35پادشاه از خدمتگزاران دانا و کاردان خوشنود می شود، اما کسانی که بی شرمانه عمل می کنند، مورد غضب او قرار می گیرند.